589 / 691R:R

Risk-reward Ratio

Stosunek planowanej straty do zysku

Risk-reward Ratio porównuje planowaną stratę z planowanym zyskiem. Czytelny zapis określa kolejność wielkości, kwoty pieniężne i koszty. Sam stosunek nie mówi, jak często cel zostanie osiągnięty, ani nie gwarantuje ceny wyjścia lub rentowności strategii.

Risk-reward Ratio to stosunek wcześniej określonych wielkości straty i zysku transakcji przy zadanych wyjściach. Trzeba wskazać kierunek ilorazu oraz odróżnić plan od faktycznych wykonań i statystyki zakończonych transakcji.

Risk-reward Ratio porównuje planowaną stratę i zysk tej samej transakcji. CME wskazuje go jako jedno ze spojrzeń na zarządzanie ryzykiem. Zapis musi jednak określać, co jest pierwsze: ryzyko do zysku nie jest tą samą liczbą co zysk podzielony przez ryzyko. Tutaj ryzyko oznacza dodatnią wielkość straty, a zysk dodatnią korzyść; faktyczny ujemny wynik pokazujemy ze znakiem. Słowo zysk nie oznacza tu wartości oczekiwanej ani gwarantowanej. [CME — Risk Management and Your Trade Plan]

Dla prostej długiej pozycji spot planowana strata cenowa to ilość razy różnica między wejściem a stratnym wyjściem. Zysk cenowy wykorzystuje różnicę wyjścia zyskownego i wejścia. CME przy wielkości pozycji podkreśla odległość stopa i wartość kroku ceny. Ten sam stosunek geometryczny może więc odpowiadać bardzo różnym ekspozycjom pieniężnym. Kontrakty wymagają mnożnika i sposobu wypłaty; prostej formuły spot nie można bez sprawdzenia stosować do opcji lub kontraktu odwrotnego. [CME — Proper Position Size]

Opłaty kupna i sprzedaży zmniejszają zyskowny wariant i powiększają stratny. Należy wskazać, czy są już uwzględnione w porównywanych kwotach. Coinbase rozróżnia maker i taker według poszczególnych wykonań, więc rzeczywiste koszty nie są uniwersalną stałą dla każdego zlecenia. Finansowanie i inne opłaty wchodzą do rachunku, jeśli dotyczą produktu. Spreadu i poślizgu zawartych w rzeczywistych cenach nie wolno liczyć drugi raz. [Coinbase — Markets Trading Rules]

CME w objaśnieniu wartości oczekiwanej łączy częstość wygranych i przegranych z ich średnią wielkością. Planowane odległości cenowe same nie określają takiej częstości. Odsunięcie celu może zwiększyć wyliczony zysk, ale nie dowodzi niezmiennego prawdopodobieństwa osiągnięcia. Próg rentowności da się wyprowadzić tylko dla jawnie określonego modelu wyników. To warunek dotyczący nieznanej skuteczności, a nie jej oszacowanie lub potwierdzenie przewagi handlowej. [CME — The Mathematics of Trading Success]

FINRA przy stopach na akcje ostrzega, że cena aktywacji nie gwarantuje ceny wykonania, a wariant limitowany może się nie wykonać. Coinbase także rozróżnia wykonanie rynkowe i limitowane według dostępnego arkusza oraz ograniczeń produktu. Wyjścia stratne i zyskowne są zatem założeniami planu, które trzeba oddzielić od rzeczywistych wykonań. Stosunek wyliczony z narysowanych poziomów nie gwarantuje ograniczenia straty ani realizacji celu przy skoku ceny lub braku płynności. [FINRA — Stop Orders: Factors to Consider During Volatile Markets] [Coinbase — Advanced trade order types]

Jeśli część sprzedano wcześniej, a resztę inaczej, nie można oceniać całej pozycji tylko według najdalszego celu. Coinbase opisuje częściowe wykonania i różne sposoby utrzymywania lub anulowania reszty. Rachunek powinien więc używać ilości, ceny i przypisanych kosztów każdej zamkniętej części. Brak wykonania lub otwarta reszta nie są zakończoną przegraną ani wygraną. Planowany stosunek i empiryczny stosunek średnich zrealizowanych zysków i strat to różne wskaźniki. [Coinbase — Advanced trade order types] [CME — The Mathematics of Trading Success]

