Common stock

Amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) opisuje akcję jako udział we własności spółki. Nie oznacza to prawa zabrania tego samego procentu gotówki, maszyn czy bitcoinów, tutaj oznaczonych skrótem BTC, jaki stanowią twoje akcje. Majątek należy do spółki; akcjonariusz ma prawa konkretnej klasy, nie nieograniczony dostęp do każdego składnika. Klasa grupuje akcje o określonych warunkach, choćby głosu i wypłat. Udział w zysku nie oznacza też ciągłej wypłaty zysku księgowego. Firma może potrzebować pieniędzy na działalność i inwestycje. Własność odczytuj przez prawa akcji, nie jak osobiste posiadanie firmowego portfela. [1]

Nasz model ma 100 akcji A z jednym głosem i 10 akcji B z dziesięcioma głosami każda; prawa ekonomiczne na akcję są równe. A to 100/110 = 90,91% udziału ekonomicznego, lecz tylko 100/200 = 50% głosów. SEC omawia takie różnice w strukturach dual-class, z różnymi klasami akcji. Duży udział ekonomiczny może więc nie dawać odpowiedniej kontroli. Sprawdź klasę i warunki przeniesienia, bo mogą zmieniać prawa głosu. Sam ticker, krótki symbol giełdowy, ani liczba na rachunku nie wystarczą. [2]

W USA SEC opisuje między innymi street name i DRS. W street name w rejestrze akcjonariuszy emitenta, czyli spółki wydającej akcje, figuruje pośrednik. Broker, firma obsługująca transakcje papierami wartościowymi, zapisuje cię jako beneficial owner: to tobie przysługują prawa i korzyści ekonomiczne z tych akcji. W DRS, systemie bezpośredniej rejestracji, twoje nazwisko figuruje bezpośrednio w rejestrze emitenta prowadzonym przez transfer agenta. Nie każdy emitent oferuje tę możliwość. Głosowanie, komunikacja i sprzedaż mogą więc przebiegać innymi drogami, choć obie formy mogą być elektroniczne. DRS to nie bitcoinowa self-custody. Przy self-custody sam zarządzasz kluczami prywatnymi, tajnymi danymi do podpisywania płatności; DRS pozostaje rejestrem praw w spółce. Bezpośrednia rejestracja nie gwarantuje też natychmiastowej sprzedaży. Przed wyborem sprawdź, jak będziesz wykonywać swoje prawa. [3]

W kolejnych przykładach wszystkie kwoty pieniężne podano w dolarach amerykańskich (USD), chyba że wyraźnie wskazano BTC. W naszym przykładzie sprzedaje się 10 istniejących akcji po 40 USD. Kwota 400 przechodzi od kupującego do sprzedawcy przed opłatami; firma nie otrzymuje nowych pieniędzy. Inaczej nowa emisja 10 akcji po 40 za akcję z łącznymi kosztami 10: przynosi firmie 390 i zwiększa pierwotne 100 akcji do 110. Posiadacz dawnych 10 ma teraz 10/110 = 9,09% zamiast 10%. Odróżniaj pierwotną emisję nowych akcji przez spółkę od wtórnej sprzedaży między właścicielami. Przy zakupie na giełdzie pieniądze zwykle trafiają do sprzedawcy, a spółka nie otrzymuje finansowania na nowy zakup bitcoinów. [2]

Dzień ustalenia prawa do dywidendy określa, komu przysługuje zapowiedziana wypłata. Od dnia ex-dividend akcją handluje się bez prawa do tej wypłaty; szczegóły zależą od rynku i rodzaju dywidendy. W przykładzie cena i dywidenda odnoszą się do akcji. Dywidenda wymaga właściwej decyzji i spełnienia warunków według odpowiednich dat. Samo posiadanie akcji zwykłych jej nie gwarantuje. Nasz prosty model zaczyna się ceną 50 USD, wypłaca dywidendę 2, a późniejsza cena to 48. Suma 48+2 = 50 oznacza zerowy całkowity zwrot przed podatkami i kosztami, nie dodatkowy zysk. W praktyce cenę zmieniają też wiadomości, podaż i popyt; dokładny spadek o dywidendę nie jest gwarantowany. Zysk księgowy, wypłacona dywidenda i całkowity wynik inwestora to różne rzeczy. Rozpatruj wypłatę razem z wartością tego, co zostało. [4]

Przy likwidacji rozlicza się majątek i zobowiązania zamykanej spółki. Zwykły akcjonariusz stoi za wierzycielami i odpowiednimi prawami uprzywilejowanymi. Nasz uproszczony model likwidacji ma aktywa 100 USD, zobowiązania 70 i roszczenie uprzywilejowanych akcjonariuszy 40. Po wierzycielach zostaje 30, za mało nawet na preferencję. Dla common stock nie zostaje nic. Model pomija inne koszty i klasy, ale pokazuje istotę roszczenia do reszty. Nawet dodatnia cena giełdowa nie gwarantuje wypłaty przy zakończeniu działalności. Pierwszeństwo nie tworzy brakującego majątku. [1]

Spółka w naszym przykładzie posiada 100 BTC i wyemitowała 100 akcji zwykłych, czyli brutto 1 BTC na akcję. Za pieniądze z emisji akcji uprzywilejowanych kupuje kolejne 20 BTC bez dodawania akcji zwykłych: proporcja brutto wynosi 120/100 = 1,2. Akcje uprzywilejowane tworzą jednak również stałe roszczenie dolarowe z pierwszeństwem przed zwykłymi, odpowiadające przy tej samej wycenie 20 BTC. Bez innego majątku i roszczeń modelowa wartość pozostała dla zwykłych akcjonariuszy znowu wynosi 100 BTC przed kosztami. To uproszczona wycena, nie wypłata bitcoinów ze spółki. Nie jest też definicją Net BPS, czyli Bitcoin Per Share netto: ten firmowy wskaźnik zależy od określonych odliczeń. Dlatego Strategy, spółka z rezerwami bitcoinowymi, publikuje własne definicje. Proporcja nie daje kluczy do rezerwy, a cena giełdowa akcji może znacznie różnić się od jej wartości. [5]

Nasz model ma 200 akcji autoryzowanych, 120 wyemitowanych, a firma trzyma 20 własnych; w obiegu pozostaje 100. Niewykorzystana zgoda na emisję nie jest istniejącym udziałem. Wszystkie wyemitowane akcje nie są też tym samym co akcje poza firmą. Międzynarodowy standard rachunkowości IAS 33 dla EPS, zysku na akcję, używa średniej ważonej czasem i odrębnych zasad rozwodnienia dla możliwych nowych akcji. Nie przyjmuje automatycznie dowolnej z tych liczb. W SEC EDGAR, publicznej amerykańskiej bazie dokumentów regulacyjnych, sprawdź datę, klasy, akcje własne, konwersje i dokładną podstawę proporcji. [6] [7]