Arbitrage łączy zakup i sprzedaż tego samego lub ekonomicznie równoważnego aktywa, aby wykorzystać różnicę cen. W idealnym modelu transakcje dokładnie do siebie pasują. W praktyce mogą różnić się terminy, ilości i warunki rozliczenia, więc nazwanie strategii arbitrażem nie usuwa ryzyka.
Jana otwiera dwie giełdy i widzi, że na jednej bitcoin jest tańszy. Myśli o zakupie tam i sprzedaży na drugiej. To podstawowa idea Arbitrage: wykorzystać różnicę między powiązanymi transakcjami, zamiast czekać na ogólny wzrost ceny bitcoina. CME Group opisuje ją jako jednoczesny zakup i sprzedaż na różnych rynkach. Ta jednoczesność ma znaczenie. Jeżeli Jana najpierw kupi, a sprzedaż odłoży, cena może się w międzyczasie zmienić. Dwie liczby na ekranie są więc początkiem analizy, a nie już zarobionymi pieniędzmi. [1]
Jana potrzebuje ceny, po której ktoś jej sprzeda, oraz ceny, po której ktoś od niej kupi. Cena ostatniej transakcji może być już niedostępna, a najlepsza oferta może dotyczyć tylko niewielkiej ilości. Trzeba też porównywać równoważne produkty. Zakup spot oznacza zakup samych BTC; instrument pochodny jest umową powiązaną z ich ceną. Również USD i token obiecujący powiązanie z USD nie są automatycznie tym samym roszczeniem. Na przykład CME Bitcoin Futures są rozliczane pieniężnie według stawki referencyjnej: w dniu wygaśnięcia nie dostarczają bitcoinów. Podobna nazwa produktu nie usuwa tych różnic. [2]
Jana wysyła zlecenie zakupu i sprzedaży, ale każda giełda obsługuje swoją część osobno. Zakup może zostać wykonany w całości, a sprzedaż tylko częściowo. Pozostaje wtedy ilość bez odpowiadającej jej sprzedaży, narażona na zmiany ceny. Coinbase Exchange nadaje na przykład priorytet według ceny i czasu otrzymania; zlecenie musi znaleźć drugą stronę dysponującą potrzebną ilością. Potwierdzenie odbioru nie oznacza wykonania. Nawet końcowy status nie musi oznaczać pełnej realizacji, bo zlecenie mogło zostać anulowane. Jana sprawdza zatem faktyczne wykonania, ich ilości i ceny, nie tylko komunikat o wysłaniu. [3]
Jeśli Jana ma pieniądze wyłącznie na tańszej giełdzie, musi przesłać kupione BTC na droższą. Podczas oczekiwania na wypłatę, potwierdzenia sieci i zaksięgowanie wpłaty pierwotna oferta może się zmienić. Hautsch, Scheuch i Voigt wiążą takie opóźnienia rozliczeń z ograniczeniami arbitrażu między giełdami. Inne rozwiązanie to wcześniejsze utrzymywanie pieniędzy na jednej giełdzie i własnych BTC na drugiej. Pozwala to handlować bez oczekiwania na transfer między tymi krokami. Później salda znajdują się jednak w odwrotnych miejscach; przywrócenie ich rozmieszczenia znów kosztuje czas i pieniądze. Kapitał pozostaje też związany z kilkoma platformami. [4]
Teraz Jana może porównać faktyczny wydatek i faktyczny przychód. Jeżeli zlecenie wykonano po kilku cenach, każde wykonanie trzeba uwzględnić zgodnie z jego ilością, zamiast wybierać najlepszy punkt z wykresu. Od różnicy brutto odejmuje prowizje i odpowiednie koszty transferów, wymiany walut, pożyczek czy finansowania. Spread to różnica między ofertami kupna i sprzedaży, a slippage to odchylenie ceny wykonania od oczekiwanej. Jeżeli rzeczywiste ceny już je uwzględniają, nie odejmuje się ich ponownie. CFA Institute rozróżnia również opóźnienie i utraconą okazję. Ta ostatnia pomaga ocenić wykonanie, ale nie jest kolejną opłatą pobraną z rachunku. [5]
Nawet udana sprzedaż nie oznacza, że Jana może wykorzystać przychód gdzie indziej. Platforma może ograniczyć wypłaty, mieć awarię lub niedobór środków. Kanadyjscy regulatorzy wskazują wprost ograniczenia handlu i wypłat oraz zagrożenia cybernetyczne. Przy porównywaniu giełd liczą się zatem konkretne konto, aktywo i rzeczywiście dostępna droga wypłaty. Nietypowo wysoka cena tam, skąd trudno wydostać pieniądze, może odzwierciedlać właśnie ten problem. Wcześniej zdeponowane BTC i pieniądze przyspieszają transakcje, lecz nie usuwają ryzyka niewypłacalności lub awarii dostawcy. [6]
Bardziej zaawansowana wersja łączy zakup BTC na rynku spot ze sprzedażą Futures, czyli kontraktu z przyszłym rozliczeniem. Ma wykorzystać różnicę między ceną bieżącą a ceną kontraktu. Zakup spot trzeba jednak sfinansować, a dla Futures utrzymywać depozyt zabezpieczający, czyli środki gwarantujące wykonanie zobowiązania. Jeśli rynek zmieni się na niekorzyść otwartego kontraktu, może być potrzebne dodatkowe zasilenie; bez niego grozi przymusowe zamknięcie. Badanie Crypto Carry opublikowane przez BIS wyjaśnia, dlaczego nawet duże różnice cen mogą się utrzymywać. Oczekiwane przyszłe zbliżenie cen nie opłaci dzisiejszego wezwania do uzupełnienia zabezpieczenia. To coś innego niż już zakończony zakup i sprzedaż BTC. [7]
Na koniec Jana potrzebuje czegoś więcej niż zdjęcia dwóch cen. Musi wiedzieć, co faktycznie kupiła i sprzedała, ile zapłaciła, gdzie zostały środki i czy część pozycji nadal jest otwarta. Służą temu zapisy czasu ofert, dostępnych ilości, zleceń, wykonań, opłat i transferów. CFA Institute ocenia wykonanie względem cen porównawczych; podobna dyscyplina oddziela plan od wyniku. Trzeba uwzględniać także próby odrzucone i niedokończone. Pokazywanie tylko udanych par pomija właśnie sytuacje, w których różnica cen mogła zamienić się w stratę. [5]
Od różnicy cen do kwoty, która zostaje
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bitcoin basis trade, Bid–ask spread, Slippage, Risk Management, Bitcoin futures. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Price discovery.
01Bitcoin jest droższy na innej giełdzie. Czy zysk jest pewny?+
Jeszcze nie. Trzeba sprzedać tam tę samą ilość, którą kupuje się taniej, i rzeczywiście zakończyć obie strony. Następnie należy uwzględnić prowizje i przesunięcia środków. Jeśli wykona się tylko zakup albo wypłata utknie, wynik może bardzo różnić się od odstępu cen na ekranie.
02Czy pomaga wcześniejsze trzymanie pieniędzy i BTC na giełdach?+
Może skrócić oczekiwanie między zakupem a sprzedażą. Nie gwarantuje pełnej realizacji, dostępnej wypłaty ani niezawodności giełdy. Po transakcjach zwykle trzeba ponownie rozmieścić środki, co wiąże się z kolejnymi kosztami i ryzykiem.