NFA w kontekście hipotetycznych wyników wskazuje przewagę wiedzy po fakcie i niedokładne odzwierciedlenie płynności, poślizgu oraz zachowania przy stratach. Wybór wyłącznie wykresów, na których odległy cel się udał, nie dowodzi więc przewagi reguły. Oceniając, trzeba odróżnić wcześniej ustalone warunki od poprawek pod znany wynik oraz podać niewykonane transakcje i koszty. Fikcyjny przykład objaśnia tu definicje; nie jest testem historycznym ani wynikiem strategii. [NFA — Use of Promotional Material Containing Hypothetical Performance Results]

CME w planie ryzyka rozdziela ryzyko pojedynczej transakcji, równoczesne pozycje i całkowitą ekspozycję konta. Sam stosunek nie pokazuje wielkości pozycji, czasu utrzymywania, płynności ani wspólnego ruchu kilku ekspozycji. Porównanie wymaga tych samych jednostek walutowych, jasnego zakresu kosztów i pokazania faktycznych kwot. Z definicji nie wynika uniwersalnie właściwy stosunek. Kontrola obejmuje dalej prawdopodobieństwa, rozkład wyników i zdolność ponoszenia straty. [CME — Risk Management and Your Trade Plan] [CME — The Mathematics of Trading Success]

PrzykładPRZYKŁAD · R:R

Te same ceny wyjścia, inny stosunek po kosztach

Nasz fikcyjny model zakłada tę samą w pełni opłaconą długą pozycję 0.25 BTC z wejściem po 100000 USD/BTC, czyli wartością nabycia 25000 USD przed kosztami. Alternatywa A zakłada pełną sprzedaż po 96000 USD/BTC, a B po 108000 USD/BTC. Jawnie przyjmujemy dokładne pełne wykonania, brak dodatkowego poślizgu oraz łączne koszty kupna i sprzedaży 100 USD w każdej alternatywie. Przed kosztami strata ma wielkość 1000 USD, a zysk 2000 USD: ryzyko do zysku to 1:2, a zysk podzielony przez ryzyko 2. Po kosztach strata wynosi 1100 USD, a zysk 1900 USD: ryzyko do zysku to 11:19, a zysk podzielony przez ryzyko 19/11, około 1.7273. Wykres pokazuje wyniki netto ze znakami [-1100, 1900] USD dla A i B; nie są to dwie kolejne transakcje. Tylko w dodatkowo przyjętym modelu, w którym każda zakończona transakcja kończy się dokładnie jedną z tych alternatyw przy tej samej ilości i kosztach, próg zerowego średniego wyniku to strata podzielona przez sumę zysku i straty. Bez kosztów byłby to 1/3, około 33.3333%; z kosztami to 11/30, około 36.6667%. Ta granica nie jest zaobserwowaną skutecznością ani prawdopodobieństwem osiągnięcia celu. Przy innych wykonaniach, częściowych wyjściach lub dodatkowych wynikach opisany model dwóch wyników nie wystarcza. Pomijamy podatki, finansowanie i wartość pieniądza w czasie; koszty nie są cennikiem giełdy, a planowane stratne wyjście nie gwarantuje maksymalnej straty.

Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Position Sizing, Stop-loss, Take-profit, Slippage, Risk Management. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Expectancy.

01Czy wysoki stosunek zysku do ryzyka dowodzi rentowności strategii?

Nie. Oprócz wielkości wyników decydują częstość ich występowania, koszty i rzeczywiste wykonanie. Dalszy cel może poprawić zapisany stosunek, ale sam nie dowodzi niezmienionej szansy osiągnięcia.

02Dlaczego koszty zmieniają próg rentowności?

Koszty odejmują od wariantu zyskownego i dodają do stratnego. W modelu dwóch stałych wyników do zerowej średniej potrzeba więc wyższego udziału wygranych. Obliczenie obowiązuje tylko przy podanych założeniach i nie prognozuje skuteczności.

DOC · 001CME — Risk Management and Your Trade PlanDokumentacja ↗DOC · 002CME — Proper Position SizeDokumentacja ↗DOC · 003CME — The Mathematics of Trading SuccessDokumentacja ↗DOC · 004FINRA — Stop Orders: Factors to Consider During Volatile MarketsDokumentacja ↗DOC · 005Coinbase — Markets Trading RulesDokumentacja ↗DOC · 006Coinbase — Advanced trade order typesDokumentacja ↗DOC · 007NFA — Use of Promotional Material Containing Hypothetical Performance ResultsDokumentacja ↗
Najpierw źródła · To nie jest porada inwestycyjna