Time Preference to preferowanie wcześniejszego zaspokojenia zamiast późniejszego przy pozostałych warunkach równych. Bez dodatkowych założeń nie jest tożsama z obserwowaną stopą procentową, oszczędnościami ani moralną wartością człowieka.
Mises w Human Action podkreśla warunek niezmienionych pozostałych okoliczności. Preferowanie tego samego zaspokojenia wcześniej nie oznacza, że mała bieżąca konsumpcja musi przeważyć każdą większą przyszłą korzyść. Jego austriacki argument o strukturze działania różni się od empirycznego pomiaru osobistej stopy dyskontowej. [Mises — Human Action, XVIII]
Oferta 100 dziś lub 110 za rok zmienia termin i kwotę. Na wynik wpływają zaufanie do płatności, siła nabywcza, koszty transakcji i możliwość wcześniejszego inwestowania. Jedna odpowiedź nie ujawnia więc bezpośrednio czystej preferencji czasowej ani nie opisuje każdej sytuacji życiowej. [Frederick, Loewenstein and O’Donoghue — Time Discounting and Time Preference]
Kto musi zapłacić za mieszkanie i nie może uzyskać kredytu, może wybrać mniejszą kwotę od razu mimo planowania długoterminowego. Dochód i płynność zmieniają wykonalne możliwości. Małe oszczędności lub pożyczka same nie dowodzą niecierpliwości ani nie wyznaczają wartości człowieka. [Fisher — The Theory of Interest, XXI] [Frederick, Loewenstein and O’Donoghue — Time Discounting and Time Preference]
Przy stałym czynniku delta użyteczność za t okresów otrzymuje wagę delta^t. Przykładowo delta = 0,95 daje po dwóch okresach wagę 0,9025. To waga użyteczności w modelu, nie automatycznie cena pieniądza; przeliczenie na kwotę wymaga również funkcji użyteczności i określenia okresu. [Frederick, Loewenstein and O’Donoghue — Time Discounting and Time Preference]
Laibson modeluje dodatkowe obniżenie wagi odroczonej użyteczności wobec natychmiastowej. Plan czekania może zmienić się, gdy jedna opcja staje się dostępna teraz. Taka niespójność czasowa różni się od wysokiego, ale stałego dyskontowania; model tłumaczy też motyw wcześniejszego ograniczania własnych przyszłych wyborów. [Laibson — Golden Eggs and Hyperbolic Discounting]
Fisher łączy niecierpliwość, możliwości dochodowe i warunki rynkowe; sama strona subiektywna nie wystarcza w jego modelu. Przy rzeczywistym kredycie odróżniaj również oczekiwaną inflację, ryzyko niespłacenia i płynność. Stopa konkretnego banku nie mierzy więc bezpośrednio preferencji czasowej całego społeczeństwa. [Fisher — The Theory of Interest, XXI]
Bitcoin może być częścią długofalowego planu, ale jego cena się waha, a samo posiadanie nie ujawnia motywu ani przyszłej konsumpcji. Teza, że kupno BTC spowodowało większą cierpliwość, wymaga oddzielenia doboru już cierpliwych osób, zmian majątku i innych wpływów. Techniczne reguły aktywa nie dają takiego dowodu przyczynowego. [Frederick, Loewenstein and O’Donoghue — Time Discounting and Time Preference] [Bitcoin.org — Saving and volatility FAQ]
Określ nagrodę, terminy, pewność wypłaty, rzeczywiste lub hipotetyczne bodźce i ograniczenia finansowe. Powtarzaj porównywalne wybory i oddzielaj oszacowany parametr od zachowania, które mógł wywołać inny czynnik. Wnioskowanie o stałej cesze osoby jest mocniejsze niż wynik pojedynczego zadania. [Frederick, Loewenstein and O’Donoghue — Time Discounting and Time Preference] [Laibson — Golden Eggs and Hyperbolic Discounting]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Capital Goods, Zdrowy pieniądz, Marginal Utility, Human Action. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Austriacka szkoła ekonomii, Marginal Utility, Ordinal Utility, Opportunity Cost.