Energy Arbitrage w kopaniu bitcoinów oznacza wykorzystywanie różnic cen prądu przy wyborze czasu pracy i pobieranej mocy. Energia zostaje zużyta na obliczenia, a nie zmagazynowana do późniejszej sprzedaży. Może to poprawić ekonomikę działania, ale nie zapewnia zysku bez ryzyka.
Baterię można naładować w taniej godzinie, a później oddać energię, gdy jest więcej warta. Tak arbitraż magazynów opisuje EIA, amerykańska agencja informacji energetycznej, przypominając też o stratach. Koparka działa inaczej: od razu zużywa energię na obliczenia. Może otrzymać przychód w bitcoinach, lecz monety nie są zapasem prądu, który da się później oddać do sieci. Porównanie do baterii przestaje pomagać, gdy myli wartość finansową z fizyczną energią. [1]
Niska cena giełdowa nie musi być ceną płaconą przez operatora koparek. Umowa może ustalać cenę stałą albo dodawać inne składniki. U.S. DOE, amerykański Departament Energii, rozróżnia energię rozliczaną w kWh, opłaty za maksymalny pobór w kW i opłaty stałe. Kilowat (kW) to tysiąc watów mocy. Stały pobór jednego kilowata przez godzinę oznacza zużycie jednej kilowatogodziny (kWh) energii. Przy większych instalacjach używa się megawatów (MW), czyli tysięcy kilowatów, oraz megawatogodzin (MWh), czyli tysięcy kilowatogodzin. Krótka przerwa może zmniejszyć zużycie bez zmiany osiągniętego maksimum miesięcznego czy stałej opłaty. Potrzebna jest więc rzeczywista taryfa z odpowiednimi kosztami dostawy i dystrybucji, nie tylko atrakcyjny punkt wykresu. [2] [5]
Hashprice szacuje przychód z określonej mocy obliczeniowej w danym czasie; efektywność mówi, ile energii wymaga ta praca. Price Adapt, funkcja narzędzia Braiins Manager do zarządzania koparkami, łączy te dane. W poniższym obliczeniu USD oznacza dolary amerykańskie. Nasz uproszczony przykład zakłada hashprice 0,048 USD/TH/s/dzień i efektywność 20 J/TH (dżuli energii na bilion prób). Przy 1 TH/s, bilionie prób na sekundę, przez 24 godziny zużycie wynosi 0,48 kWh. Przychód brutto odpowiada 100 USD/MWh, czyli dolarom za megawatogodzinę. Możemy go teraz porównać z ceną energii w tej samej jednostce. To nie zysk netto: brakuje poboru pomocniczego, opłat i innych kosztów. [3]
Wyobraźmy sobie dwa ustawienia. Pierwsze pozostawia 30 USD/MWh po odjęciu porównywanego kosztu prądu i pobiera 1 MW, więc wnosi 30 USD/h. Drugie ma lepszą marżę, 40 USD/MWh, lecz pobiera tylko 0,5 MW, co daje 20 USD/h. Lepiej wykorzystuje każdą jednostkę energii, ale pierwsze wnosi więcej na godzinę. Model Braiins też porównuje wyniki godzinowe. To nasze liczby poglądowe, nie parametry konkretnej koparki; przychód i pobór muszą dotyczyć tego samego trybu pracy. [3]
Price Adapt według dokumentacji korzysta z DAM (Day-Ahead Market), rynku prądu na następny dzień, oraz średniego hashprice z siedmiu dni. Na tej podstawie planuje przerwy i wznowienia. Obsługiwane modele z Braiins OS, oprogramowaniem sterującym koparką, mogą też zmieniać docelową moc. Inne obsługiwane konfiguracje mogą pozwalać tylko na zatrzymanie i uruchomienie. Ten sam sygnał cenowy nie daje więc każdej maszynie tych samych możliwości. Średni przeszły przychód nie jest też obietnicą jutrzejszego; plan trzeba porównać z rzeczywistą pracą. [3]
„Czy warto kopać kolejną godzinę?” to inne pytanie niż „Czy inwestycja się zwróci?”. Pierwsze porównuje przychód i koszty zmieniające się wraz z dalszą pracą. Drugie obejmuje też zakup maszyn, przyłącze, infrastrukturę, serwis i wydatki ponoszone także podczas przerwy. U.S. DOE zaleca ocenę taryf z uwzględnieniem całego cyklu życia. Dodatni wynik wybranej godziny nie dowodzi zatem zwrotu z całej farmy. To część rachunku, a nie odpowiedź na wszystkie pytania gospodarcze. [2]
Rezygnacja z drogiego prądu może przynieść oszczędność względem pracy bez przerw. Nie tworzy automatycznie przychodu ze sprzedaży tej energii. U.S. DOE rozróżnia zmienne ceny i Demand Response, programy umownego dopasowania poboru do potrzeb sieci. Zapłata za ograniczenie wymaga konkretnych warunków programu. Porównanie musi być spójne: ta sama oszczędność nie może być jednocześnie mniejszym kosztem i nowym przychodem. Curtailment, celowe ograniczenie wydobycia, opisuje działanie operacyjne, ale nie mówi jeszcze, kto za nie zapłaci. [4]
U.S. DOE zaleca pomiary interwałowe pokazujące, ile prądu zużyto i kiedy. Porównujmy rzeczywiste przychody z odpowiednimi kosztami tego samego okresu. Uwzględnijmy chłodzenie, pozostały pobór podczas przerwy i powrót maszyn do pracy. Dopiero wtedy widać różnicę między planem a wynikiem. Tania godzina na giełdzie czy dobra efektywność katalogowa nie opisują całej farmy. Energy Arbitrage ma sens, gdy rozumowanie ekonomiczne sprawdzamy w rzeczywistym działaniu. [2]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Curtailment, Hashprice, Demand Response Mining, Flare Gas Mining. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Curtailment, Flare Gas Mining, Landfill Gas Mining, Methane Mitigation.