The Bitcoin Standard

Saifedean Ammous opublikował The Bitcoin Standard po angielsku w wydawnictwie Wiley w 2018 roku. Podtytuł The Decentralized Alternative to Central Banking wskazuje kierunek: pieniądz, którego podaż nie jest zarządzana przez bank centralny. Zanim jednak autor dochodzi do Bitcoina, rozważa, dlaczego ludzie potrzebują pieniądza. Wybierając przekład, sprawdź wydawcę i konkretne wydanie; ta sama myśl może znajdować się na różnych stronach w różnych językach. [1] [3]

Wyobraźmy sobie osobę, która dziś sprzedaje plony, a uzyskane środki chce wydać zimą. Potrzebuje czegoś, co przyjmą inni i co można przechować do tego czasu. Ten prosty przykład prowadzi do pytania, które książka podejmuje poprzez historię pieniądza. Opis wydawcy prowadzi od kamieni i muszli przez metale do złota oraz współczesnych instytucji pieniężnych. Ammous pyta, dlaczego określone środki zyskiwały zaufanie i jak traciły swoją funkcję pieniężną. [1]

Wyobraźmy sobie środek wymiany, który ludzie zaczynają akceptować, aż ktoś odkrywa sposób jego niemal nieograniczonej produkcji. Dotychczasowi posiadacze nie mogą już liczyć na tę samą rzadkość. Publiczny kurs Ammousa towarzyszący książce omawia więc łatwość wymiany oraz Stock-to-Flow, czyli stosunek istniejącego zasobu do tempa nowej produkcji. Pomaga to zrozumieć jego zainteresowanie pieniądzem o podaży trudnej do zwiększenia. Sam wskaźnik nie mówi jednak, po jakiej cenie będzie sprzedawany bitcoin. [2]

Wydać dzisiejszy dochód czy odłożyć jego część? Ekonomiści wiążą tę decyzję z preferencją czasową: tym, jak silnie wolimy zaspokoić potrzebę teraz zamiast później. Ammous łączy warunki pieniężne z oszczędzaniem i inwestycjami; jego kurs wyraźnie odwołuje się również do austriackiej szkoły ekonomii. Początkujący powinien najpierw zrozumieć proponowany związek. To, że pieniądz wpływa na decyzje, nie oznacza jeszcze, że sam wyjaśnia wszystkie różnice między ludźmi czy społeczeństwami. [2]

Po pytaniach o zaufanie, podaż i czas łatwiej zrozumieć zainteresowanie autora Bitcoinem. Przedstawia go jako możliwy porządek pieniężny poza zarządzaniem krajowego banku centralnego. Argument wykracza więc poza to, czy da się tanio zapłacić za kawę. Dotyczy podstawy, na której ludzie mogliby oszczędzać i wymieniać dobra. Jest to obrona określonej przyszłości pieniądza, którą czytelnik może ocenić; opisanie możliwości nie czyni jej nieuchronną. [1]

Pieniądz rodzi też pytania o koszty i nadużycia. Według Wiley końcowy rozdział dotyczy energii zużywanej przez wydobycie, przestępczości, kontroli nad siecią, możliwości jej zniknięcia oraz innych kryptowalut. Lista wskazuje, gdzie szukać odpowiedzi, ale nie dowodzi ich siły. Podczas lektury rozróżniaj opis działania systemu, interpretację wydarzenia historycznego i opinię o pożądanym ustroju społecznym. Każde z tych twierdzeń wymaga innego uzasadnienia. [1]

Warto zapisać konkretne twierdzenie i zapytać, co mogłoby je potwierdzić albo podważyć. Jeśli przekonuje Cię znaczenie rzadkości, zastanów się następnie nad rolą popytu i nad tym, dlaczego ludzie przyjmują dany pieniądz. Kurs Ammousa oferuje dalsze lektury dotyczące pieniądza oraz instytucji. Książka może pomóc uporządkować własne pytania. Sposobu tworzenia kopii zapasowej portfela czy zasad sprawdzania transakcji trzeba jednak szukać w odpowiednim poradniku i dokumentacji technicznej. [2]

Ten wpis pomaga zorientować się w temacie, a nie zastępuje całej książki. Opiera się na komunikacie Wiley, autorskim odnośniku do wydań i publicznym planie kursu. Plan potwierdza tematykę, nie dokładne brzmienie wszystkich fragmentów. Cytując, zanotuj konkretne wydanie i stronę; oceniając twierdzenie historyczne lub przyczynowe, poszukaj również pierwotnego źródła. Pozwala to docenić ciekawe pytanie bez automatycznego przyjmowania każdego wniosku. [1] [3] [2]