Expectancy

Jana sumuje wyniki i dzieli przez liczbę transakcji. To dokładny opis jej dziennika: wynik przypadający na transakcję w tym zbiorze. Wnioskowanie o przyszłości dodaje założenie, że zapisy wystarczająco dobrze przedstawiają to, co może nadejść. OpenStax wyjaśnia wartość oczekiwaną jako możliwe wyniki ważone prawdopodobieństwami. NIST wskazuje, że średnia próby zmienia się między próbami. Model prawdopodobieństwa, prawdziwy dziennik i fikcyjny przykład to różne rzeczy. Podobne działanie nie czyni ich równie mocnym dowodem. [1] [5]

Jana może często zyskiwać niewiele, a czasem stracić tyle, że małe zyski znikną. CME mnoży częstość wygranych przez średni zysk i odejmuje częstość przegranych razy średnia wielkość straty. Odejmowana wielkość jest dodatnia; nie dokładamy kolejnego minusa. Przy tych samych jednostkach i wszystkich wynikach otrzymamy to samo co przez sumowanie i dzielenie przez liczbę transakcji. Wyniki netto równe zeru nadal liczą się do tej liczby. Jeśli nie ma wygranych albo przegranych, średnia nieobecnej grupy nie istnieje; wystarczy suma indywidualnych wyników. [2]

Jana kupuje etapami i sprzedaje częściami. Historia giełdy pokazuje kilka wykonań, które może traktować jako jedną całość. Coinbase opisuje częściowe wykonanie oraz pozostawienie lub anulowanie reszty zlecenia. Przed rachunkiem trzeba określić grupowanie wykonań i przypisanie kosztów. Otwarta reszta nie jest zakończoną wygraną, a odrzucone zlecenie nie staje się automatycznie zamkniętą transakcją z zerowym wynikiem. Niewykonane sygnały i powody wyłączenia zapisuj osobno. Inaczej pozornie porównywalne średnie dzielą sumę przez różne liczby transakcji. [4]

Mały zysk brutto może zniknąć po opłatach. Odejmij koszty każdej transakcji, zanim uznasz ją za zyskowną, stratną lub neutralną. Coinbase rozróżnia opłaty maker dla ofert oczekujących w księdze i taker przy skorzystaniu z dostępnej oferty. Dolicz finansowanie, gdy dotyczy produktu. Różnica ofert kupna i sprzedaży oraz gorsze wykonanie mogą już być zawarte w rzeczywistych cenach; nie odejmuj tego samego wpływu ponownie. Średniej pieniężnej nie porównuj też bez wyjaśnionego przeliczenia ze średnią procentową czy wynikami na jednostkę ryzyka. [3]

Dziennik może zakończyć się na plusie, choć Jana oddała dużą część wcześniejszych zysków. Przestawienie tych samych stałych wyników zachowuje sumę i średnią, ale zmienia przebieg. Średnia nie pokazuje największego spadku od wcześniejszego maksimum, serii strat ani potrzebnej rezerwy. Ilustruje to nasz przykład. CME obok pojedynczej transakcji analizuje równoczesne pozycje i całe ryzyko konta. Gdy Jana zmienia wielkość transakcji lub reinwestuje zysk, średnia transakcji o stałej wielkości nie jest po prostu tempem wzrostu konta. [7]

Kolejny wynik może mocno zmienić średnią. NIST opisuje estymację przedziałową: zamiast jednej liczby zakres wyraża niepewność przy określonych założeniach. W jego modelu liczą się liczba obserwacji i ich rozrzut. Duża liczba transakcji sama nie dowodzi wiarygodności strategii. Transakcje reagujące na to samo zdarzenie mogą nie być niezależnymi obserwacjami. Przed użyciem metody statystycznej sprawdź jej warunki. Z fikcyjnego przykładu nie wyprowadzamy przedziału dla prawdziwej strategii; średnia nie jest prawdopodobieństwem zysku. [5]

Wybranie tylko udanych transakcji pokazałoby Janie wielkość wybranych wygranych, nie wynik całego podejścia. NFA ostrzega, że wyniki hipotetyczne korzystają z wiedzy po fakcie i mogą nie oddawać braku kontrahentów, gorszego wykonania czy zachowania przy rzeczywistej stracie. Zachowaj reguły, cały okres, koszty i rozróżnienie zamiaru od wykonania. Zmiana reguł po poznaniu wyników zmienia sens przedstawianej później średniej. Symulacje, prawdziwe transakcje i przykłady rachunkowe muszą pozostać odróżnialne. [6]

Jana dodaje transakcje i chce zobaczyć zmianę. Najpierw sprawdza definicję transakcji, walutę i uwzględnione koszty. Większe pozycje lub inne wykonanie mogą przesunąć średnią, choć podejście nie jest porównywalne. Zapisy wykonania według Coinbase i perspektywa CME na ryzyko konta pomagają nazwać różnice. Historyczna średnia nie obiecuje kolejnego zysku i nie zastępuje kontroli zagrożonych środków. Expectancy stawia przydatne pytanie: co policzyliśmy i dlaczego oszacowanie miałoby nadal pasować? [4] [7]