Behind-the-Meter Mining

U.S. DOE, amerykański Departament Energii, tłumaczy behind-the-meter na przykładzie produkcji u odbiorcy za licznikiem dostawcy. Skrót BTM wymaga więc konkretnego punktu pomiaru. Narysuj sieć publiczną, licznik, lokalny generator i odbiorniki. Jeśli koparki korzystają z lokalnego układu po tej stronie granicy, zmieniają przepływ przez licznik. Dwa kontenery obok elektrowni nie dowodzą takiego połączenia. Wspólny teren lub właściciel to nie to samo co wspólny układ elektryczny. [1]

Kilowat (kW) mierzy moc, czyli chwilowe tempo wytwarzania lub zużycia energii. Nasz uproszczony przykład bez magazynowania i strat: panele wytwarzają 100 kW, koparki pobierają 60 kW, a urządzenia pomocnicze 10 kW. Zostaje 30 kW do oddania do sieci, o ile przyłącze na to pozwala. Gdy produkcja spada do 20 kW, brakuje 50 kW: dostarczy je sieć albo trzeba ograniczyć pobór. Śledzimy moc, nie energię roczną. EIA, amerykańska agencja informacji energetycznej, rozróżnia te wielkości. [2]

Źródło o mocy znamionowej 100 kW nie gwarantuje 100 kW w każdej chwili. EIA oddziela zdolność urządzenia do produkcji w danych warunkach od rzeczywistej produkcji w czasie. Nasłonecznienie się zmienia, inne źródła potrzebują paliwa i przeglądów. Część prądu mogą zużywać inne procesy i samo źródło. Uptime, udział czasu, gdy urządzenie pracuje lub jest dostępne, nie wynika więc wyłącznie z wielkości elektrowni. Trzeba określić urządzenie i rodzaj mierzonej dostępności. [2]

U.S. DOE rozróżnia opłaty za energię w kWh, maksymalną moc w kW i pozycje stałe. Kilowatogodzina to ilość energii: kilowat pobierany przez godzinę. Własna produkcja może zmniejszyć zakup energii, ale krótki szczyt poboru nadal wpłynie na opłatę za maksymalny pobór mocy. Niektóre taryfy obejmują też gotowość sieci do zapewnienia mocy zastępczej. Porównuj całą właściwą taryfę. Niska cena hurtowa ani mniejszy zakup energii nie mówią samodzielnie, ile zapłaci cały obiekt. [3]

Układ bez eksportu steruje pracą tak, by prąd nie płynął do sieci publicznej. Nadal może go z niej pobierać. U.S. DOE opisuje nawet możliwy taryfowy wymóg minimalnego poboru; nie jest to zasada dla każdego kraju i przyłącza. BTM nie zezwala samo w sobie na nieograniczony eksport ani import. Decydują warunki przyłącza, umowa i sterowanie. Gdy lokalny pobór nagle spadnie, układ musi odpowiednio zmienić produkcję lub inny przepływ, zamiast zakładać, że nadwyżka zniknie. [3]

Microgrid to lokalny układ elektryczny ze skoordynowanym sterowaniem. U.S. DOE opisuje jego zdolność odłączenia od głównej sieci i samodzielnej pracy. Taki tryb wyspowy trzeba zaprojektować: wymaga zabezpieczeń, równoważenia produkcji i odbioru oraz sposobu ponownego uruchomienia. BTM nie jest automatycznym zasilaniem rezerwowym. Źródło sieciowe bez zaprojektowanej rezerwy może wyłączyć się dla bezpieczeństwa podczas awarii. Panele nie gwarantują więc działających koparek, gdy okolica traci zasilanie. [4] [1]

U.S. DOE opisuje zarówno zużycie na miejscu, jak i sprzedaż nadwyżek. Prąd użyty do wydobycia może oznaczać rezygnację z przychodu od innego odbiorcy. Nie licz utraconego przychodu jednocześnie jako zachowanej sprzedaży. Sprawdź, czy alternatywa była naprawdę dostępna i po jakiej cenie; wartość sprzedaży nie musi równać się taryfie detalicznej. Energy Arbitrage, wybór według różnic wartości energii w czasie lub między zastosowaniami, pomaga zrozumieć porównanie. Pozostają też koszty zakupu sprzętu, paliwa, utrzymania i przyłączenia. [1]

U.S. DOE zaleca dane interwałowe, czyli zapisy poboru w kolejnych przedziałach czasu. Porównuj produkcję, koparki, zużycie pomocnicze i oba kierunki przepływu sieciowego w tych samych przedziałach. Jeśli w miesiącu ilość energii oddanej do sieci i pobranej z niej jest taka sama, bilans energii netto wynosi zero. Nadal może to skrywać tanie oddawanie prądu w dzień i drogi zakup o innych porach. Suma miesięczna nie weryfikuje rachunku ani jednoczesności produkcji i wydobycia. BTM opisuje układ; pochodzenie energii, emisje i wynik finansowy wymagają osobnych dowodów. [3]