Entrepreneurial Discovery to odkrywanie przeoczonych możliwości wymiany lub produkcji. Ekonomista Israel Kirzner odróżnia poszukiwanie odpowiedzi na znane pytanie od dostrzeżenia nowego pytania. Pojęcie pomaga wyjaśnić, jak ludzie uczą się na rynku i zmieniają plany; nie oznacza nieomylnego instynktu przedsiębiorcy.
Gdy Ewa dzwoni do znanego dostawcy, aby zapytać o cenę, wie, jakiej informacji szuka. Gdy wpada na pomysł połączenia odpadów z potrzebami sąsiedniej pracowni, zmienia się lista możliwości. Właśnie tę różnicę opisuje Kirzner. Spostrzegawczość może wynikać z doświadczenia i rozmów; rozróżnienie to nie odbiera wartości przygotowaniu. Nowa możliwość dopiero otwiera drogę do dalszego sprawdzania. [1]
Ewa musi sprawdzić gatunek drewna, wymiary i jakość. Dolicza sortowanie i transport oraz ustala, ile materiału druga pracownia naprawdę kupi. Prosty przykład cenowy Kirznera zakłada ten sam towar i zerowe koszty przewozu. U Ewy te warunki nie są oczywiste. Dwie różne ceny nie dowodzą więc jeszcze, że można osiągnąć zysk netto. [1]
Jeżeli handel ruszy, stolarz może zażądać więcej za resztki. Nabywca może dostać konkurencyjne oferty i przestać płacić dawną cenę. Zakupy i sprzedaż mogą zmniejszyć różnicę cen. To część Kirznerowskiego wyjaśnienia koordynacji, czyli lepszego dopasowania indywidualnych planów. Ewa nie może mnożyć pierwotnej różnicy przez dowolną ilość i traktować wyniku jako pewny zarobek. [1]
Dopóki Ewa nie dostrzega powiązania, szansa może pozostawać niezauważona bez wyraźnego ostrzeżenia. Jeśli kupi drewno, którego potem nie sprzeda, jej oczekiwania zderzą się z konkretną przeszkodą. Kirzner odróżnia przeoczenie możliwości od zbyt optymistycznego planu. Stos niesprzedanego drewna wskazuje problem, ale nie mówi, czy trzeba zmienić cenę, jakość, klienta czy cały zamiar. [1]
Dzięki udanej współpracy warsztatów można wykorzystać wcześniej przeoczoną możliwość. W tym czasie mogą się zmienić produkt odbiorcy, dostępny materiał albo transport. Kirzner opisuje tendencję do korygowania błędów, nie obiecuje jednak, że plany wszystkich uczestników rynku ostatecznie będą do siebie idealnie pasować. Jeden udany handel nie dowodzi zaspokojenia wszystkich potrzeb ani odkrycia każdej kolejnej szansy. Liczą się konkretne procesy uczenia i dostosowania. [1]
Mistrz stolarski wie, kiedy pojawią się odpowiednie resztki; odbiorca zna termin zamówienia i wymaganą jakość. Te szczegóły mogą przesądzić o wyniku mimo obiecującej tabeli zapasów. Friedrich Hayek podkreśla wiedzę o okolicznościach czasu i miejsca. Powiązane pojęcie Knowledge Problem wyjaśnia, dlaczego jest ona rozproszona między ludźmi. Ewa musi połączyć ją w wykonalny plan, a nie tylko zebrać dane. [2]
Kiedy współpraca przynosi pieniądze, łatwo powiedzieć, że Ewa od początku wiedziała, co nastąpi. Przed pierwszym zakupem szacowała jednak przyszły popyt i koszty. Ludwig von Mises wiąże wynik przedsiębiorczy z takimi decyzjami w niepewności. Rzetelna ocena porównuje ówczesne oczekiwania z późniejszym wynikiem i uwzględnia nieudane próby. Jeden sukces nie oznacza jednak, że Ewa następnym razem znów trafnie oceni sytuację. [3]
Ewa może zaoferować Bitcoin jako sposób płatności. Jednemu odbiorcy to pomoże, innego nie zainteresuje. Udany przelew potwierdza dokonanie płatności; nie dowodzi popytu na drewno, niezawodności dostaw ani rentowności. Odkrycie pomysłu i sprawdzenie jego użyteczności to różne kroki. Wciąż trzeba ustalić, komu usługa pomoże i czy można ją świadczyć w rzeczywistych warunkach. [2] [3]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Entrepreneurship, Knowledge Problem, Economic Calculation, Consumer Sovereignty, Catallactics, Bitcoin. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Entrepreneurship, Consumer Sovereignty.