Stock-to-Flow

CFA Institute, organizacja zajmująca się edukacją specjalistów inwestycyjnych, rozróżnia zapas S i roczną nową produkcję F. Weźmy własny przykład: istnieje 1 000 jednostek, a co roku przybywa 50. S/F wynosi 20 lat. Przy niezmiennym tempie tyle zajęłoby wyprodukowanie od nowa ilości równej dzisiejszemu zapasowi. Nie oznacza to, że zapas skończy się za 20 lat, musi zostać zużyty lub że wynik jest ceną. To miara tempa przyrostu, nie odliczanie do końca przydatności. Aby obliczenie miało sens, ilości muszą używać zgodnych jednostek, a strumień mieć jasno określony okres. [1]

BTC to jednostka używana do podawania ilości bitcoinów. W Bitcoinie można zacząć od monet wyemitowanych do konkretnej daty. Nasz przykładowy zapas 20 000 000 BTC różni się od zwykle przywoływanego limitu 21 000 000 BTC omawianego w 21 Million. Limit obejmuje też monety jeszcze nieistniejące, więc nie zastępuje automatycznie obecnego zapasu. Bitcoin.org wyjaśnia również utratę kluczy prywatnych, czyli tajnych danych, za pomocą których portfel podpisuje płatności: monety pozostają zapisane, choć właściciel może już nie móc ich wydać. Ich odjęcie wymaga oszacowania i opisania metody. Sama długa nieaktywność adresu nie dowodzi utraty kluczy. Nasza liczba ilustruje przykład, nie jest aktualnym pomiarem. [7]

Bitcoin Core v30.0 to wersja programu, który sprawdza płatności bitcoinowe oraz bloki, czyli pakiety płatności dodawane do wspólnego rejestru sieci. Jego kod dla głównej sieci zmniejsza subsydium co 210 000 bloków i zakłada docelowy odstęp 600 sekund. Block Subsidy to ta nowo tworzona część nagrody. Przy założeniu, że górnicy wykorzystują pełne subsydium 3,125 BTC i powstają 144 bloki dziennie przez 365 dni, roczny strumień wynosi 164 250 BTC. Rzeczywista liczba bloków w roku kalendarzowym może być inna. Górnik otrzymuje też opłaty, lecz przenoszą one już istniejące monety. Nową produkcją jest wyłącznie subsydium. Uznanie całego przychodu górnika za emisję sztucznie zwiększyłoby mierzony strumień. [3] [2]

Halving, czyli zmniejszenie subsydium o połowę, obniża tempo emisji. Dla porównania utrzymajmy modelowy zapas 20 000 000 BTC: roczny strumień 328 500 daje 60,88 roku, a strumień 164 250 daje 121,77 roku. Podwaja się stosunek, a nie pojawia nakaz podwojenia ceny. Jeśli przez dokładnie połowę badanego roku obowiązuje dotychczasowe tempo emisji, a przez drugą połowę — nowe, modelowy strumień to 246375, a stosunek 81,18. Suma z ostatniego roku może więc różnić się od przeliczenia bieżącego tempa na cały rok. Przed porównaniem wykresów trzeba sprawdzić, którą wersję pokazują. [2]

Załóżmy dodatni zapas i strumień F = 0. S/F nie jest wtedy określone, bo nie można dzielić przez zero. Wzrost stosunku przy strumieniu zbliżającym się do zera nie znaczy jednak, że kupiec zaoferuje nieskończoną cenę. Bitcoin Core oblicza subsydium w całych satoshi, najmniejszych jednostkach bitcoina, więc kolejne podziały ostatecznie zakończą nowe subsydium. Opłaty mogą dalej płynąć od użytkowników do górników. Zerowa nowa emisja nie oznacza zerowej nagrody i sama nie określa siły nabywczej istniejących monet. To nadal kwestia rzeczywistego popytu i wymiany. [2]

World Gold Council, organizacja zajmująca się rynkiem złota, oddziela złoto już wydobyte, nazywane zapasem nadziemnym, od złota w niewydobytych złożach. Rozróżnia też nowe wydobycie i recykling. W naszym modelu zapas 200 000 ton i wydobycie 4 000 ton rocznie dają stosunek 50 lat. Dodanie recyklingu 1 000 ton do strumienia daje 40. Przetopienie biżuterii nie powiększyło jednak całkowitego zapasu nad ziemią: metal zmienił formę lub właściciela. Recykling ma znaczenie dla podaży rynkowej, ale nie jest nowo wydobytym złotem. Nie są to bieżące statystyki. Przykład pokazuje, dlaczego porównania wymagają takich samych definicji zapasu i strumienia. [4] [5]

Store of Value oznacza zdolność zachowania na przyszłość tego, co można kupić za oszczędności, czyli siły nabywczej. Wysokie Stock-to-Flow może wspierać rozważania o wolnym wzroście podaży, lecz nie gwarantuje tej zdolności. CFA Institute omawia więc również ograniczenia modelu ceny. Zaawansowany zapis log(P) = a + b × log(S/F) łączy cenę P ze stosunkiem za pomocą logarytmów; a i b trzeba dopiero oszacować z danych. Logarytm pomaga pracować z bardzo różnymi wielkościami, ale nie uzupełnia brakującego popytu. Autor musi określić walutę, okres i to, czy szacuje cenę, czy łączną wartość wszystkich monet. Zgodność historycznych krzywych nie dowodzi przyczyny: przy tym samym stosunku cena może rosnąć albo spadać. [1]

Joseph Simonian w publikacji CFA Institute Research Foundation omawia nadmierne dopasowanie: model może świetnie opisywać przeszłość właśnie dlatego, że zbyt mocno go do niej dostroiliśmy. Ostrzega też przed informacjami niedostępnymi w badanym czasie. Praktyczna próba: oszacować parametry z danych do 2020 roku, a potem sprawdzić je na późniejszych danych bez dobierania ich wstecz według wyniku. Należy zbadać błędy, horyzont prognozy i porównanie z prostym oszacowaniem, na przykład ostatnią znaną ceną. Ani ładna krzywa historyczna, ani wąsko narysowany przedział nie gwarantują przyszłego celu. Wskaźnik i zweryfikowana prognoza pozostają różnymi rzeczami. [6]