Bid–ask spread to odstęp między najlepszymi dostępnymi ofertami po obu stronach rynku. Bid jest najwyższą proponowaną ceną kupna, a ask najniższą ceną sprzedaży. Spread otrzymujemy, odejmując bid od ask. Porównujemy ten sam instrument, walutę, rynek i moment, a nie cenę dzisiejszą z wczorajszą.
Ela otwiera rynek BTC za dolary. W arkuszu zleceń, czyli liście oczekujących ofert kupna i sprzedaży, widzi najlepszy bid 59 990 USD i najlepszy ask 60 010 USD. Chcąc kupić natychmiast, przyjmuje wyższą ofertę sprzedającego. Chcąc sprzedać od razu, korzysta z niższej oferty kupującego. Różnica wynosi 20 USD za BTC. Bid i ask określają więc strony oczekujących ofert, nie przyciski naciskane przez Elę. To nasz uproszczony przykład; w prawdziwej transakcji liczy się również ilość bitcoinów nadal dostępna po danej cenie. [1]
Między ofertami leży środek 60 000 USD, czyli średnia najlepszego bid i ask. Przydaje się do porównań, ale nie obiecuje, że Ela zawrze transakcję po tej cenie. Spread 20 USD względem tego środka to około 3,33 punktu bazowego. Punkt bazowy jest jedną setną punktu procentowego, więc chodzi o około 0,0333 %, nie 3,33 %. Dwie względne wartości muszą mieć ten sam mianownik, czyli kwotę będącą podstawą dzielenia, aby oznaczały to samo. Udział względem bid nieco różni się od udziału względem środka. Przy zwykłym zakupie najpierw warto rozumieć ceny w dolarach; te jednostki pomagają w dokładniejszych porównaniach. [1]
Ela kupuje w naszym przykładzie 1 BTC za 60 010 USD. To 10 USD powyżej środka 60 000 USD. Jeśli zaraz sprzeda po niezmienionym bid 59 990 USD, odzyska mniej, niż zapłaciła. Różnica wynosi 20 USD przed opłatami, nie 40 USD. Każdy kierunek jest oddalony od pierwotnego środka o połowę spreadu; kupno i sprzedaż obejmują obie połowy. Zakładamy niezmienione oferty i ilość wystarczającą dla obu transakcji. Rzeczywisty rynek może się poruszyć, zanim dotrze drugie zlecenie. [1] [3]
Zmieńmy dostępne ilości. Po ask 60 010 USD można kupić tylko 0,1 BTC; następne 0,9 BTC kosztuje 60 030 USD za bitcoin. Jeśli Ela kupi pełny 1 BTC na obu poziomach, zapłaci stosownie do pobranych ilości. Po uwzględnieniu tych wag średnia wyniesie 60 028 USD za bitcoin: o 18 USD więcej niż pierwszy ask i o 28 USD więcej niż środek 60 000 USD. Wąski spread na początku arkusza nie gwarantuje taniego wykonania dużego zlecenia. Głębokość rynku to ilości dostępne na poszczególnych poziomach. To nasz model obliczeniowy, nie giełdowy wzór na opłatę. [2] [3]
W statystykach Ela może spotkać także spread efektywny. Opiera się na wykonanej transakcji, nie tylko na widocznych ofertach. W osobnym przykładzie kupuje po 60 006 USD przy referencyjnym środku 60 000 USD. Odchylenie po jednej stronie to 6 USD. Konwencja opisana przez SEC, amerykański organ nadzoru nad papierami wartościowymi, dla pomiaru transakcji akcjami podwaja je do 12 USD. Jest to miara jakości wykonania, nie dodatkowa opłata 12 USD. Ważny jest także moment, z którego metoda bierze referencyjną ofertę. Przykład wyjaśnia wskaźnik z rynku akcji, nie przenosi jego zasad prawnych na wszystkie giełdy bitcoinowe. [4]
Wróćmy do zakupu po pierwotnym ask. Przy 1 BTC cena jest o 10 USD wyższa od wybranego środka. Jeśli dostawca dolicza osobną opłatę 5 USD, koszt względem środka wynosi 15 USD. Oddzielamy odchylenie rzeczywistej ceny zakupu od jawnie naliczonej opłaty. Nie dodajemy ponownie całego spreadu 20 USD do odchylenia, które już obejmuje różnicę względem środka. W przeciwnym razie część tego samego kosztu policzylibyśmy dwukrotnie. To przykładowe liczby, nie aktualny cennik; kolejne koszty trzeba nazwać osobno. [3]
Porównywarka może pokazać Eli wysoki bid na jednej giełdzie i niski ask na drugiej. Nie są to dwie strony jednego arkusza. Najpierw trzeba sprawdzić zgodność instrumentu i waluty, jednoczesność cen oraz dostępne ilości. Dopiero potem można ocenić dostęp do obu transakcji, środki na właściwych kontach oraz opłaty i przelewy. Liczby na ekranie mogą wyglądać korzystnie, choć równoczesne wykonanie jest niedostępne. Samo skrzyżowanie cen nie gwarantuje więc arbitrażu, czyli zysku z różnicy cen, który da się na pewno zrealizować. [2] [3]
Przeglądając statystyki, Ela może trafić na brakującą wartość. Metodologia CME nie oblicza na przykład spreadu na danym poziomie, jeśli brakuje bid lub ask. Puste pole nie jest zerem: nie mówi, że teraz można kupić i sprzedać po tej samej cenie. Podobnie średnia dzienna podsumowuje obserwacje w czasie, a nie ofertę oczekującą na zlecenie Eli. Przed porównaniem sprawdza ona, czy widzi bieżące oferty, średnią czasową, czy cenę dla określonej ilości. Wtedy spread staje się użyteczną informacją zamiast samotnej liczby. [2]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Market maker, Slippage, Market order, Limit order. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Market maker, Slippage, Market order, Order book.