Nie jest jedną doktryną polityczną ani pełnym modelem wszystkiego. Menger, Böhm-Bawerk, Wieser, Mises, Hayek i Kirzner różnią się metodą, teorią pieniądza, bankowości i polityki. Wspólne tematy to subjective value, marginal utility, market process i granice economic calculation bez cen rynkowych. Pomagają analizować Bitcoin, lecz nie dowodzą jego sukcesu.
Za początek uznaje się Principles Mengera z 1871 r. Böhm-Bawerk rozwinął kapitał i procent, Wieser opportunity cost, Mises pieniądz i kalkulację, Hayek wiedzę, Kirzner odkrywanie. Nie tworzą jednej niezmiennej doktryny.
Analiza zaczyna się od ludzi wybierających środki przy celach i ograniczeniach. Wartość jest osądem kontekstowym, nie cechą rzeczy. Indywidualizm metodologiczny nie neguje instytucji. Menger łączył teorię z historią; Mises sformułował surowszą prakseologię.
Marginal utility dotyczy kolejnej jednostki i wyjaśnia paradoks wody i diamentu. Opportunity cost to najlepsza porzucona alternatywa. Ceny powstają z ofert; nie są miarą kardynalnej użyteczności ani moralnym wyrokiem o sprawiedliwości.
Produkcja trwa w czasie, a kapitał jest heterogeniczny: maszyny, zapasy, umiejętności i etapy pasują do określonych planów. Böhm-Bawerk łączył procent z czasem; następcy się różnią. Stopa zawiera też ryzyko, płynność i oczekiwania.
Hayek podkreślał lokalną, rozproszoną i milczącą wiedzę. Ceny względne kondensują sygnały rzadkości i koordynują korekty. Wpływają na nie też reguły, siła, externalities, asymetria informacji i oczekiwania; koordynacja nie znaczy nieomylności.
Kirzner widzi konkurencję jako odkrywanie pominiętych różnic między potrzebami, zasobami i cenami. Zysk nagradza korektę, strata ujawnia błąd. Przedsiębiorczość wymaga też kapitału, organizacji i prawa; równowaga jest punktem odniesienia.
Menger wyjaśniał pieniądz rosnącą akceptacją bardziej zbywalnych dóbr, niekoniecznie jednorazowym wynalazkiem państwa. Prawo, mennictwo, banki i rząd później silnie kształtują system. Mises wiązał siłę nabywczą z wcześniejszą wymianą; to nie cała historia.
Mises twierdził, że bez cen rynkowych dóbr produkcyjnych heterogenicznych inputs nie porówna się zwykle w kosztach i zwrotach pieniężnych. Spór dotyczył planowania, własności i symulowanych rynków; Hayek dodał wiedzę. Nie jest to automatyczny sprzeciw wobec każdej regulacji.
ABCT łączy ekspansję kredytu i stopy niespójne z realnymi oszczędnościami z planami niemożliwymi do ukończenia; korekta ujawnia malinvestment. To hipoteza przyczynowa, nie zegar recesji. Trzeba testować kredyt, stopy, oczekiwania i inne shocks.
Mises, Hayek, Kirzner, Lachmann i Rothbard różnią się metodą, równowagą, niepewnością, bankowością i państwem. Austrian economics nie jest synonimem libertarianizmu, anarchokapitalizmu, standardu złota ani odrzucenia matematyki.
Krytyka dotyczy falsyfikowalności, powtarzalnych błędów, instytucji, popytu i dowodów ABCT; obrońcy przewidują wzorce, nie daty. Bitcoin można badać przez rzadkość i konkurencję walut, lecz security, volatility, governance, custody i adoption wymagają osobnych dowodów. Źródła: Carl Menger — Principles of Economics; Eugen von Böhm-Bawerk — The Positive Theory of Capital; Ludwig von Mises — Economic Calculation in the Socialist Commonwealth; F. A. Hayek — The Use of Knowledge in Society; F. A. Hayek — The Pretence of Knowledge; Israel Kirzner — Competition and Entrepreneurship; Tsionas, Kollintzas & Konstantakopoulou — International investigation of ABCT.
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Zdrowy pieniądz, Time Preference, Pieniądz fiducjarny, Bitcoin, Carl Menger, Ludwig von Mises. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Zdrowy pieniądz, Josef Tětek, Praxeology, Saifedean Ammous.