Risk of Ruin

Risk of Ruin wyraża prawdopodobieństwo osiągnięcia wcześniej określonej granicy kapitału we wskazanych warunkach. W prostym problemie gambler’s ruin dolną granicą jest zero, a proces kończy się także po osiągnięciu górnego celu. Przy ocenie rachunku handlowego istotny może być jednak inny próg, poniżej którego nie można kontynuować zgodnie z wybranymi zasadami. Ten praktyczny próg trzeba jednoznacznie określić; nie jest on automatycznie tożsamy z prawną niewypłacalnością ani zerowym saldem. Liczba bez granicy, kapitału początkowego i zasad zatrzymania jest niepełna. [MIT — Optional Stopping and Gambler’s Ruin] [CME — Risk Management and Your Trade Plan]

Osiągnięcie granicy w ograniczonej liczbie kroków i osiągnięcie jej kiedykolwiek przed górnym celem to różne zdarzenia. Ścieżki, które do końca wybranego okresu nie dotarły do żadnej granicy, pozostają nierozstrzygnięte. Nie można automatycznie uznać ich za sukcesy ani porażki. Dlatego przykład oddzielnie uwzględnia dolną granicę, trwające ścieżki i górny cel. Wydłużenie obserwacji przy tych samych zasadach nie może cofnąć już odnotowanego osiągnięcia dolnej granicy; zmienia jednak udział nadal nierozstrzygniętych ścieżek. Jest to własność zdefiniowanego zdarzenia, a nie prognoza rynku. [MIT — Optional Stopping and Gambler’s Ruin]

Stała strata pieniężna przy malejącym kapitale stanowi coraz większą część rachunku. Reguła oparta na bieżącym kapitale zmienia natomiast wielkość kolejnej pozycji. CME pokazuje, że przy stałym procencie ryzyka podczas serii strat maleje również kwota narażona na ryzyko w kolejnej transakcji. Obliczeń dla stałych kroków nie można więc bez dostosowania przenieść na zmienne pozycje. Należy też podać zasady zaokrąglania, minimalną wielkość transakcji i ewentualne uzupełnianie kapitału. Nie przedstawiamy tu żadnego konkretnego procentu jako uniwersalnie bezpiecznej reguły. [CME — Controlling Risk]

Expectancy opisuje oczekiwany wynik zgodnie z modelem, podczas gdy Risk of Ruin dotyczy osiągnięcia granicy w trakcie procesu. Maksymalne obsunięcie mierzy spadek od poprzedniego maksimum; samo nie jest prawdopodobieństwem ruiny. Nasz prosty kontrprzykład: jeden zakład z zyskiem netto równym dwukrotności ryzykowanej kwoty albo utratą całej ryzykowanej kwoty, z równymi prawdopodobieństwami obu wyników, ma dodatni oczekiwany wynik. Gdy ryzykuje się całym rachunkiem, nadal możliwa jest jednak jego całkowita utrata już w tym kroku. Kontrprzykład nie jest rekomendacją handlową ani modelem poniższego wykresu. [MIT — Optional Stopping and Gambler’s Ruin] [CME — Risk Management and Your Trade Plan]

Model matematyczny może zatrzymać proces dokładnie na granicy, ale rzeczywiste zlecenie musi zostać wykonane na rynku. Coinbase rozróżnia aktywację zlecenia stop-limit i późniejsze wykonanie zlecenia z limitem; przy dużej zmienności ochrona przed spadkiem może nie zadziałać. Zlecenie rynkowe może z kolei nie uzyskać oczekiwanej ceny i mieć kilka częściowych wykonań. Przenosząc model na handel, nie wystarczy więc zapisać planowanej straty jako stałego kroku. Różnica między ceną aktywacji, cenami wykonania a niezamkniętą resztą może zmienić cały przebieg rachunku. [Coinbase — Advanced trade order types]

Przykład wykorzystuje niezależne wyniki o identycznym rozkładzie i stałych prawdopodobieństwach. Powtarzająca się podobna częstość historyczna sama nie dowodzi tych założeń. Jeżeli wyniki wpływają na siebie albo warunki się zmieniają, pierwotne obliczenie może już nie odpowiadać nowej sytuacji. NFA wskazuje, że wyniki hipotetyczne korzystają z wiedzy po fakcie i nie mogą w pełni odzwierciedlić rzeczywistego ponoszenia strat. CFTC dodatkowo odróżnia symulowane wykonania od rzeczywistego handlu. Dlatego wyniku naszego modelu nie nazywamy zmierzonym ryzykiem strategii. [NFA — Use of Promotional Material Containing Hypothetical Performance Results] [CFTC — Commodity Trading Systems Sold on the Internet]

Osobno obliczone ryzyko jednej sekwencji transakcji nie opisuje automatycznie rachunku z innymi pozycjami. CME rozróżnia w planie handlowym ryzyko pojedynczej transakcji, równoczesne pozycje, łączną ekspozycję, dźwignię i dzienną stratę. Przy wspólnym spadku kilku pozycji decydujący może być ich łączny wynik. Ocena granicy rachunku wymaga więc uwzględnienia wszystkich istotnych przepływów pieniężnych i otwartych zobowiązań. Proste dodawanie procentów z osobnych modeli bez znajomości ich wzajemnych zależności nie daje prawdopodobieństwa osiągnięcia wspólnej granicy. [CME — Risk Management and Your Trade Plan]

Przy obliczeniu podaj kapitał początkowy, dolną granicę, górny cel, czas obserwacji, wielkość pozycji, koszty i zasady zatrzymania. Oddziel prawdopodobieństwa modelowe od oszacowań na podstawie danych i faktycznie zaobserwowanych wyników. Hipotetyczne obliczenie może pomóc badać wrażliwość na założenia, lecz nie zastępuje ich weryfikacji. NFA podkreśla potrzebę przedstawienia istotnych założeń hipotetycznych wyników oraz ich ograniczeń. Mała obliczona liczba nie gwarantuje bezpieczeństwa, zwłaszcza gdy model pomija zdarzenia mogące uniemożliwić kontynuację. [NFA — Use of Promotional Material Containing Hypothetical Performance Results]