Methane Mitigation obejmuje zapobieganie wyciekom, naprawy oraz wychwytywanie i wykorzystanie lub niszczenie metanu, zanim trafi do powietrza. Nie jest synonimem wydobycia Bitcoina. Ograniczenie emisji, przeliczenie ich na wspólną miarę klimatyczną i uznany kredyt emisyjny to różne rzeczy.
Międzynarodowa Agencja Energetyczna IEA wymienia LDAR, czyli wykrywanie i naprawianie wycieków. Pomóc może także wymiana urządzeń uwalniających gaz podczas pracy albo wychwytywanie i wykorzystanie tego gazu. W Flare Gas Mining i Landfill Gas Mining koparka jest dopiero odbiorcą prądu z generatora. Jej przychody mogą umożliwić projekt, ale sama nie naprawia zaworu ani nie wychwytuje metanu. Pytajmy więc, które zmiany nastąpiłyby bez koparek, a które rzeczywiście umożliwia nowy projekt. [1]
Najpierw potrzebny jest scenariusz odniesienia, często nazywany baseline: udokumentowany szacunek sytuacji bez projektu. Nie wolno usuwać z niego istniejącej pochodni, urządzenia spalającego nadmiar gazu. U.S. EPA, amerykańska agencja ochrony środowiska, opisuje dalsze zbieranie i spalanie gazu składowiskowego nawet po zakończeniu produkcji prądu. Jeśli gaz już spalano, nowy generator nie zapobiega automatycznie wypuszczeniu całej jego ilości. Liczą się również poprzedni odbiorcy gazu i rzeczywiste zachowanie podczas awarii. [5]
Wzór chemiczny metanu to CH4. U.S. EPA wyjaśnia, że część może przejść przez silnik niespalona; wycieki zdarzają się także w układzie paliwowym i przy usterkach. Sprawność elektryczna nie jest skutecznością niszczenia metanu: pierwsza mówi, ile energii paliwa staje się prądem, druga — jaka część doprowadzonego metanu ulega przemianie podczas spalania. Generator nie jest więc bezemisyjny. Trzeba śledzić cały strumień gazu, nie tylko wskazanie licznika energii. [3]
IEA rozróżnia obserwacje satelitarne dużych obszarów i pomiary celowane w mniejsze źródła. Różnią się zasięgiem i wielkością wykrywanych wycieków. Brak śladu na zdjęciu nie oznacza zerowych rocznych emisji. Potrzebujemy przepływu gazu, udziału CH4, czasu pracy, danych o wyciekach i niepewności pomiarów. Należy zapisywać przestoje i okresy bez danych. Luki nie można przedstawiać jako zweryfikowanej oszczędności: pomiar musi być odróżniony od szacunku. [1]
U.S. EPA wyjaśnia GWP, potencjał tworzenia efektu cieplarnianego: porównuje on ogrzewające działanie gazów w wybranym okresie. GWP20 i GWP100 stosują horyzonty odpowiednio 20 i 100 lat. Metan pozostaje w atmosferze krócej niż dwutlenek węgla, dlatego wybór okresu mocno wpływa na jego wagę. CO2e, ekwiwalent dwutlenku węgla, sprowadza skutki klimatyczne do wspólnej skali, a nie zrównuje fizycznych mas gazów. Podajmy metodę i współczynnik. Emisje uniknięte nie są tym samym co CO2 rzeczywiście usunięty z atmosfery. [4]
Nasz uproszczony przykład dotyczy tylko CH4: projekt emituje w badanym okresie 1 kg metanu. Według udokumentowanego scenariusza bez niego ulotniłoby się 100 kg, więc różnica wynosi 99 kg. Jeśli jednak bez projektu uciekłyby tylko 2 kg, różnica to zaledwie 1 kg. Instalacja się nie zmieniła; zmieniło się porównanie. Na nim opiera się rozliczanie projektów według GHG Protocol. Nazwa ta, skrócona od Greenhouse Gas Protocol, oznacza zbiór standardów obliczania i raportowania emisji gazów cieplarnianych. Nasz przykład nie jest pełnym bilansem CO2e: nie uwzględniliśmy pozostałych gazów ani powiązanych działań. [2]
GHG Protocol wymaga uwzględnienia istotnych skutków ubocznych obok efektu głównego. W projekcie wydobycia Bitcoina sprawdzamy zmiany zbierania gazu, pomocnicze zużycie prądu, transport i ewentualne zmiany wydobycia gazu kopalnego. Nie chodzi o dowolne doliczanie każdej sąsiedniej działalności, lecz o zmiany wywołane projektem względem tego samego scenariusza odniesienia. Pominięcie nieistotnego efektu wymaga dostępnego uzasadnienia. Inaczej ładny wynik może powstać wyłącznie przez pozostawienie niewygodnej części instalacji poza rachunkiem. [2]
Kredyt emisyjny oznacza tu jednostkę redukcji emisji uznaną według zasad konkretnego programu. GHG Protocol odróżnia redukcję projektu od inwentaryzacji przedsiębiorstwa, czyli spisu emisji organizacji. Sama metoda nie gwarantuje przyjęcia do programu kredytów emisyjnych. Program może wymagać dodatkowości: dowodu, że według jego zasad uznana redukcja nie nastąpiłaby i tak bez odpowiedniego wsparcia lub projektu. Rzetelne twierdzenie podaje okres, scenariusz odniesienia, pomiary, niepewności i metodę. Dochód z wydobycia oceniajmy osobno. Rentowna instalacja nie musi mieć wykazanego dodatkowego pożytku klimatycznego, a rzeczywiste ograniczenie wycieku może być nierentowne. [2]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Landfill Gas Mining, Flare Gas Mining, Energy Arbitrage, Uptime. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Flare Gas Mining, Landfill Gas Mining.