Portfolio Risk to ryzyko oceniane na poziomie wspólnego portfela wobec określonego celu, waluty i horyzontu. Poszczególne miary, na przykład odchylenie standardowe i strata scenariuszowa, opisują różne właściwości i nie są zamienne.
Portfolio Risk oznacza ryzyko wspólnego zbioru inwestycji względem określonego celu i horyzontu czasowego. FINRA rozumie ryzyko szerzej niż wahania ceny: istotna jest możliwość niekorzystnego wyniku finansowego. Inwestor może potrzebować gotówki właśnie podczas spadku albo stwierdzić, że nominalnie rosnący majątek nie wystarcza na planowany wydatek. Dlatego trzeba określić walutę oceny, termin zapotrzebowania na pieniądze i zobowiązania, które mają zostać pokryte. Sama gotowość do znoszenia ruchów ceny nie oznacza zdolności do finansowania dalszego życia bez wymuszonej sprzedaży. [FINRA — Risk] [Investor.gov — Asset Allocation and Diversification]
Dla prostego portfela bez wpłat, wypłat i transakcji w trakcie okresu stopa zwrotu za okres jest ważoną sumą stóp zwrotu poszczególnych aktywów. Wagi wynikają z ich wartości na początku tego okresu. W naszym własnym modelu dwie długie pozycje X i Y mają jednakową wagę początkową; bez długu, krótkich pozycji i kosztów obowiązuje więc rP = (rX + rY) / 2. Wszystkie stopy zwrotu muszą odnosić się do tej samej waluty i okresu. Jednakowa waga pieniężna sama nie oznacza jednakowego wkładu w ryzyko: znaczenie mają też wahania i wspólne zachowanie aktywów. [Stanford EE103 — Portfolio Optimization]
Odchylenie standardowe stopy zwrotu portfela zależy od wag i kowariancji, czyli od tego, jak odchylenia stóp zwrotu aktywów poruszają się wspólnie. Dodatnia zależność ogranicza wzajemne równoważenie ruchów; słabsza zależność może zmniejszyć wahania połączenia. Nie jest to ogólna obietnica ograniczenia każdej pojedynczej straty. Ponadto korelacja opisuje zależność liniową, a zerowa korelacja ogólnie nie dowodzi niezależności. Własny przykład poniżej zmienia łączny rozkład wyników przy zachowaniu indywidualnych rozkładów obu aktywów i dokładnie pokazuje, która miara ryzyka spadła. [Boyd et al. — Markowitz Portfolio Construction at Seventy]
Różne pozycje mogą mieć tego samego emitenta, sektor lub obszar geograficzny. Fundusz może również posiadać akcję, którą inwestor ma bezpośrednio, a wąsko ukierunkowane fundusze mogą utrzymywać podobne pozycje. FINRA podkreśla więc analizę rzeczywistych aktywów bazowych, a nie tylko liczby pozycji na wyciągu. Koncentracja powstaje także stopniowo, gdy jeden składnik rośnie szybciej od pozostałych. Nasz praktyczny wniosek: przegląd portfela powinien łączyć bezpośrednie i pośrednie ekspozycje na to samo źródło straty oraz odnotowywać, gdzie aktywa bazowe nie są dostatecznie przejrzyste. [FINRA — Concentrate on Concentration Risk]
Wycena księgowa nie określa jeszcze, ile pieniędzy można uzyskać ze sprzedaży w wymaganym czasie. Trudno zbywalne aktywa mogą oznaczać czekanie lub gorszą cenę. W zadłużonym portfelu znaczenie mają ponadto warunki zabezpieczenia. Reguła FINRA dotycząca amerykańskich rachunków z depozytem zabezpieczającym dla papierów wartościowych ostrzega o możliwej przymusowej sprzedaży, stratach przekraczających wpłaconą kwotę i podwyższeniu wymagań przez usługodawcę. Dotyczy to tego konkretnego kontekstu, a nie uniwersalnych zasad giełd kryptowalut. Oceniając portfel, trzeba więc oddzielić scenariusz cenowy od dostępnej gotówki i umownych wymagań finansowania. [FINRA — Risk] [FINRA — Margin Disclosure Statement]
Model wymaga założeń dotyczących przyszłych stóp zwrotu i ich wspólnego zachowania. Badanie Boyda i współautorów wprost zajmuje się wrażliwością konstrukcji portfela na błędy oszacowania stóp zwrotu i kowariancji. Nasz wniosek metodologiczny to badanie także innych założeń i niekorzystnych scenariuszy zamiast przedstawiania jednego oszacowania jako rzeczywistej granicy straty. Taka analiza powinna wskazywać, co zmienia, a co utrzymuje bez zmian. Nie ma powodu twierdzić bez dowodu, że podczas każdego kryzysu wszystkie korelacje tak samo wzrosną; równie nieuzasadnione jest założenie ich niezmienności. [Boyd et al. — Markowitz Portfolio Construction at Seventy]
W naszym własnym skończonym modelu probabilistycznym odchylenie standardowe stopy zwrotu portfela między wariantami A i B spada z 20% do około 14.142136%. Najgorsza uwzględniona stopa zwrotu w obu wariantach pozostaje jednak -20%. Są to dwa różne opisy tego samego rozkładu: średnia wielkość odchyleń od wartości oczekiwanej i najgorszy z rozważanych wyników. Nawet najgorszy uwzględniony scenariusz nie jest automatycznie najgorszą możliwą rzeczywistością. Nie jest to historyczny szereg czasowy, dlatego z wykresu nie obliczamy ani Max Drawdown, ani czasu odrobienia straty. [Stanford EE103 — Portfolio Optimization]
Różna dynamika cen stopniowo zmienia udziały poszczególnych pozycji. Rebalansowanie przywraca portfel do określonych wag poprzez transakcje lub nowe środki; samo nie rozstrzyga, czy pierwotne wagi były odpowiednie. Investor.gov opisuje ten związek wzrostu poszczególnych składników ze zmianą ryzyka, natomiast konstrukcja portfela w pracy Boyda i współautorów obejmuje również koszty transakcyjne i ograniczenia. Nasz wniosek: zasady kontroli wag, kosztów i płynności muszą należeć do tego samego planu. Regularne przestawianie pozycji nie gwarantuje zwrotu ani ochrony przed stratą. [Investor.gov — Asset Allocation and Diversification] [Boyd et al. — Markowitz Portfolio Construction at Seventy]
Mniejsze wahania, ta sama najgorsza strata modelowa
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Risk of Ruin, Zmienność, Risk Management, Kelly Criterion, Max Drawdown. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Zmienność, Tracking error, Portfolio Rebalancing, Risk Management.
01Czy posiadanie wielu funduszy wystarcza do dywersyfikacji portfela?+
Nie. Fundusze mogą mieć pokrywające się aktywa bazowe lub wspólny sektor i region. Dywersyfikację ocenia się według rzeczywistych ekspozycji i ich wspólnego zachowania, a nie tylko liczby nazw.
02Czy odchylenie standardowe to najwyższa strata, jaką mogę ponieść?+
Nie. Mierzy rozproszenie stóp zwrotu wokół wartości oczekiwanej w określonym modelu lub zbiorze danych. Nie stanowi limitu straty i samo nie opisuje przymusowej sprzedaży ani dostępności gotówki. Również najgorszy wynik ograniczonego zbioru scenariuszy zależy od tego, co ten zbiór obejmuje.