Cash-and-carry arbitrage polega na bezpośrednim zakupie aktywa na rynku spot i jednoczesnej sprzedaży odpowiadających mu futures z określonym terminem wygaśnięcia. Celem jest wykorzystanie wyższej ceny futures po kosztach utrzymania i finansowania. Nie oznacza to automatycznego dochodu ani braku ryzyka.
Anna zauważa, że kontrakt na przyszły termin jest droższy niż bitcoin dostępny dziś. Futures to umowa powiązana z ceną bitcoina. Sprzedaż futures przy równoczesnym posiadaniu kupionego bitcoina tworzy krótką pozycję, dzięki której ruchy cen obu części mogą się równoważyć. Anna chce zarobić na różnicy, a nie tylko na wzroście czy spadku ceny. Musi dopasować ilość, walutę i termin. Arbitraż oznacza wykorzystanie różnicy cen; nazwa nie gwarantuje, że niewypłacalność kontrahenta, rozszerzenie różnicy lub przymusowe zamknięcie nie zmienią wyniku. [1]
W naszym uproszczonym modelu Anna pożycza 60 000 USD i kupuje 1 BTC. Odpowiadające mu futures sprzedaje po 61 500 USD. Otwiera krótką pozycję, czyli short, ale nie dostaje na rachunek całych 61 500 USD jak przy zwykłej sprzedaży. Musi za to zapewnić margin, czyli środki zabezpieczające zobowiązania. Przyjmijmy hipotetyczne 10 000 USD z innego źródła. Depozyt nie jest automatycznie kosztem ani limitem maksymalnej straty; może wymagać uzupełnienia. Liczymy liniowo w dolarach, a nie według specyfikacji pojedynczego standardowego kontraktu CME. [1] [2]
Jeżeli obie końcowe ceny wyniosą 65 000 USD, bitcoin zyska wobec zakupu 5 000 USD, a futures stracą 3 500 USD. Wynik brutto to 1 500 USD. Zyski i straty futures wpływają jednak na rachunek już po drodze: CME rozlicza je codziennie pieniężnie jako variation margin. Nie jest to dodatkowa strata obok wyniku kontraktu. Jeśli Anna zapłaciła już odpowiednie straty w trakcie, na końcu nie może ponownie odjąć całych 3 500 USD. Łączny wynik i terminy wpływów oraz wypływów pieniędzy to odrębne kwestie. [2]
Anna zapisuje koszty obok cen. Przy hipotetycznej rocznej stopie 6% i 90 dniach proste odsetki od pożyczonych 60 000 USD wyniosą 887,67 USD: kapitał mnożymy przez stopę i ułamek 90 / 365. Po doliczeniu innych łącznych kosztów modelowych 100 USD z brutto 1 500 USD zostaje 512,33 USD przed podatkiem. To nasze hipotetyczne liczby, nie aktualna oferta kredytu. Pominięta opłata, droższe finansowanie depozytu czy gorsze wykonanie jeszcze obniżą wynik. Spłata kapitału nie jest dodatkową stratą: cena zakupu jest już uwzględniona w zysku z bitcoina. [1]
Wyobraźmy sobie etap, gdy spot kosztuje 70 000 USD, a futures 72 500 USD. Krótka pozycja straciła 11 000 USD, więcej niż założony początkowy depozyt 10 000 USD. Wzrost wartości bitcoina na innym rachunku nie jest automatycznie gotówką dostępną brokerowi. Może on zażądać dopłaty lub zamknąć pozycję; wezwanie może przyjść jeszcze przed wyczerpaniem początkowego depozytu. Późniejsze zbliżenie cen nie pomoże, jeśli Anna nie utrzyma transakcji. Dlatego śledzi osobno końcową stopę zwrotu i bieżącą dostępność pieniędzy. [1] [2]
Nawet korzystna różnica cen może zderzyć się z terminem spłaty. Pożyczka wymagalna za 30 dni sama nie pokrywa futures z horyzontem 90 dni. Anna musiałaby ją przedłużyć lub zdobyć nowe finansowanie, czyli refinansować. Dostępność i cena takich środków mogą się zmienić. Zakładane 6% jest zapewnione przez całe 90 dni tylko wtedy, gdy rzeczywiście przewidują to warunki finansowania. Inaczej część planowanego wyniku zależy od przyszłej umowy, nie tylko od cen znanych dziś. [1]
Standardowe CME Bitcoin futures rozliczają różnicę pieniężną według CME CF Bitcoin Reference Rate, czyli BRR, ceny referencyjnej. Bitcoin Anny nie przechodzi automatycznie do kontraktu. Musi sprzedać go osobno, jeśli chce zamknąć całość i zdobyć środki na spłatę pożyczki. Faktyczna cena sprzedaży może odbiegać od referencji. Równe ilości nie gwarantują więc równych cen końcowych. Pozostają też przechowywanie aktywów i wiarygodność brokera lub giełdy: równoważące się ryzyka cenowe nie chronią przed każdą awarią operacyjną. [3]
Perpetual to kontrakt bez stałego terminu wygaśnięcia. Płatności między przeciwnymi pozycjami, nazywane funding, pomagają zbliżać jego cenę do spotu. Na Deribit dodatni funding oznacza, że pozycja kupna, czyli long, płaci krótkiej; przy ujemnym płaci short. Dzisiejszego wpływu nie można obiecać na cały przyszły okres. Brakuje też stałego terminu rozliczenia jak w futures z wygaśnięciem. Podobnie rolowanie, czyli zamknięcie starego i otwarcie nowego kontraktu, nie zachowuje automatycznie pierwotnej różnicy. Nowa transakcja ma nowe ceny i koszty. Rachunek Anny musi odpowiadać temu, co naprawdę utrzymuje. [4] [1]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bitcoin basis trade, Bitcoin futures, Margin, Perpetual funding rate. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z CME Bitcoin futures, Bitcoin futures, Bitcoin basis trade, Contango.