Scalping

Wyobraźmy sobie Ewę, która chce wykorzystać krótki wzrost ceny bitcoina i od razu sprzedać. Nie czeka na wydarzenia przyszłego roku; interesuje ją to, co można wykonać teraz. IG Academy opisuje Scalping jako utrzymywanie pozycji przez sekundy lub minuty, wymagające dużego skupienia. Nie jest to obowiązkowy limit czasu ani przepis na zysk. Ewa nadal potrzebuje powodu wejścia, wielkości pozycji i planu wyjścia, jeśli cena ruszy przeciwko niej. [1]

Cena ostatniej transakcji nie mówi Ewie, ile zapłaci za całą swoją ilość. Spread to różnica między najlepszą ofertą kupna a sprzedaży; slippage, czyli poślizg cenowy, oznacza różnicę między oczekiwaną a rzeczywistą ceną wykonania. Większe zlecenie może też wyczerpać tańsze oferty i podnieść cenę własnego zakupu. CFA Institute ocenia więc jakość wykonania, a nie tylko kierunek rynku. Plan wymaga określenia platformy, produktu, strefy czasowej i waluty wyniku. [2]

Ewa składa zlecenie sprzedaży z limitem: chce sprzedać po ustalonej cenie lub lepszej. Wykres osiąga tę cenę, lecz zlecenie może pozostać niewykonane. Coinbase Exchange daje pierwszeństwo cenie, a przy tej samej cenie — kolejności przyjęcia; przed Ewą mogą czekać inne zlecenia. Dostępni kupujący mogą też odebrać tylko część ilości. CME przypomina, że zlecenie z limitem nie gwarantuje wykonania. Liczą się potwierdzone transakcje i pozostała ilość, nie dotknięcie linii na wykresie. Inne platformy mogą stosować inne zasady. [3] [4]

OHLC oznacza cenę otwarcia, najwyższą, najniższą i zamknięcia danego okresu. Same te wartości nie pokazują pełnej kolejności dostępnych cen ani ilości możliwych do kupienia lub sprzedania. Nie można więc po prostu uznać zakupu na minimum i sprzedaży na maksimum tej samej świecy za wykonalną transakcję. TradingView używa w testach historycznych założeń dotyczących ruchu wewnątrz świecy; dokładniejsze dane mogą zmienić wynik. Trzeba też odróżniać moment sygnału, wysłania, przyjęcia i rzeczywistego wykonania zlecenia. [5]

Po kilku małych sukcesach Ewa może uznać, że jej metoda działa. Liczba zyskownych transakcji jednak nie wystarczy: ważne są też ich kwoty. Jedna większa strata może przewyższyć wszystkie wcześniejsze zyski, a opłaty dodatkowo pogorszą wynik. TradingView rozdziela dlatego odsetek zyskownych transakcji, średnie wyniki i drawdown, czyli spadek wartości rachunku od wcześniejszego szczytu. Cała seria mówi więcej niż wybrany zrzut ekranu udanego wejścia. Nawet dobry wynik historyczny nie obiecuje powtórki. [5]

Przed wejściem Ewa określa ilość, warunek przerwania stratnej transakcji i maksymalny czas utrzymywania pozycji. Potrzebuje też zasady wstrzymania nowych zleceń, na przykład przy awarii połączenia. Wysłanie zlecenia zamknięcia nie oznacza zamkniętej pozycji: trzeba sprawdzić jej resztę i oczekujące zlecenia. CME opisuje ograniczenia zleceń stop, aktywowanych przy określonej cenie, lecz bez gwarancji wykonania po tej cenie. CFTC ostrzega, że dźwignia, czyli większa pozycja względem zaangażowanych środków, zwiększa ryzyko straty. Krótki czas tego nie usuwa. [4] [6]

Rejestr powinien obejmować zyski i straty, odrzucone zlecenia, częściowe wykonania, opłaty i nadal otwarte pozycje. Jeśli Ewa używa rzeczywistych cen kupna i sprzedaży, ich różnica już uwzględnia spread i poślizg; nie odejmuje tego samego wpływu ponownie. Jeśli korzysta tylko z orientacyjnych cen wykresu, nie może tych różnic pominąć. CFA Institute wyróżnia też koszt utraconej możliwości zawarcia transakcji. Pomaga on ocenić metodę, ale nie jest automatycznie opłatą pieniężną pobraną z rachunku. [2]

Test historyczny łatwo wygląda przekonująco, gdy reguły dopasowuje się do znanych już wyników. Więcej mówi wybranie reguł na jednym okresie, a następnie sprawdzenie ich bez zmian na innym. CFA Institute zwraca uwagę na użycie informacji z przyszłości i zmiany samego rynku. Przy Scalpingu szczególnie warto zbadać mniejszą dostępność kontrahentów, wyższe koszty i wolniejsze wykonanie. Niewykonane wyjścia i stratne dni muszą pozostać widoczne. Wtedy oceniamy rzeczywistą metodę, a nie tylko jej najlepsze chwile. [7]