Market order

Hana chce kupić bitcoin za dolary na wybranej giełdzie. Jej zakup rynkowy trafia do ofert sprzedających, zaczynając od najlepszego ask, czyli najniższej proponowanej ceny sprzedaży. Sprzedaż rynkowa korzystałaby z bid, najwyższej oferty kupującego. Oczekujące zlecenia tworzą arkusz zleceń. Wykonanie nie następuje automatycznie po cenie pośrodku najlepszych ofert kupna i sprzedaży ani po cenie ostatniej transakcji. Dlatego liczba obok napisu Bitcoin nie wystarcza: Hana musi znać właściwy rynek i walutę obrotu. [1] [2]

W naszym przykładzie Hana zamawia 1 BTC. Po najlepszej cenie 60 000 USD dostępne jest tylko 0,25 BTC. Pozostałe 0,75 BTC kupuje po 60 040 USD za bitcoin. Suma rzeczywistych zakupów wynosi 60 030 USD przed opłatami. Ponieważ otrzymała cały bitcoin, jest to też średnia cena za bitcoin. Przy innej ilości należałoby podzielić łączną wartość przez kupione bitcoiny. Najlepsza oferta nie gwarantowała ceny całego zlecenia; znaczenie miały również ilości. To przykład, nie aktualne notowania. [1] [3]

Hana widziała ofertę, kiedy podejmowała decyzję. Zanim jej zlecenie dotrze do wykonania, ktoś inny może z niej skorzystać albo sprzedający ją anuluje. Ostatnia wyświetlona cena nie rezerwuje bitcoinów na jej konto. Odchylenie ceny rzeczywistej od oczekiwanej to Slippage. Samo nie dowodzi błędu giełdy; liczy się przebieg. Pomagają czasy wysłania, przyjęcia i poszczególnych wykonań. Porównanie wczorajszej średniej z dzisiejszym zakupem odpowiada na inne pytanie niż sprawdzenie własnego zlecenia. [1] [2]

Hana może myśleć „chcę wydać 600 USD” albo „chcę określoną ilość bitcoina”. Przy 60 000 USD za BTC pierwsza kwota odpowiada 0,01 BTC przed opłatami. Zlecenie na 0,01 BTC nie ustala jednak wydatku dolarowego, jeśli cena się zmieni. Z kolei stały budżet nie przesądza dokładnej ilości bitcoina. Interfejsy mają różne pola i zasady: sprawdź, co wpisujesz i czy kwota zawiera opłatę, czy wymaga dodatkowych środków. Szacunek w zleceniu nie jest końcowym rozliczeniem. [1]

Zlecenie rynkowe korzysta z już czekających ofert. Coinbase klasyfikuje je zatem jako Taker: odbiera dostępną płynność, czyli możliwość handlu z gotowymi kontrahentami. To nie czyni usługi darmową. Do wartości naszego zakupu 60 030 USD zastosujmy wyłącznie hipotetyczną stawkę 0,1 %. Opłata wyniosłaby 60,03 USD, a cały wydatek 60 090,03 USD. Nie jest to aktualny cennik Coinbase ani rekomendacja giełdy. W praktyce decydują stawka konta, rynek i sposób pobrania opłaty. [1]

Szybkie przetwarzanie nie obiecuje ukończenia za każdą cenę. Coinbase stosuje na przykład Price Protection Point, granicę ceny, za którą dopasowanie ustaje. Część może zostać wykonana, a reszta anulowana. W osobnym modelu z zamówionego 1 BTC kupuje się 0,25 BTC, a pozostałe 0,75 BTC zostaje anulowane. Hana nie kupiła całego planowanego bitcoina; anulowana część nie czeka też dalej jako zlecenie z limitem. Dokładne zabezpieczenia zależą od rynku, nie od innej giełdy ani naszych przykładowych ilości. [1]

Hana może też spotkać Stop order, aktywowane po osiągnięciu określonej ceny. Samo to nie mówi, co zostaje wysłane po aktywacji. Ogólny opis Investor.gov dla akcji podaje przejście stopa w Market order. Natomiast zasady Coinbase Exchange wymagają Stop Limit dla opisanych tam stopów: zlecenia z limitem uruchamianego warunkiem cenowym. Tych procedur nie można utożsamiać. Cena aktywacji nie staje się automatycznie ceną wykonania, a limit zmienia również ryzyko niedokończenia transakcji. [1] [2]

Po wysłaniu Hana sprawdza naprawdę kupione BTC, średnią cenę, opłatę i stan niewykonanej części. „Zlecenie przyjęte” nie dowodzi transakcji: przyjęcie i realizacja to różne etapy. Zapis środków na koncie giełdy nie jest też wypłatą do własnego portfela. Wypłata to kolejny krok, a transfer przez sieć Bitcoin potrzebuje własnego potwierdzenia. Zakup, zapis na koncie i przejęcie samodzielnej kontroli nad bitcoinami są powiązane, lecz odrębne. Ich rozróżnienie pomaga w codziennej kontroli i szukaniu problemów. [1]