Power Purchase Agreement to umowa zakupu energii elektrycznej określająca cenę lub sposób jej ustalania, ilość bądź profil dostaw i czas trwania. W wariancie finansowym, nazywanym też wirtualnym PPA lub VPPA, strony rozliczają różnicę cen zamiast dostarczać kupującemu prąd w ramach tej umowy. Sama nazwa PPA nie dowodzi odnawialnego pochodzenia energii ani rentowności wydobycia.
Zacznijmy od fizycznego PPA. Farma uzgadnia z producentem zakup energii, podczas gdy elektrownia może nadal należeć do sprzedawcy i być przez niego obsługiwana. Amerykańska agencja ochrony środowiska U.S. EPA opisuje dostawę lub przeniesienie prawa własności energii ze źródła miejscowego albo odległego. Własne panele na terenie farmy nie są więc jedyną możliwością. Lokalna produkcja może wiązać się z Behind-the-Meter Mining, wydobyciem po lokalnej stronie licznika. Umowa nadal musi jednak określać miejsce, termin i odpowiedzialność za niedostarczenie prądu. [1]
Finansowe PPA, czyli VPPA, działa inaczej. Producent sprzedaje prąd na rynku, a z kupującym rozlicza różnicę względem uzgodnionej ceny. U.S. EPA wyraźnie zaznacza, że ta relacja nie zapewnia fizycznej dostawy energii kupującemu. Nasza farma musi więc osobno kupić prąd do pracy. Jeśli stosuje Grid-Connected Mining, czyli wydobycie zasilane z sieci publicznej, zwykła dostawa istnieje obok kontraktu finansowego. VPPA może zmienić wynik pieniężny, lecz nie przywróci prądu podczas awarii przyłącza. [2]
Ceny podajemy w dolarach amerykańskich (USD); USD/MWh oznacza dolary za megawatogodzinę. W naszym własnym uproszczonym przykładzie bez opłat rozliczamy 100 MWh, czyli megawatogodzin energii, po ustalonej cenie 50 USD/MWh. Jeśli referencyjna cena rynkowa osiągnie 70 USD/MWh, producent płaci kupującemu 2000 USD. Przy cenie odniesienia 30 USD/MWh kierunek się odwraca: kupujący dopłaca producentowi 2000 USD. Różnicę cen mnoży się przez rozliczaną ilość. Tak działa dwukierunkowy mechanizm opisany przez U.S. EPA. Nie jest to stały bonus dla górnika, a zwykły rachunek farmy za prąd nie znika. [2]
Wyobraźmy sobie, że cena używana do rozliczenia VPPA rośnie powoli, a dostawca farmy mocno podnosi ceny. Otrzymana płatność może nie pokryć wzrostu rachunku. U.S. EPA wiąże więc działanie zabezpieczenia z tym, jak podobnie zmieniają się ceny na obu rynkach. Liczą się też ilość i czas: zakontraktowana produkcja i rzeczywiste zużycie mogą mieć różne profile. Dodatnie rozliczenie samo nie dowodzi oszczędności. Porównujemy oba przepływy pieniężne w tym samym okresie i sprawdzamy również sytuację, gdy się rozchodzą. [2]
Megawatogodzina, MWh, odpowiada 1000 kWh energii; kWh oznacza kilowatogodzinę. Nawet zgodność rocznej produkcji elektrowni z rocznym zużyciem farmy nie oznacza zgodności w każdej godzinie. Instalacja słoneczna może wytwarzać głównie w dzień, a koparki mają pracować także nocą. Przy przygotowywaniu lokalnych umów U.S. DOE, amerykański Departament Energii, porównuje produkcję z obciążeniem oraz bada szczyty i taryfy czasowe. Nasz projekt musi więc wiedzieć, czy kupuje bieżącą produkcję, czy uzgodniony harmonogram dostaw, kto uzupełnia brakującą energię i co dzieje się z nadwyżką. [3]
Oferta może podkreślać atrakcyjną cenę za MWh. Zależnie od rozwiązania dochodzą jednak inne pozycje: dystrybucja, dostawa uzupełniająca, opłaty za moc lub stałe składniki taryfy oraz odpowiednie rozliczenie finansowe. U.S. DOE oddziela opłaty za energię, moc i opłaty stałe, bo inaczej reagują na zmiany zużycia. Aby porównać warianty, sumujemy rzeczywiste wydatki i odejmujemy rzeczywiste wpływy. Tej samej oszczędności nie liczymy ponownie jako dodatkowego przychodu. Dopiero wtedy otrzymujemy koszt istotny dla pracy koparek. [4]
Farma może płacić za energię z projektu słonecznego, a mimo to nie uzyskać prawa do przypisania sobie jego odnawialnych atrybutów. U.S. EPA ostrzega, że RECs, certyfikaty energii odnawialnej stosowane w systemie amerykańskim, mogą zostać sprzedane innemu klientowi. Trzeba więc sprawdzić, do kogo należą i na czyją rzecz je umorzono w celu poparcia deklaracji. Umorzenie wycofuje certyfikaty z dalszego obrotu: ten sam dokument nie powinien później potwierdzać takiej samej deklaracji innego klienta. Jeśli umowa przewiduje certyfikaty zastępcze z innego projektu, publiczne deklaracje muszą odpowiadać tym dokumentom. Sama zapłata za energię ani zdjęcie elektrowni nie dowodzą tego prawa. [1] [5]
PPA często wiąże strony na długo. U.S. EPA wymienia więc wśród warunków rozpoczęcie, niedostarczenie energii, płatności, zakończenie i możliwe podwyżki ceny. Dla górnika ważne jest również niewygodne pytanie: co pozostanie do zapłaty po wyłączeniu maszyn albo zmianie operatora? Mniejsze zużycie samo nie znosi obowiązków umownych. PPA może być częścią Mining Hedging, czyli ograniczania niektórych ryzyk ekonomicznych wydobycia, lecz jego wartość zależy od całego okresu i konkretnych warunków. Dzisiejsza różnica względem ceny rynkowej nie wystarczy. [1]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Grid-Connected Mining, Behind-the-Meter Mining, Energy Arbitrage, Mining Hedging. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Mining Hedging.