Mining Hedging oznacza ograniczanie wybranych ekonomicznych ryzyk wydobycia, takich jak zmiany ceny bitcoina, przychodu z mocy czy kosztów prądu. Umowa finansowa lub cenowa ma równoważyć konkretne ryzyko farmy. Sama nie gwarantuje wielkości wydobycia, bezawaryjnej pracy ani zysku netto.
Hedging, czyli zabezpieczenie cenowe, ma sens w odniesieniu do czegoś, co firma posiada, produkuje lub musi kupić. Tak w ogólnym ujęciu wyjaśnia go również amerykański organ nadzoru rynku CFTC. W farmie mogą to być bitcoiny (BTC) zachowane z ubiegłego tygodnia, przyszłe przychody maszyn lub rosnący rachunek za prąd. To różne ryzyka. Jeśli głównym problemem jest droga energia, umowa sprzedaży bitcoina nie musi go rozwiązać. Najpierw opisujemy więc zmianę zagrażającą budżetowi, a dopiero potem wybieramy narzędzie. [1]
Farma może zarabiać mniej, nawet gdy bitcoin nie tanieje. Wzrost trudności zwykle oznacza mniej BTC z tej samej mocy; zmieniają się też opłaty transakcyjne. Luxor oferuje więc finansowy Hashrate Forward typu NDF (non-deliverable forward), rozliczający różnicę cen według Hashprice bez dostawy mocy. Hashprice określa oczekiwany dzienny przychód z jednostki mocy. Ustalenie ceny sprzedaży BTC nie ustala wielkości wydobycia. Cena mocy uzgodniona w bitcoinach nie ustala też przychodu w dolarach amerykańskich (USD). Trzeba wiedzieć, którą zmienną rzeczywiście obejmuje umowa. [2]
Luxor podaje wielkość NDF w PH/s, petahaszach na sekundę, jednostce szybkości obliczeń. Dla farmy liczy się moc, którą rzeczywiście zapewni w danym okresie, nie sama suma wartości znamionowych maszyn. Zaplanowany serwis czy wyłączenia przy drogiej energii tę moc zmniejszają. Poza ilością porównujemy daty umowy, dzienne okresy rozliczenia, walutę i sposób obliczania indeksu. Inaczej możemy mieć na papierze „zabezpieczony miesiąc”, a chronić inny przychód niż ten faktycznie osiągany. [2]
W naszym jednodniowym przykładzie farma pracuje z mocą 10 PH/s i sprzedaje NDF tylko na 8 PH/s po 50 USD/PH/s/day. Jednostka oznacza dzienny przychód w dolarach amerykańskich na każdy PH/s mocy obliczeniowej. Przy indeksie 40 USD/PH/s/day wydobycie przynosi 400 USD, a umowa kolejne 80 USD: razem 480 USD. Przy 60 USD/PH/s/day wydobycie daje 600 USD, lecz umowa kosztuje 80 USD, pozostawiając 520 USD. Zakładamy, że przychód z wydobycia dokładnie podąża za indeksem, bez kosztów i opłat. To przychód brutto. Jego wahania maleją, ale nie znikają; część możliwego wzrostu oddajemy też drugiej stronie. [2]
Wróćmy do przykładu przy indeksie 60 USD/PH/s/day. Jeśli awaria zmniejszy rzeczywistą moc do 4 PH/s, wydobycie przyniesie 240 USD. NDF nadal wymaga zapłaty 80 USD, więc przed kosztami zostaje 160 USD. Umowa wciąż dotyczy 8 PH/s, choć farma dostarcza tylko 4 PH/s. Luxor rozlicza finansowo uzgodnioną ilość; zepsuta maszyna nie zmniejsza jej automatycznie. Część zobowiązania nie odpowiada już działającej produkcji. Dlatego umowę trzeba ponownie oceniać po przestoju lub zmianie planu, nie tylko przy podpisywaniu. [2]
Wpływy i płatności nie muszą przypadać tego samego dnia. Luxor wycenia pozycje według rynku i przy niewystarczającej rezerwie może zażądać dodatkowych aktywów jako zabezpieczenia zobowiązań. Margin oznacza tu wymaganą rezerwę finansową, nie marżę zysku z wydobycia. Farma może oczekiwać większych wpływów, ale najpierw potrzebować środków na płatność umowną. Depozyt nie jest też automatycznym limitem możliwej straty. Plan powinien uwzględniać dostęp do pieniędzy, niewypłacalność drugiej strony i ewentualny koszt wcześniejszego zamknięcia umowy. [3]
Power Purchase Agreement to umowa zakupu energii; jej finansowy wariant, Financial PPA, rozlicza różnicę cen. Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska (U.S. EPA) wyjaśnia, że skuteczność ochrony zależy od podobieństwa zmian ceny rynkowej z umowy i rzeczywistej ceny zakupu klienta. Jeśli cena w innym regionie prawie się nie zmieni, a taryfa farmy wzrośnie, otrzymana płatność może nie wystarczyć. Liczą się także godziny zużycia i ilość energii. Umowa finansowa sama nie dostarcza prądu; przyłącze, dostawcę i awarie trzeba rozpatrywać oddzielnie. [4]
CFTC określa jako basis risk ryzyko niespodziewanej zmiany różnicy między ceną na rynku kasowym a ceną terminową. Prościej: ceny, które miały się równoważyć, mogą się rozejść. Dla farmy najważniejszy wniosek nie brzmi więc „zarobiliśmy na umowie”. Jeśli przychód spadł bardziej lub wzrosły koszty, łączny wynik może być gorszy. Sumujemy wydobycie i rozliczenie, odejmujemy energię, koszty operacyjne i umowne oraz sprawdzamy dostępną gotówkę. Dopiero całość pokazuje, czy zabezpieczenie spełniło swój cel. [1]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Hedging, Hashrate Forward, Hashprice, Power Purchase Agreement. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Power Purchase Agreement, Hashrate Forward.