Hedging polega na zabezpieczeniu określonego ryzyka: dodatkowa pozycja ma częściowo lub całkowicie wyrównać niekorzystną zmianę wartości posiadanego aktywa albo planowanego zakupu. Liczy się łączny wynik po kosztach, a nie sam zysk z zabezpieczenia.
Petr posiada bitcoin i za kilka miesięcy chce przeznaczyć część jego wartości na wydatek w zwykłych pieniądzach. Obawia się spadku kursu przed tym terminem. Zabezpieczenie może wyrównać ten spadek inną pozycją, która zyskuje, gdy cena maleje. Jeżeli bitcoin zdrożeje, zabezpieczenie może stracić. Niekoniecznie oznacza to błąd: posiadany bitcoin zwiększył wartość. CFA Institute ujmuje zarządzanie ryzykiem w kontekście ogólnych celów i kosztów. Petr musi oceniać obie części razem. [1]
Przed wyborem instrumentu Petr powinien określić, jaką część majątku chce chronić, przez jaki czas i w jakiej walucie. Tę wrażliwość na zmiany rynku nazywamy ekspozycją. Posiadacz bitcoina ma inny problem niż osoba, która dopiero planuje zakup. Jeśli Petr zapłaci rachunek w koronach czeskich, zabezpieczenie ceny dolarowej nie musi wyrównać zmiany kursu walutowego. Potrzebny jest konkretny cel, a nie ogólne wyobrażenie bezpieczniejszego rachunku. Takie powiązanie celu z ryzykiem znajduje się również w ramach CFA Institute. [1]
Rozważmy prosty kontrakt, którego wynik zmienia się proporcjonalnie do ceny bitcoina. Posiadacz może wykorzystać pozycję krótką, czyli short: zyskuje ona przy spadku i traci przy wzroście. Przyszły kupujący obawia się natomiast droższego zakupu, więc kierunek ochrony będzie odwrotny. Słownik CME wyjaśnia te role. Ważna jest jednak rzeczywista ekspozycja wynikająca z warunków kontraktu, a nie sama liczba wybranych kontraktów. Zbyt duża przeciwna pozycja może odwrócić pierwotną ekspozycję i stworzyć nowe ryzyko. [2]
Cena spot to cena samego bitcoina na danym rynku. Futures to kontrakty terminowe z własną ceną i zasadami rozliczenia. Różnica między ceną spot a terminową nosi nazwę bazy. Jej zmiany mogą sprawić, że zyski i straty nie zrównoważą się dokładnie. CME pokazuje ten mechanizm na rynku zbóż. Wyjaśnia to zasadę, lecz nie mierzy skuteczności zabezpieczenia bitcoina. Dla konkretnego kontraktu istotne są cena referencyjna, termin zapadalności, waluta i sposób rozliczenia. Idealne wyrównanie w prostym przykładzie pozostaje założeniem. [3]
Załóżmy, że bitcoin gwałtownie drożeje. Bitcoin Petra jest wart więcej, ale jego krótka pozycja traci. Petr może potrzebować pieniędzy na pokrycie straty, zanim sprzeda bitcoin. W przypadku Futures CME opisuje bieżące pieniężne rozliczanie zmian wartości oraz margin, czyli środki wymagane do utrzymania kontraktu. Wymagana kwota depozytu może też się zmienić. Wyższa wartość bitcoina przechowywanego gdzie indziej sama nie uzupełni rachunku. Jeśli zabraknie środków i zabezpieczenie zostanie przymusowo zamknięte, nie chroni już przed dalszymi ruchami ceny. [4] [5]
Do wyniku należy wliczyć opłaty, rzeczywiste ceny kupna i sprzedaży oraz ewentualne finansowanie. Zależnie od instrumentu dochodzi na przykład premia opcyjna, czyli cena zapłacona za opcję. Futures mają również termin zapadalności. Przedłużenie ochrony może wymagać zamknięcia obecnego kontraktu i otwarcia późniejszego; nazywa się to rolowaniem. CME objaśnia ten proces dla Micro Bitcoin Futures. Nie jest to bezpłatne, automatyczne przedłużenie tej samej umowy. Nowe transakcje mają własne ceny i koszty; część można oszacować, inne pozostają niepewne. [6]
Przydatne porównanie obejmuje zmianę wartości bitcoina, wynik zabezpieczenia i koszty, zestawione z wynikiem bez ochrony. Proste zabezpieczenie liniowe zwykle ogranicza zarówno stratę przy spadku, jak i zysk przy wzroście. Przykład powinien pokazywać oba kierunki. Opcja może działać inaczej, dlatego wynik kontraktu liniowego nie opisuje każdego instrumentu. CFA Institute zaleca zestawienie korzyści ze zmiany ryzyka z kosztami i ryzykiem, które pozostaje. Sama strata na zabezpieczeniu nie dowodzi więc niepowodzenia, podobnie jak sam zysk nie dowodzi sukcesu. [1]
Gdy Petr sprzeda część bitcoina, pierwotne zabezpieczenie może okazać się za duże. Jeśli odłoży wydatek, termin kontraktu może już nie pasować. Zapisy ilości, transakcji, kosztów i wpłat depozytu pomagają wychwycić takie zmiany. CFTC ostrzega, że kontrakty z dźwignią mogą wymagać dodatkowych środków i przynieść straty przekraczające początkowy depozyt. Nazwanie pozycji zabezpieczeniem nie uchyla tych zasad. Gdy pierwotny majątek lub planowany zakup zniknie, pozostawiona przeciwna pozycja może stać się samodzielnym zakładem o cenę. [7]
Ochrona połowy ekspozycji w obu kierunkach
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bitcoin basis trade, Margin, Risk Management, Bitcoin futures, Options. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Mining Hedging, Basis, Option Greeks.
01Czy zabezpieczenie samo musi zarabiać?+
Nie. Jego strata może towarzyszyć wzrostowi wartości chronionego majątku. Liczą się łączny wynik po kosztach i cel ochrony. Strata na kontrakcie może jednak wymagać zapłaty pieniędzmi, zanim zysk na aktywie zostanie zrealizowany przez sprzedaż.
02Czy przeciwna pozycja tej samej wielkości usuwa wszystkie ryzyka?+
Nie. Takie same ilości nie wystarczą przy różnych cenach, rozliczeniach, walutach lub terminach. Pozostają też koszty, potrzeba depozytu i ryzyko kontrahenta. Idealne wyrównanie w modelu nie gwarantuje wyniku rzeczywistej transakcji.