335 / 736OPT

Options

Prawa i obowiązki opcyjne

Opcja pozwala zapłacić za prawo do podjęcia decyzji później. Przykład Ewy wyjaśnia, dlaczego trafny kierunek ceny nie wystarcza, jak działa czas i czemu sprzedaż prawa oznacza inne zobowiązanie niż jego zakup.

Options to umowy dające nabywcy prawo kupna (call) lub sprzedaży (put) instrumentu bazowego po ustalonej cenie, zwanej strike. Prawo wygasa i kosztuje premię; sprzedawca przyjmuje odpowiadające mu zobowiązanie umowne.

Ewa oczekuje wzrostu ceny bitcoina, ale nie chce od razu zobowiązywać się do zakupu. Za premię płaconą z góry call daje jej prawo kupna po ustalonej cenie. Put daje prawo sprzedaży i może pomóc właścicielowi obawiającemu się spadku. Instrument bazowy to przedmiot tego prawa, a wygaśnięcie kończy jego ważność. Opcja jest instrumentem pochodnym, ponieważ jej wartość zależy od innego aktywa. Po drugiej stronie stoi wystawca, czyli sprzedawca zobowiązany do realizacji umowy po przypisaniu mu wykonania. Kupno put nie jest więc tym samym co wystawienie call: w pierwszym przypadku Ewa ma prawo, w drugim przyjęłaby obowiązek. [1]

Przed liczeniem trzeba znać ilość instrumentu bazowego i walutę wyniku. Typowa opcja na akcje może obejmować 100 akcji, ale korekta kontraktu może zmienić przedmiot dostawy. Wykonanie opcji na futures może stworzyć pozycję futures, czyli kolejną umowę z własnymi zobowiązaniami. Dla przejrzystości poniżej używamy własnego, fikcyjnego modelu na 1 BTC z liniowym rozliczeniem pieniężnym w USD. Różnicę ceny mnożymy bezpośrednio przez ilość. Nie opisujemy konkretnego produktu giełdowego ani uniwersalnego wzoru dla kontraktów odwrotnych czy rozliczanych w bitcoinie. [1] [4]

W modelu Ewa płaci 2 000 USD premii za call ze strike 60 000 USD. Jeśli przy wygaśnięciu instrument bazowy kosztuje 65 000 USD, prawo ma wartość wewnętrzną 5 000 USD: przewagę nad ustaloną ceną. Po odjęciu premii zostaje 3 000 USD zysku przed kosztami. Gdy cena kończy na 61 000 USD, prawo jest warte 1 000 USD, ale Ewa łącznie traci 1 000 USD. Próg rentowności wynosi 62 000 USD. Określenie „in the money” oznacza więc dodatnią wartość wewnętrzną, a nie automatyczny zysk. To wyniki przy wygaśnięciu; wcześniejsza sprzedaż odbywa się po innej cenie rynkowej. [2]

Rozważmy zamiast tego put na 1 BTC z tym samym strike 60 000 USD i premią 1 500 USD. Przy końcowej cenie 55 000 USD wartość wewnętrzna wynosi 5 000 USD, a po premii zostaje 3 500 USD zysku przed kosztami. Przy co najmniej 60 000 USD put wygasa bez wartości, a premia przepada. W naszym modelu z nieujemną ceną instrumentu bazowego spadek do zera daje maksymalny zysk netto opcji 58 500 USD, nie nieskończoność. Jeśli Ewa posiada też bitcoin, put może skompensować część jego straty. Wynik opcji nie jest jednak wynikiem całego portfela: ochrona kosztuje i ma termin końcowy. [1]

Ewa może stracić całą premię samodzielnej, w pełni opłaconej kupionej opcji. Mała premia nie oznacza więc małego prawdopodobieństwa straty: może przepaść cała zaangażowana kwota. Limit dotyczy samej opcji przed dodatkowymi kosztami. Jeżeli wykona inną umowę z dostawą i otrzyma akcje lub pozycję futures, ich późniejszych strat nie ogranicza pierwotna premia. Trzeba oddzielić cenę prawa, środki na rozliczenie i ryzyko pozycji pozostającej na rachunku. Automatyczne wykonanie oraz terminy instrukcji zależą także od brokera i kontraktu. [2] [6]

Wystawca otrzymuje pieniądze na początku, lecz na tym transakcja się nie kończy. Przy niepokrytej call obiecuje realizację bez posiadania potrzebnego instrumentu bazowego. Gdy jego cena mocno rośnie, strata może teoretycznie rosnąć bez granic, podczas gdy premia jest stała. Broker może zażądać dodatkowego depozytu zabezpieczającego zobowiązanie lub przymusowo zamknąć pozycję. Późniejszy powrót ceny nie pomoże, jeśli wcześniej zabrakło zabezpieczenia. Wykres wyniku na dzień wygaśnięcia nie pokazuje zatem całej drogi. Ryzyka wystawcy nie należy mylić z limitem straty nabywcy. [3]

Ewa może sprzedać posiadaną opcję przed końcem, jeśli znajdzie kupca; cena sprzedaży nie musi zwrócić pierwotnej premii. Wykonanie uruchamia natomiast umówione świadczenie: różnicę pieniężną, dostawę akcji lub utworzenie pozycji futures. Styl amerykański dopuszcza wykonanie przed wygaśnięciem, europejski dopiero w określonym terminie. Nazwy nie wskazują miejsca zamieszkania inwestora. Przypisanie wykonania wyznacza konkretnemu wystawcy obowiązek realizacji. Przy centralnym rozliczaniu nie musi to być pierwotny sprzedawca Ewy. Ilość, sposób rozliczenia i termin instrukcji określają więc sam kontrakt, nie są dodatkowymi drobiazgami. [4] [6]

Przed wygaśnięciem prawo ma wartość także dlatego, że cena może się jeszcze zmienić. Z upływem czasu ta możliwość maleje; przy pozostałych warunkach bez zmian szkodzi to typowej kupionej call. Na cenę wpływa też Implied Volatility, czyli oczekiwana skala wahań wywnioskowana z cen opcji, a nie pewna prognoza. Jej spadek może przeważyć nad korzystnym ruchem bitcoina. Dla bardziej zaawansowanego czytelnika są Delta, Gamma, Theta i Vega: oszacowania wrażliwości na cenę instrumentu bazowego, zmianę tej wrażliwości, czas i zmienność implikowaną. Zależą od założeń i ciągle się zmieniają. Początkowej Delty nie można po prostu rozciągnąć na dowolnie duży ruch. Ważne są nie tylko kierunek, lecz także skala ruchu, moment i zapłacona cena. [5] [2]

Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bitcoin futures, Leverage, Implied Volatility, Options on spot Bitcoin ETPs. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Zmienność, Options on spot Bitcoin ETPs, Open interest, Hedging.

DOC · 001OIC — Options basicsDokumentacja DOC · 002OIC — Long call risks and expiration payoffDokumentacja DOC · 003OIC — Naked call riskDokumentacja DOC · 004CME — Exercise and assignment of options on futuresDokumentacja DOC · 005OIC — Volatility and the GreeksDokumentacja DOC · 006OIC — Options exercise FAQDokumentacja
Zaktualizowano: Najpierw źródła · To nie jest porada inwestycyjna