Max Drawdown

Max Drawdown pokazuje największy spadek od wcześniejszego szczytu do późniejszej niższej wartości w badanym odcinku. Nie jest różnicą między dowolnym maksimum i minimum niezależnie od kolejności. Każdą obserwację porównuje się z najwyższą wartością osiągniętą do tej chwili w ustalonym oknie. Najgłębszy z tych spadków jest maksymalnym obsunięciem. Może obejmować kilka kroków strat i zysków; nie każdy krok pośredni musi być ujemny. Dodatnia stopa zwrotu od początku do końca nie wyklucza więc znacznego obsunięcia wewnątrz okresu. [MSCI — IndexMetrics methodology]

W tym haśle głębokość obsunięcia podajemy jako nieujemny procent. Jeśli V oznacza bieżącą wartość, a H dodatni dotychczasowy szczyt, stosujemy d = 1 - V / H i przeliczamy wynik na procenty. Maksimum szukamy w całym określonym oknie. Inne zestawienia pokazują ujemną krzywą underwater; jej najniższy punkt ma tę samą wielkość z przeciwnym znakiem. Spadek pieniężny i procentowy różnią się jednostką oraz porównaniem rachunków różnej wielkości. Ilustracja używa tylko dodatnich wartości i nie dotyczy rachunku z ujemnym kapitałem własnym. [MSCI — IndexMetrics methodology] [CFA Research Foundation — Insights into the Global Financial Crisis, drawdown methodology]

Nasz wniosek z definicji: pominiętego szczytu lub spadku w ciągu dnia nie da się wykryć wyłącznie z dziennych zamknięć. Jeśli z tego samego dodatniego szeregu wybierzemy podzbiór obserwacji, przy tej samej definicji okna jego obliczone maksymalne obsunięcie nie może przekroczyć maksimum pełnego szeregu. Agregacja w czasie może jednak ukryć najgorszy przebieg. Podobnie nowe okno z ustalonym od nowa szczytem może nie uwzględniać straty względem starszego szczytu. Podajemy więc początek, koniec, odstęp wycen i zasadę przenoszenia szczytu z wcześniejszej historii. Bez tego dwa poprawne wyniki mogą odpowiadać na różne pytania. [MSCI — IndexMetrics methodology]

Wpłata podnosi wartość rachunku nawet bez zysku z handlu; wypłata ją obniża nawet bez straty strategii. GIPS przy stopie zwrotu ważonej czasem oddziela wpływ zewnętrznych przepływów i geometrycznie łączy stopy zwrotu podokresów. Do obsunięcia wyników potrzebny jest spójny szereg skorygowany o te przepływy, a nie bezrefleksyjne łączenie sald. Trzeba też określić walutę, wycenę otwartych pozycji, przychody i uwzględnione koszty. Szereg cen aktywa i wynik netto portfela nie są zamienne. Dlatego poniższy przykład z góry wyklucza przepływy zewnętrzne i używa wartości po kosztach. [GIPS — Standards Handbook for Firms]

Metodyka CFA rozróżnia wcześniejszy szczyt, późniejszy dołek i powrót do szczytu. Dla jednoznaczności osobno opisujemy czas od szczytu do dołka, od dołka do pierwszego ponownego osiągnięcia szczytu oraz cały okres od szczytu do powrotu. Najgłębsze obsunięcie nie musi być najdłuższym okresem poniżej szczytu. Jeśli szereg nie wróci do szczytu przed końcem obserwacji, czas do powrotu jest jeszcze nieznany; ostatnia data nie jest automatycznie datą odrobienia strat. Porównanie tylko największego procentu pomija zatem ważną część przebiegu w czasie. [CFA Research Foundation — Insights into the Global Financial Crisis, drawdown methodology]

Nasze przekształcenie algebraiczne dla dodatniej wartości pokazuje, dlaczego spadek i późniejszy potrzebny wzrost nie są tym samym procentem. Po stracie powrót liczy się od mniejszej podstawy. Przy obsunięciu 25% ze szczytu 1200 USD zostaje 900 USD; powrót wymaga 300 USD, czyli wzrostu o jedną trzecią niższej wartości. Ta tożsamość nie mówi, kiedy ani czy w ogóle nastąpi powrót. Wynik w walucie nominalnej sam w sobie nie oznacza też odzyskania pierwotnej siły nabywczej. Definicja powrotu musi więc odpowiadać temu, czy badamy szereg nominalny, czy realny. [CFA Research Foundation — Insights into the Global Financial Crisis, drawdown methodology]

Słowo maksimum odnosi się do obserwowanego szeregu, nie do wszystkich możliwych przyszłych zdarzeń. CFTC przypomina, że wyniki historyczne nie przewidują przyszłych. NFA opisuje też ograniczenia wyników hipotetycznych, wiedzę po fakcie i niedoskonałe ujęcie płynności lub poślizgu. Małe obsunięcie w jednym wybranym teście nie gwarantuje więc małego obsunięcia w rzeczywistym handlu. Należy odróżniać rzeczywiste i symulowane wyniki, ujawniać istotne założenia oraz oceniać sytuacje nieobecne w wybranym zapisie. Nasz krótki fikcyjny szereg służy tylko sprawdzeniu obliczenia. [NFA — Use of Promotional Material Containing Hypothetical Performance Results] [CFTC — Understand Your Contractual Obligations]

Max Drawdown opisuje uzyskaną ścieżkę, a nie mechanizm samodzielnie zatrzymujący straty. CME oddziela w planie handlowym planowaną dźwignię, maksymalną stratę transakcji, stratę dzienną i całkowitą ekspozycję rachunku. Dane historyczne nie zastępują tych wyborów. Ustalona wcześniej reakcja na obsunięcie ma określić, co mierzymy i kiedy ograniczamy dalsze ryzyko; nawet to nie zmienia zmierzonego wstecz maksimum w gwarancję wykonania. Przy ocenie strategii uzupełniamy więc wskaźnik przebiegiem wartości, czasem odrobienia strat i jawnymi regułami ryzyka, zamiast podawać tylko jeden atrakcyjny procent. [CME — Risk Management and Your Trade Plan] [CFTC — Understand Your Contractual Obligations]