186 / 691SVT

Subjective Value Theory

Subiektywna teoria wartości ekonomicznej

Subjective Value Theory wyjaśnia wartość przez znaczenie dobra dla celów konkretnej osoby. Oddziela tę ocenę od cech fizycznych, kosztów produkcji i ceny rynkowej, pytając, jaką możliwość osoba zyskuje lub traci.

Subjective Value Theory ujmuje wartość ekonomiczną jako ocenę znaczenia dostępnego dobra dla zaspokojenia potrzeb. Nie jest to substancja w przedmiocie ani wspólna skala wszystkich ludzi; ocena zależy od osoby, okoliczności i alternatyw.

Butelka wody może mieć inne znaczenie dla spragnionego wędrowca niż dla osoby przy działającym kranie. Skład pozostaje taki sam, zmieniają się potrzeby i zamienniki. Wartości subiektywnej nie można zatem odczytać z przedmiotu niezależnie od człowieka i jego sytuacji. [Menger — Principles of Economics, III–V]

Wyjątkowy przedmiot nie musi być ceniony, jeśli nikt nie widzi w nim środka do swoich celów. Duża użyteczność kategorii nie nadaje automatycznie wysokiej wartości jednej dostępnej jednostce. Menger łączy potrzeby, ilości i możliwość dysponowania dobrami; słowo „rzadki” nie zastępuje tej relacji. [Menger — Principles of Economics, III–V]

Decyzja rzadko przeciwstawia całą wodę wszystkim diamentom. Dotyczy jednostki i zaspokojenia utraconego wraz z jej oddaniem. Rozwija to Marginal Utility: znaczenie dodatkowej lub utraconej jednostki zależy od zapasu i zastosowań, nie tylko od całej kategorii. [Menger — Principles of Economics, III–V] [Mises — Human Action, XI]

Kupujący może przedkładać dobro nad płacone pieniądze, a sprzedający odwrotnie. Uzgodniona cena to wspólna relacja wymiany, nie dowód jednakowych wewnętrznych ocen. Oboje mogą oczekiwać poprawy, lecz oczekiwana korzyść nie gwarantuje zadowolenia po odkryciu wad lub zmianie okoliczności. [Menger — Principles of Economics, III–V] [Mises — Human Action, XVI]

Rachunek pieniężny pozwala sumować koszty i przychody w pieniądzu. Zapłata podwójnej ceny nie dowodzi podwójnego zadowolenia, a jednakowa cena nie oznacza jednakowej korzyści dwóch osób. U Misesa subiektywne uporządkowanie i kalkulację pieniężną należy odróżniać. [Mises — Human Action, XI]

Długa produkcja sama nie sprawi, że klient zechce produktu. Koszty nadal mają znaczenie: wpływają na możliwości wytwarzania, podaż i decyzje o kontynuacji. Ocena nakładów zależy też od oczekiwanego wykorzystania wyniku; subiektywna wartość nie wyjaśnia cen bez kosztów i ograniczeń. [Menger — Principles of Economics, III–V] [Mises — Human Action, XVI]

Ludzie oceniają na podstawie wiedzy i oczekiwań, które mogą być błędne. Cechy fizyczne, dostępność i budżet ograniczają osiągalne cele mimo osobistej oceny. Wyjaśnienie czyjegoś pragnienia dobra nie jest moralną aprobatą celu ani potwierdzeniem obietnicy reklamowej. [Menger — Principles of Economics, III–V]

Różne osoby mogą inaczej cenić możliwość transferu, samodzielne przechowywanie czy przyszłą wymianę. Te możliwe powody nie wyznaczają konkretnej ceny BTC ani pewnego wzrostu. Wyjaśnienie realnego rynku wymaga danych o podaży, popycie i ograniczeniach; sama teoria nie potwierdza indywidualnego motywu ani prognozy inwestycyjnej. [Mises — Human Action, XI] [Mises — Human Action, XVI]

Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Marginal Utility, Ordinal Utility, Carl Menger, Catallactics, Opportunity Cost. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Monetary Premium, Methodological Individualism, Marginal Utility, Ordinal Utility.

DOC · 001Menger — Principles of Economics, III–VŹródło pierwotne ↗DOC · 002Mises — Human Action, XIŹródło pierwotne ↗DOC · 003Mises — Human Action, XVIŹródło pierwotne ↗
Najpierw źródła · To nie jest porada inwestycyjna