Perpetual futures to kontrakty pochodne bez z góry ustalonej daty wygaśnięcia. Instrument pochodny jest umową, której wartość zależy od innego aktywa, tutaj Bitcoina. Ruch ceny i kierunek pozycji określają wynik, a zasady produktu regulują rozliczenie, zabezpieczenie i funding.
Petr chce handlować wzrostem ceny Bitcoina bez pilnowania zbliżającego się wygaśnięcia futures. Wybiera kontrakt perpetual i otwiera long: przed kosztami taka pozycja zyskuje na wzroście, a przeciwny short na spadku. Podczas jej utrzymywania giełda może regularnie przenosić zyski i straty na saldo rachunku. Samo takie rozliczenie nie zamyka pozycji. To coś innego niż rolowanie kontraktu terminowego, czyli zamknięcie bliskiego terminu wygaśnięcia i otwarcie dalszego. Perpetual nie wymaga tej okresowej zamiany z powodu wygaśnięcia. Nie gwarantuje to jednak Petrowi możliwości utrzymywania pozycji dowolnie długo. [1]
Po otwarciu kontraktu Petr ma ekspozycję na cenę: jej zmiany wpływają na jego wynik finansowy. Nie nabył salda w BTC równego całej pozycji, które mógłby przesłać do własnego portfela. Zakup samego aktywa odbywa się na rynku spot. Nawet rozliczenie kontraktu w BTC nie oznacza automatycznej dostawy bitcoinów o wartości całego nominału. BTC może być jedynie walutą rozliczenia zysku lub straty i wniesienia zabezpieczenia. Dlatego Petr odróżnia przedmiot umowy, walutę obliczania wyniku oraz środki faktycznie pozostające do jego dyspozycji. [1] [2]
Wyobraźmy sobie liniowy long odpowiadający 0,2 BTC. Petr otwiera go przy cenie 60 000 i zamyka w całości przy 63 000 USDC za BTC. Różnica cen pomnożona przez ilość daje 600 USDC zysku przed fundingiem i opłatami. USDC jest stablecoinem, tokenem mającym śledzić wartość dolara amerykańskiego; nie jest bitcoinem ani bankowym depozytem dolarowym. Początkowy nominał pozycji wynosi 12 000 USDC. Nie jest to premia zapłacona za kontrakt ani automatycznie wymagany depozyt zabezpieczający. „Liniowy” oznacza, że przy stałej ilości wynik zmienia się proporcjonalnie do różnicy cen. To przykład, nie bieżące notowanie. [2]
Na innym rynku Petr spotyka Deribit BTC-PERPETUAL. To kontrakt odwrotny: wielkość umowna jest podana w USD, lecz zabezpieczenie i wynik w BTC. Jeden kontrakt reprezentuje 10 USD. Kupno 100 kontraktów oznacza więc wielkość umowną 1 000 USD, nie 100 BTC. Obliczenia odwrotne wykorzystują odwrotności cen, dlatego poprzedniego liniowego rachunku dolarowego nie można skopiować bez zmian. Przeliczenie na walutę zabezpieczenia również zmienia się z ceną. Petr najpierw sprawdza jednostkę i mnożnik konkretnego kontraktu. Podobna nazwa na innej giełdzie nie gwarantuje tych samych jednostek ani wzoru. [1]
Petr zauważa, że ostatnia cena transakcyjna, indeks i mark nie zawsze są identyczne. Ostatnia cena pochodzi z wykonanego zlecenia. Indeks tworzy odniesienie dla ceny aktywa bazowego według wybranych rynków i zasad. Mark price to cena obliczana przez giełdę, używana między innymi do wyceny pozycji i kontroli zabezpieczenia; metoda zależy od produktu. Aby wyjść, Petr potrzebuje realizacji zlecenia. Znaczenie mają dostępne zlecenia przeciwne, czyli płynność, i typ zlecenia. Odchylenie od oczekiwanej ceny wykonania to slippage, poślizg cenowy. Korzystny mark nie gwarantuje sprzedaży całej pozycji po tej cenie. [1] [4]
Zwykły kontrakt terminowy jest rozliczany przy wygaśnięciu według swoich zasad. Perpetual nie ma tego cyklicznego końca i stosuje inny bodziec utrzymujący cenę blisko aktywa: płatności funding między longami i shortami. Przy dodatniej stawce longi płacą shortom, przy ujemnej odwrotnie. Znak może się zmienić, zamieniając dzisiejszy przychód w jutrzejszy koszt. Okres stawki i sposób naliczania trzeba sprawdzić w warunkach rynku; Deribit nalicza je na przykład w sposób ciągły. Mechanizm sprzyja zbliżaniu cen, ale nie usuwa każdej różnicy ani nie obiecuje stałego dochodu. Petr uwzględnia go wraz z opłatami w całkowitym wyniku. [3]
Wróćmy do liniowego longa o wielkości 0,2 BTC. Spadek z 60 000 do 54 000 USDC oznaczałby stratę 1 200 USDC przed kosztami. Załóżmy, że Petr wniósł początkowy depozyt 1 200 USDC. Nie znaczy to, że może bezpiecznie czekać do tej ceny. Depozyt utrzymania to minimalne zabezpieczenie potrzebne do dalszego trzymania pozycji; może wywołać likwidację, zanim środki wyczerpią się całkowicie. Likwidacja przymusowo zamyka lub zmniejsza pozycję. Dźwignia pozwala kontrolować większą ekspozycję przy mniejszym zabezpieczeniu, lecz zwiększa wrażliwość wpłaconych pieniędzy na cenę. Dokładny próg zależy od konta, innych pozycji, opłat i zasad; ten model go nie wyznacza. [2] [4]
Do dobrowolnego wyjścia nie wystarczy wysłać zlecenia: musi ono zostać wykonane i rzeczywiście zmniejszyć lub zamknąć pozycję. Zlecenie z limitem kontroluje cenę, ale może nie znaleźć drugiej strony; rynkowe nie gwarantuje aktualnie widocznej ceny. Oprócz likwidacji z powodu zabezpieczenia operator może wycofać produkt i ustalić końcowe rozliczenie według swoich warunków albo ograniczyć handel w wyjątkowej sytuacji. Regulamin Coinbase International Exchange wyraźnie opisuje takie wycofanie. Decydują aktualnie obowiązujące warunki rynku danego konta. „Perpetual” nie daje prawa do utrzymywania kontraktu na zawsze. [4]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Perpetual funding rate, Bitcoin futures, Forced liquidation, Leverage. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Perpetual funding rate, Forced liquidation.