Wyobraź sobie, że posiadasz część firmy, która przyjmuje nowych współwłaścicieli w zamian za pieniądze. Twoich akcji nie ubyło, ale dzielisz firmę z większą liczbą uczestników. Dilution oznacza rozwodnienie udziału. Nie jest to automatycznie strata pieniędzy: firma mogła pozyskać przydatny kapitał. Procent własności trzeba odróżnić od wartości księgowej, zysku i bitcoina na akcję. Każde pytanie wymaga innego obliczenia. Zanim uznasz, że emisja coś rozwodniła, ustal, o jaki udział lub wskaźnik chodzi.
Nasz przykład ma 100 akcji o równych prawach; posiadasz 10. Firma emituje kolejne 25, a ty nic nie kupujesz. Masz teraz 10/125 = 8 % zamiast 10 %. To spadek o 2 punkty procentowe, czyli względnie o 20 % twojego udziału. Liczba wszystkich akcji wzrosła natomiast o 25 %. Procenty mają różne podstawy. Nawet wzrost majątku firmy sam nie przywraca pierwotnego procentu własności. Przy różnych klasach praw głosu liczba akcji nie musi też odpowiadać sile głosu. [1] [2]
Nasz uproszczony przykład zaczyna od aktywów materialnych netto równych 100 USD i 100 akcji. USD oznacza dolary amerykańskie. Pozycją niematerialną może być np. patent ujęty w księgach; zobowiązania to kwoty, które firma jest winna. Chodzi o wartość księgową aktywów po odjęciu pozycji niematerialnych i zobowiązań, a nie giełdową wycenę całej firmy. Emisja 20 akcji po 2 USD przynosi 40 USD. Potem 140/120 daje około 1,1667 USD na akcję zamiast 1. Dotychczasowy właściciel ma mniejszy procent, ale ten wskaźnik księgowy wzrósł. Przy kosztach emisji 4 USD zostaje 136/120, około 1,1333. Liczą się więc też cena i koszty, nie tylko liczba akcji. To nie prognoza kursu ani automatycznie powstały zysk. [2]
Prospekt opisuje inwestorom spółkę, ofertę akcji i związane z nią ryzyka. SEC to amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd. Przy IPO, pierwszej publicznej ofercie akcji, uważnie czytaj tabelę dilution. SEC wyjaśnia, że zestawia ona cenę płaconą przez nowych inwestorów z wartością księgową i średnią ceną zapłaconą przez wcześniejszych akcjonariuszy. W poprzednim przykładzie nowy inwestor płaci 2 USD, lecz materialna wartość księgowa netto po emisji wynosi około 1,1667 USD na akcję. Różnica 0,8333 USD to około 41,67 % ceny emisyjnej. To porównanie ceny ze wskaźnikiem księgowym, nie to samo co spadek udziału dawnych właścicieli. Nie oznacza też pewnej natychmiastowej straty giełdowej. [2]
IAS 33, standard rachunkowości dotyczący zysku na akcję, uwzględnia też potencjalne akcje. Mogą powstać z opcji i warrantów, praw zakupu lub otrzymania akcji na określonych warunkach, albo zamiany długu na akcje. Nasz przykład ma 100 rzeczywistych akcji i 20 niewykonanych warrantów, każdy na jedną akcję. Posiadacz 10 akcji nadal ma 10 % istniejących sztuk. Po pełnym wykonaniu miałby 10/120, około 8,33 %. Powstanie nowych akcji zależy od warunków, ceny i sposobu rozliczenia. Potencjalna liczba w obliczeniu nie jest automatycznie dzisiejszą prawną liczbą akcji. [3]
EPS (earnings per share) oznacza zysk na akcję. W przykładzie chodzi o zysk przypadający na akcje zwykłe; dla uproszczenia obie połowy okresu mają tę samą wagę. Liczba akcji uwzględnia więc czas, przez jaki były w obrocie. W naszym przykładzie zysk wynosi 300 USD, a akcji jest 100 w pierwszej połowie roku i 200 w drugiej. Średnia ważona to 150 akcji, więc podstawowy EPS wynosi 2 USD. Dzielenie przez końcowe 200 błędnie dałoby 1,5. Przy rozwodnionym EPS IAS 33 uwzględnia możliwe dodatkowe akcje i zależnie od instrumentu koryguje też zysk w liczniku, na przykład o odpowiednie odsetki po uwzględnieniu podatków. Wyklucza instrumenty o przeciwnym skutku: zwiększające zysk lub zmniejszające stratę na akcję z działalności kontynuowanej, czyli niewykazanej jako zaniechana. Wyłączenie instrumentu z tego obliczenia nie oznacza, że nie może później rozwodnić własności. [7] [3]
Niektóre oferty pozwalają obecnym akcjonariuszom na proporcjonalny udział. W naszym przykładzie do 100 starych akcji dochodzi 50 nowych. Właściciel początkowych 10 dokupuje 5 i ma teraz 15/150 = 10 %. Bez zakupu miałby tylko 10/150, około 6,67 %. Utrzymanie udziału nie jest darmowe i wymaga możliwości skorzystania z oferty. W dokumentach SEC EDGAR, publicznej amerykańskiej bazie zgłoszeń regulacyjnych, sprawdź cenę, uprawnionych, termin i możliwość przeniesienia praw. Takie samo prawo pierwszeństwa nie jest gwarantowane przy każdej emisji ani w każdym kraju. [6]
Split dzieli akcje na więcej sztuk, sam w sobie nie zmieniając procentów własności. W naszym przykładzie split 2:1 zamienia 100 akcji w 200, a twoje 10 w 20. Udział pozostaje równy 10 %. Zwykła sprzedaż istniejących akcji między inwestorami też nie zwiększa ich łącznej liczby: zmienia się właściciel, nie wielkość całego zbioru. To coś innego niż sprzedaż nowych akcji przez samą firmę. Kurs może reagować na podaż i popyt, ale sam ruch ceny nie dowodzi zmiany procentu własności. [4] [2]
Bitcoin per Share, czyli BPS, odnosi firmowy bitcoin do określonej liczby akcji. BTC to symbol jednostki bitcoin. Strategy jest spółką posiadającą bitcoiny. Nasz przykład zaczyna od 100 BTC i 100 akcji. Po zakupie 20 BTC i emisji 30 akcji BPS wynosi 120/130, około 0,9231: o 7,69 % mniej, choć BTC przybyło 20 %. Strategy do wskaźnika brutto stosuje własne Assumed Diluted Shares, obejmujące zakładane przyszłe akcje; to inne zasady niż dla rozwodnionego EPS. Dług niezamienny, który nie przechodzi w akcje, może zwiększyć BPS brutto bez emisji, ale dodaje uprzywilejowane zobowiązanie. Zawsze nazywaj wskaźnik i roszczenia, które pomija. Przy niezmienionej liczbie akcji BPS rośnie, jeśli firma pożyczy pieniądze i kupi za nie kolejne bitcoiny. Wskaźnik brutto nie odejmuje tego długu od zasobu. Wierzyciel zachowuje jednak roszczenie, które przy likwidacji jest zaspokajane przed roszczeniami zwykłych akcjonariuszy. [5]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bitcoin per Share, At-the-market offering, Convertible note, Capital structure. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Bitcoin per Share, At-the-market offering, Convertible note, Accretive acquisition.