21 Million

Gdy posiadasz bitcoin, znaczenie ma również to, ile kolejnych bitcoinów może jeszcze powstać. Gdyby ktoś mógł dowolnie dodawać monety, twój udział w całości by malał. Bitcoin stosuje zamiast tego ustalony z góry harmonogram emisji. Limit nie jest więc prawem natury ani obietnicą jednej firmy. Jest regułą, którą uczestnicy stosują przy sprawdzaniu bloków, czyli pakietów potwierdzanych transakcji. [3] [1]

Górnik tworzący blok umieszcza w nim specjalną pierwszą transakcję, Coinbase Transaction. Ta nazwa oznacza tutaj rodzaj transakcji, a nie giełdę. Górnik może w niej pobrać najwyżej dozwoloną Block Subsidy, czyli przydział nowych bitcoinów, oraz opłaty z transakcji w bloku. Tylko subsydium tworzy nowe jednostki; opłaty przenoszą istniejące bitcoiny. Blok przekraczający tę sumę jest nieprawidłowy. [1] [4]

Początkowo blok pozwalał utworzyć najwyżej 50 BTC. Co 210 000 bloków kwota maleje o połowę: do 25, następnie 12,5, 6,25 BTC i tak dalej. To zdarzenie nazywa się Halving. Zależy od liczby bloków, mniej więcej raz na cztery lata, a nie od stałej daty w kalendarzu. Z każdym kolejnym okresem pozostaje więc mniej bitcoinów do wyemitowania. [1] [3]

Pierwszy okres dopuszczał 50 × 210 000, czyli 10,5 miliona BTC. Drugi dodaje połowę tej ilości, trzeci jedną czwartą, a kolejne coraz mniej. To szereg geometryczny, którego idealna suma wynosi 21 milionów. Bitcoin liczy jednak całe satoshi, każde równe jednej stumilionowej BTC. Przy dzieleniu odrzuca części satoshi, więc dozwolona emisja w końcu spada do zera, a łączny pułap pozostaje tuż poniżej 21 milionów. [1] [2] [3]

Full Node to program, który samodzielnie sprawdza bloki i transakcje według reguł Bitcoina. Z pozycji bloku w łańcuchu oblicza dozwolone subsydium i sprawdza je wraz z opłatami. Nie musi ufać liczbie na stronie ani zapewnieniu górnika. Kluczowe jest powtarzanie tych obliczeń i kontroli, a nie centralny licznik, którego administrator mógłby pozwolić na dodatkową emisję. [1]

Wyobraź sobie blok, w którym górnik wypłaca sobie więcej, niż pozwalają reguły. Full Node zachowujący te reguły go odrzuci, nawet gdy znalezienie bloku pochłonęło dużo energii. Moc obliczeniowa, nazywana hashrate, pomaga rozstrzygać między prawidłowymi gałęziami historii. Nie daje jednak prawa do zmieniania warunków poprawności. Wydobycie bloku i sprawdzenie jego nagrody to różne czynności. [1] [4]

Kod źródłowy można zmodyfikować. Nie zmieni to jednak programów, które inni już uruchamiają. Gdyby ktoś używał wersji z większą emisją i zgodnie z nią wydobywał, węzły zachowujące stare reguły odrzucałyby te inflacyjne bloki. Jeśli obie strony kontynuowałyby działanie, doszłoby do podziału sieci. Utrzymanie limitu zależy zatem również od decyzji ludzi, by używać i akceptować te reguły. Aktualizacja jednego programu nie może po cichu zobowiązać wszystkich. [1] [3]

Znany harmonogram ułatwia ocenę, o ile całkowita ilość może jeszcze wzrosnąć. Posiadacz nie musi zgadywać, ile nowych monet postanowi stworzyć centralny emitent: takiego emitenta tutaj nie ma. Emisja wykraczająca poza akceptowane reguły nie może rozwodnić jego udziału. Nie gwarantuje to jednak ceny ani siły nabywczej. Nawet rzadkie dobro może mieć mniej chętnych. Popyt oraz dostępność kupujących i sprzedających się zmieniają, więc bitcoin może mocno tanieć mimo zachowania limitu. [3] [2]

Jeśli ktoś utraci klucze bez użytecznej kopii zapasowej, jego bitcoinów może nie dać się wydać. Pułap emisji nie zmienia się z tego powodu, a sieć nie tworzy automatycznie zastępczych monet. Sama długa bezczynność nie dowodzi też utraty kluczy. Całkowity limit różni się więc od ilości dostępnej na sprzedaż. Dzielenie BTC na satoshi umożliwia mniejsze płatności, jak dzielenie całości na części; nie tworzy dodatkowych BTC. [5]

Gdy subsydium spadnie do zera, według projektu dochodem górników mają pozostać opłaty transakcyjne. Płatności i tworzenie bloków nie mają przez to automatycznie ustać. Otwarta pozostaje kwestia ekonomiczna: ile użytkownicy będą chcieli płacić i jaką moc wydobywczą to utrzyma? Ograniczona podaż opisuje reguły tworzenia pieniądza, nie gwarantuje jego przyszłej ceny ani budżetu bezpieczeństwa sieci. [4] [1]