Off-Grid Mining to wydobycie Bitcoina zasilane przez samodzielny system elektryczny, który podczas pracy nie może polegać na dostawach z publicznej sieci. Może korzystać z różnych źródeł, nie tylko odnawialnych. Stałe działanie poza siecią odróżniamy od czasowej pracy wyspowej systemu, który zwykle jest do niej podłączony.
Panele na dachu same nie oznaczają niezależności. Obiekt może wytwarzać energię w dzień, a wieczorem kupować prąd jak inni odbiorcy. Nawet ustawienie bez oddawania nadwyżek do sieci nie wyklucza poboru. Dlatego poradnik rządu Australii rozróżnia systemy podłączone i samodzielne. Podobnie Behind-the-Meter Mining mówi tylko, że wydobycie znajduje się po lokalnej stronie wskazanego licznika. Dopiero rzeczywiste połączenia i tryb pracy pokazują, czy przy niedoborze własnej produkcji mógłby pomóc zewnętrzny dostawca. [1]
W dzień panele mogą dostarczać wystarczająco dużo prądu. Gdy światła ubywa, produkcja maleje, lecz włączone maszyny nadal pobierają energię. Różnicę musi pokryć bateria lub inne źródło, ewentualnie trzeba ograniczyć zużycie. Bez wsparcia sieci nikt automatycznie nie uzupełni brakującej mocy. U.S. DOE, amerykański Departament Energii, wyjaśnia konieczność dopasowania w czasie produkcji i zużycia. Dla naszego przykładu wniosek jest prosty: dobry roczny uzysk nie gwarantuje prądu każdej nocy. W bilansie trzeba też uwzględnić chłodzenie, sterowanie i urządzenia pomocnicze. [2]
Kilowat (kW) określa moc, czyli tempo dostarczania lub zużywania energii. Kilowatogodzina (kWh) określa ilość energii, a h oznacza godziny. Przyjmijmy własne uproszczone obliczenie: po uwzględnieniu strat i rezerwy magazyn może dostarczyć na wyjściu 80 kWh. Przy stałym łącznym obciążeniu 20 kW wystarczyłoby to idealnie na 4 h, przy 40 kW tylko na 2 h. U.S. DOE podkreśla drugie ograniczenie: magazyn musi umieć oddać wymaganą moc. Sama ilość energii nie wystarczy, jeśli wyjście nie obsłuży obciążenia. Pojemność znamionowa nie musi odpowiadać energii użytecznej, a wcześniej odjętych strat nie odejmujemy ponownie. [2]
Nasz przykład wykorzystuje panele, ale off-grid nie określa źródła prądu. Australijski poradnik opisuje również zapasowe generatory dieslowskie lub benzynowe w samodzielnych instalacjach słonecznych podczas długiego zachmurzenia. Gdy taki generator pracuje, wydobycie zasila też paliwo. Pochodzenie energii i emisje wymagają więc osobnych danych z eksploatacji. Zdjęcie paneli ani brak przyłącza nie dowodzą bezemisyjności czy darmowego prądu. Paliwo, transport i serwis nadal kosztują, nawet bez rachunku od dostawcy energii. [1]
Po nocnej pracy magazyn nie napełnia się sam. Produkcja następnego dnia musi zasilić koparki i uzupełnić zużytą energię; część energii ginie przy ładowaniu i rozładowaniu. U.S. DOE wskazuje też zmienność produkcji w ciągu dnia i roku. Model, który zaczyna każdy wieczór z pełną baterią bez wcześniejszego ładowania, obiecuje pracę z energii, której nie wytworzono. Dobry plan śledzi kolejne przedziały czasu: energię dostarczoną, zużytą i faktycznie pozostałą. Na tej podstawie można ograniczać wydobycie lub włączać zasilanie zapasowe. [2]
Przywrócenie zasilania nie zawsze sprowadza się do przycisku na koparce. Sterowanie i niektóre generatory potrzebują energii rozruchowej. U.S. DOE nazywa odbudowę bez zewnętrznego zasilania black start i opisuje stopniowe przyłączanie źródeł oraz odbiorników. W naszym samodzielnym systemie liczy się więc także to, co pozostanie dostępne po pełnym rozładowaniu lub awarii. Trzeba sprawdzić zasilanie sterowania, rozruch generatora i moment dołączenia koparek. Duża moc zainstalowana sama nie gwarantuje takiego restartu. [3]
Włączona koparka nie oznacza jeszcze, że jej praca jest przyjmowana. Przy zwykłym wydobyciu przez Mining Pool, czyli usługę koordynującą pracę wielu koparek, potrzebuje aktualnych zadań i możliwości zwracania wyników. Shares to częściowe dowody wykonanej pracy, na podstawie których pool ocenia wkład uczestnika. Nie można ich po prostu gromadzić bez połączenia i wysłać w dowolnej chwili: zadanie może się w tym czasie zdezaktualizować. Braiins Pool omawia więc konfigurację połączenia i dostępność serwera oddzielnie od zasilania. Ping to krótki test osiągalności w sieci; odpowiedź nie dowodzi poprawnego przesyłania pracy. Zapalone kontrolki i obracający się wentylator także nie wystarczą: sprawdzamy, czy pool przyjmuje pracę i jaki efektywny hashrate, czyli moc obliczeniową, rejestruje. [4] [5]
W odległym miejscu doprowadzenie sieci może być drogie albo niemożliwe; wtedy warto rozważyć własne zasilanie. Australijski poradnik przypomina jednak o wyższych kosztach początkowych samodzielnych instalacji. W wydobyciu porównujemy źródło, baterie, paliwo, utrzymanie, łączność i przestoje. Uptime określa udział czasu, w którym obserwowane urządzenie jest dostępne lub pracuje; dostępność prądu i faktycznie przyjęta praca wydobywcza pozostają różnymi rzeczami. Liczy się wynik całego przedsięwzięcia. Sama etykieta off-grid nie obiecuje tańszego Bitcoina ani zysku. [1]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Behind-the-Meter Mining, Uptime, Curtailment, Mining Farm, Mining Pool. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Stranded Energy Mining, Behind-the-Meter Mining, Grid-Connected Mining.