Jana otwiera wykres bitcoina, żeby zrozumieć jego ruch. Sprawdza, gdzie cena się zatrzymywała, jak szybko rosła i ile zawierano transakcji. Właśnie od takich danych rynkowych zaczyna się analiza techniczna. Warto oddzielić opis przeszłości od prognozy oraz od transakcji, którą rzeczywiście dałoby się wykonać. Każdy krok wymaga osobnego sprawdzenia.
Zamiast zwykłej linii Jana widzi kolorowe świece. Każda podsumowuje wybrany przedział czasu: pierwszą i ostatnią cenę, maksimum i minimum; wolumen pokazuje ilość będącą przedmiotem obrotu. Do odczytania wykresu potrzebne są produkt, giełda, strefa czasowa i długość przedziału. Różne wykresy mogą więc opisywać różne transakcje. Coinbase ostrzega też, że dane historyczne mogą być niepełne, a przedział bez transakcji może nie mieć świecy. Brak danych nie oznacza spadku ceny do zera. [1] [2]
Jana włącza Moving average, czyli średnią kroczącą. Z wybranych cen oblicza ona gładszą krzywą, ułatwiając dostrzeżenie ogólnego ruchu. Okres i dane wejściowe wpływają na wynik; obliczenie nie dodaje nowej wiadomości o świecie. Inne wskaźniki, czyli obliczane miary, opisują na przykład tempo lub zakres zmian. Kilka krzywych może się zgadzać tylko dlatego, że korzystają z tych samych cen. Ich liczba nie jest zatem liczbą niezależnych dowodów ani miarą pewności. [1]
Support to obszar, w którym wcześniej zatrzymywały się spadki; Resistance to obszar hamujący wzrosty. Są to obserwowane strefy, a nie zobowiązanie rynku. Podobnie jest z linią trendu łączącą wybrane punkty. Chcąc sprawdzić regułę, Jana musi z góry określić te punkty i warunek unieważnienia formacji. Przerysowywanie linii po każdej porażce, aby pasowała do przeszłości, nie sprawdza pierwotnego pomysłu. Tworzy kolejny, już ze znajomością wyniku. [3] [4]
Backtest symuluje, jak reguła sprawdziłaby się na danych historycznych. Łatwo jednak użyć w nim informacji, która wtedy nie była dostępna. Cena zamknięcia świecy staje się ostateczna dopiero po końcu przedziału. Jeżeli Jana na nią czeka, nie może bez uzasadnienia zakładać późniejszego zakupu po tej samej, już przeszłej cenie. Sygnał, czyli spełnienie warunku, musi poprzedzać możliwą do wykonania transakcję. Inaczej test daje przewagę znajomości przyszłości. [2] [6]
Jana próbuje różnych okresów średniej i progów wejścia, aż jedna wersja pokaże świetny wynik. Im więcej prób na tych samych danych, tym łatwiej przypadkiem znaleźć zwycięzcę. To nadmierne dopasowanie: reguła pasuje do konkretnej przeszłości, ale niekoniecznie sprawdzi się poza nią. Rzetelny zapis obejmuje również nieudane warianty. Stałą regułę trzeba sprawdzić na danych nieużytych do jej wyboru. Jeśli Jana wielokrotnie dopasowuje ją także do nich, stają się kolejnym zbiorem do strojenia; sam podział danych nie wystarczy. [5]
Lo, Mamaysky i Wang badali automatyczne rozpoznawanie formacji na amerykańskich akcjach w latach 1962–1996. Niektóre dostarczały dodatkowej informacji o rozkładzie stóp zwrotu, czyli o występowaniu różnych wyników w danych. To węższy wniosek niż stwierdzenie, że na wykresach można zarabiać. Nie dowodzi dzisiejszej rentowności tej samej metody na bitcoinie. Inny rynek, okres i sposób realizacji transakcji wymagają własnej oceny. Ciekawa zależność statystyczna sama nie opłaci prowizji. [4]
Nawet gdy reguła wychwyci ruch ceny, Jana musi ustalić moment zakupu, sprzedaży i wielkość pozycji. Wynik powinien uwzględniać opłaty oraz realistyczne ceny wykonania. Spread to różnica między najlepszą ofertą kupna i sprzedaży; poślizg to różnica między ceną rzeczywistą i oczekiwaną. Oba mogą wpływać na rezultat, na przykład przy dużym zleceniu. Jeżeli test już używa rzeczywistych cen wykonania, nie należy odejmować tego samego wpływu ponownie. Ważne są także rozsądny punkt odniesienia i podjęte ryzyko. [6]
Poza wybranym wykresem sukcesu szukaj źródła danych, dokładnej reguły, badanego okresu i listy sprawdzonych wariantów. Analiza powinna pokazywać koszty i okresy strat. Późniejsza zmiana reguły wymaga nowej wersji, a nie twierdzenia, że od początku wszystko przewidywała. Tak można pomysł sprawdzić i porównać. Nie gwarantuje to przyszłego zysku, lecz pomaga oddzielić jasne pytanie stawiane danym od efektownej opowieści stworzonej po fakcie. [5] [6]
Jana czeka na zamknięcie świecy
W wymyślonym przykładzie Jana kupuje dopiero po zamknięciu świecy powyżej 100 USD. Przedział kończy się o 12:00 UTC ceną 101 USD; dopiero teraz zna sygnał. Następnie rzeczywiście kupuje za 102 USD i sprzedaje za 103 USD. Różnica na jednostkę wynosi więc 103 − 102 = 1 USD przed kosztami, a nie 103 − 101 = 2 USD. Użycie ceny zamknięcia jako ceny zakupu niesłusznie poprawiłoby wynik. Liczby wyjaśniają kolejność zdarzeń; nie są aktualnym kursem ani zaleceniem transakcji.
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Price action, Backtesting, Overfitting, OHLCV, Moving average, Fundamental analysis. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Fundamental analysis, OHLCV, Timeframe, Candlestick chart.
01Czy zgodność wszystkich wskaźników wzrostu daje większą pewność?+
Nie automatycznie. Mogą tylko inaczej przeliczać tę samą historię cen. Przydatność ich połączenia trzeba sprawdzić według reguł ustalonych z góry. Liczenie zielonych krzywych nie zastępuje takiej próby.
02Czy strata na transakcji dowodzi, że analiza techniczna nie działa?+
Jedna transakcja nie potwierdza ani nie obala ogólnej metody. Można ocenić konkretną regułę określoną z góry na wystarczających danych, uwzględniając straty, koszty i niepewność. Nawet dobra historia nie obiecuje kolejnego zysku.