Grid-Connected Mining to wydobywanie Bitcoina w instalacji elektrycznej połączonej z siecią publiczną. Sieć może dostarczać całą energię albo uzupełniać lokalną produkcję i akumulatory. Nazwa opisuje przyłączenie, a nie taryfę, dopuszczalną moc poboru czy rentowność działalności.
Nasza hala może mieć panele na dachu. W słoneczne popołudnie pokrywa dużą część zużycia sama, a wieczorem kupuje więcej prądu z sieci. Nadal pozostaje przyłączona: nie jest to Off-Grid Mining, zależne od samodzielnego zasilania. Podobnie Behind-the-Meter Mining określa położenie urządzeń po lokalnej stronie licznika, niekoniecznie niezależność od sieci. Poradnik rządu australijskiego rozróżnia instalacje przyłączone i samodzielne według ich konfiguracji. Chwilowy brak poboru na liczniku nie oznacza więc, że przyłącze przestało być potrzebne. [1]
Duży obiekt wydobywczy nie może pominąć etapów między wnioskiem o przyłączenie a faktycznym uruchomieniem. Operator musi ocenić wpływ nowego obciążenia na sieć i określić warunki przyłączenia. Konkretny przykład daje ERCOT, operator sieci obsługującej znaczną część Teksasu. Dla nowych dużych odbiorów podlegających jego procedurze zatwierdzania wymaga zgody przed pierwszym podaniem napięcia. Samo zakończenie analiz nie wystarcza więc do uruchomienia. To procedura lokalna, nie zasada obowiązująca na całym świecie. Gdy projekt ogłasza moc, trzeba ustalić, czy dopiero o nią wystąpił, zakończył analizy, uzyskał zgodę, czy już rzeczywiście z niej korzysta. [2] [6]
Licznik sumuje zużytą energię w kilowatogodzinach, kWh. Rachunek może też obejmować opłatę według największego poboru mocy w kilowatach, kW, oraz stałe opłaty miesięczne. Kilowat określa potrzebną moc, a kilowatogodzina energię zużytą w pewnym czasie. Symbol h użyty w przykładzie oznacza godziny. U.S. DOE, amerykański Departament Energii, rozdziela te składniki przy porównywaniu taryf. Dla naszej hali oznacza to, że atrakcyjna cena samej energii nie musi być końcowym kosztem działania. W obliczeniach trzeba uwzględnić także właściwe opłaty za dostawę i dystrybucję. [3]
Weźmy własny uproszczony przykład bez innych odbiorów: jedna instalacja pobiera 100 kW przez 10 h, druga 200 kW przez 5 h. Obie zużywają 1000 kWh. Druga potrzebuje jednak podczas pracy dwukrotnie większej mocy. Jeżeli taryfa uwzględnia również maksymalny pobór, rachunki mogą być różne mimo identycznej ilości energii. Znaczenie mają konkretna stawka i przedział pomiarowy: szczyt na fakturze nie musi odpowiadać najwyższej wartości chwilowej. Ten przykład oddziela energię od mocy; sam nie wyznacza ani rachunku, ani przychodów z wydobycia. [3]
Operator przenosi wydobycie na noc, licząc na oszczędności. Przy odpowiedniej taryfie część energetyczna rzeczywiście może zmaleć. Opłata za własny maksymalny pobór może jednak obejmować cały miesiąc niezależnie od pory dnia; inna pozycja może dotyczyć zużycia podczas szczytu całej sieci. U.S. DOE opisuje również taryfy przenoszące wpływ wcześniejszego szczytu na następne miesiące. Krótki okres wysokiego poboru może więc mieć długotrwałe skutki finansowe. Dlatego porównujemy przebieg zużycia w czasie z warunkami taryfy, a nie tylko ze średnią dobową. [3]
Gdy prąd drożeje, farma może ograniczyć wydobycie, bo dalsza praca przestaje się opłacać. Nie oznacza to jeszcze, że ktoś zapłaci jej za wyłączenie urządzeń. Demand Response to programy, w których odbiorca na uzgodnionych warunkach zmniejsza zużycie albo zobowiązuje się do jego zmniejszenia i może otrzymać wynagrodzenie. U.S. DOE odróżnia je od zwykłej reakcji na zmienne ceny. W naszych obliczeniach osobno zapisujemy uniknięty zakup prądu, utracone przychody z wydobycia oraz wynagrodzenie, do którego rzeczywiście powstało prawo. Niezamówiona usługa nie jest dodatkowym przychodem. [4]
W hali gaśnie światło mimo paneli na dachu i akumulatora przy ścianie. Urządzenia nie muszą być uszkodzone: wiele przyłączonych instalacji słonecznych przestaje zasilać budynek podczas awarii sieci, a nie każdy akumulator jest skonfigurowany jako zasilanie awaryjne. Australijski poradnik wyraźnie to wyjaśnia. Dalsza praca wymaga odpowiedniego projektu, bezpiecznego odłączenia od sieci i wystarczającego zasilania wybranych obwodów. Uptime, czyli udział czasu pracy w obserwowanym okresie, nie wynika zatem z samego posiadania akumulatora. [1]
Instalację zdolną przez pewien czas działać samodzielnie często nazywa się microgrid: lokalną siecią elektryczną z własnym sterowaniem. U.S. DOE wyjaśnia, dlaczego przy odłączeniu i przywracaniu pracy produkcja musi odpowiadać zużyciu. Powrót napięcia nie musi więc oznaczać natychmiastowego powrotu wszystkich urządzeń do wydobycia. Oceniając farmę, śledzimy awarie, planowane ograniczenia i wznowienie pracy, ale także rzeczywiście dostarczony hashrate, czyli moc obliczeniową wykorzystaną w wydobyciu. Dopiero pełne koszty i przychody dopełniają obraz. Przyłącze umożliwia działanie, lecz nie gwarantuje zysku. [5]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Off-Grid Mining, Behind-the-Meter Mining, Demand Response Mining, Uptime. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Power Purchase Agreement.