Market microstructure

Market structure opisuje szerszą organizację rynku, na przykład produkty i pośredników. Mikrostruktura pyta, jak kupujący spotyka sprzedającego w określonym miejscu. Często łączy ich arkusz zleceń: lista ofert z cenami i ilościami. Gdzie indziej dealer podaje własną cenę albo firma pośredniczy w zawarciu transakcji. Reguły jednej platformy nie są więc zasadami całej sieci Bitcoin. [1]

Petr może określić najwyższą cenę, którą zapłaci, i poczekać. Coinbase Exchange daje pierwszeństwo cenie, a przy jednakowej cenie — czasowi wpłynięcia zlecenia. Przed nim mogą zatem stać inni kupujący. Jeśli pojawiają się tylko małe sprzedaże, obsłużeni zostaną oni, a jego zlecenie zostanie niewykonane lub wykonane częściowo. Dotknięcie ceny na wykresie nie dowodzi, że dla Petra pozostała wystarczająca ilość. [2]

Zlecenie czekające w arkuszu udostępnia ofertę innym; przy późniejszej realizacji pełni rolę maker. Nowe zlecenie, które od razu łączy się z istniejącą ofertą, jest taker. Limit order, czyli zlecenie z ograniczeniem ceny, też może być taker, jeśli limit pozwala na natychmiastową transakcję. Coinbase udostępnia post-only: odrzuca zlecenie, gdy choć część wykonałaby się od razu. Nie gwarantuje to jednak, że czekające zlecenie kiedykolwiek znajdzie drugą stronę. [3]

Bid to najlepsza bieżąca oferta kupna, ask — sprzedaży, a różnica to spread. Przy natychmiastowym zakupie Petr potrzebuje też ilości dostępnych przy poszczególnych cenach sprzedaży. Jeśli najtańsza oferta nie wystarcza, kolejna część może kosztować więcej. Do tego efektu wielkości dochodzą opłaty i opóźnienia. Sam wąski spread nie oznacza więc taniego wykonania dużego zakupu. [4]

Petr widzi dużą ofertę, która po chwili znika. Ktoś mógł ją kupić, ale autor mógł ją także wycofać. Coinbase rozróżnia komunikaty o przyjęciu, oczekiwaniu, transakcji i zakończeniu zlecenia. received oznacza przyjęcie do przetworzenia, nie automatycznie wpis do arkusza ani zakończony handel. Również zakończenie wymaga sprawdzenia przyczyny. Dwa obrazy arkusza nie pokazują całego przebiegu. [5]

Aplikacja musi śledzić nowe oferty, transakcje i anulowania. Początkowy obraz arkusza szybko się starzeje. Coinbase opisuje więc łączenie go z kolejnymi zdarzeniami według numerów sekwencji w pełnym kanale danych. Pominięcie wiadomości lub użycie jej dwukrotnie może pokazać ilości, których już nie ma. Praktyczna zasada jest prosta: stary obraz nie dowodzi, że oferta jest dostępna teraz. [5]

Zanim zlecenie Petra dotrze, ktoś może skorzystać z atrakcyjnej oferty albo sprzedający ją anuluje. Opóźnienie przesyłu i przetwarzania to latencja. Szybsze łącze może ją zmniejszyć, ale nie gwarantuje ceny ani zysku. Test historyczny pomysłu handlowego też musi uwzględniać oczekiwanie, opłaty i niewykonane zlecenia. Założenie wykonania zawsze po cenie widocznej na wykresie łatwo upiększa wynik. [4]

Świeca podsumowuje wykonane transakcje w pewnym okresie: cenę otwarcia, zamknięcia, maksimum i minimum. Nie zachowuje całej kolejki ani wszystkich wycofanych ofert. Jej maksimum nie dowodzi zatem, że sprzedaż Petra by się wykonała. Sprawdzając wynik, szuka on własnych potwierdzeń realizacji, ilości i opłat na właściwym rynku. Wykres jest przeglądem, a nie rachunkiem za jego transakcję. [5] [2]