Technical indicator

Jana otwiera wykres ceny i dodaje wskaźnik. Obok skaczącej ceny pojawia się spokojniejsza linia. Nie powstało nowe źródło informacji o kupujących: program jedynie inaczej przetworzył wybrane dane. TradingView opisuje takie obliczenia na podstawie cen, wolumenu, a nawet wyników innych wskaźników. Zanim Jana potraktuje linię jak poradę, musi wiedzieć, na jakie pytanie odpowiada obliczenie. [1]

Jana wybrała Moving average, czyli średnią kroczącą. W TradingView ustawienie Source wskazuje dane wejściowe: Close to cena zamknięcia świecy, a High jej najwyższa cena. Length określa uwzględniony okres. Znaczenie mają również rynek i Timeframe, czyli przedział czasu jednej świecy. Średnie mogą wyglądać podobnie, choć korzystają z innych cen lub historii o różnej długości. Kolor linii nie wyjaśnia tych różnic. [2]

Najprostszy wariant, SMA, czyli prosta średnia krocząca, sumuje wybrane wartości i dzieli sumę przez ich liczbę. Tak opisują ją TradingView i Fidelity. Z cen w USD/BTC otrzymujemy ponownie cenę w USD/BTC, czyli dolary za bitcoina, a nie procentową stopę zwrotu czy ilość bitcoinów. Poniższy przykład pozwala Janie sprawdzić rachunek i zrozumieć, dlaczego zmiana długości okresu zmienia wynik. [2] [5]

Gdy cena gwałtownie skacze, Moving average zwykle reaguje łagodniej, ponieważ nadal uwzględnia starsze wartości. Dlatego TradingView opisuje ją jako wskaźnik opóźniony. Jana łatwiej dostrzega ogólny kierunek, ale część najnowszego ruchu zostaje wygładzona. Dłuższy okres zwykle mocniej wygładza; inne wagi mogą podkreślić nowsze dane. Żadna z tych zmian nie daje jednak obliczeniu wiedzy o przyszłości. [2]

Jana zauważa przecięcie linii, które znika przed zamknięciem świecy. To nie musi być błąd. Wskaźniki w TradingView Pine Script przeliczają otwartą świecę przy aktualizacjach danych; jej Close jest jeszcze ceną bieżącą, a nie ostateczną. Jeśli reguła wymaga wyniku na zamknięciu, trzeba ocenić ją właśnie wtedy. Przecięcie w trakcie okresu i przecięcie potwierdzone na jego końcu to różne zdarzenia. [3]

Jana dodaje kolejne linie i kilka wskazuje podobny kierunek. Może to ułatwiać opis, ale nie oznacza automatycznie mocniejszego dowodu. TradingView pozwala też tworzyć wskaźniki na podstawie innych wskaźników. Jeśli wszystkie przetwarzają ten sam szereg cen, mogą tylko inaczej przedstawiać ten sam ruch. Sama liczba zgodnych wskazań nie określa prawdopodobieństwa powodzenia transakcji; najpierw trzeba zrozumieć ich dane wejściowe. [1]

Wskaźnik zwrócił uwagę Jany na ruch ceny. Strategia handlowa musiałaby dodatkowo określić moment wejścia, wyjścia i wielkość pozycji. TradingView symuluje zlecenia narzędziem broker emulator. Wyniki zależą od założeń dotyczących realizacji i kosztów. Sam znacznik na wykresie nie dowodzi, że można było kupić po tej cenie ani że po opłatach pozostałby zysk. [4]

Jana próbuje różnych ustawień, aż znajduje takie, które świetnie działa na starym wykresie. Pojawia się ryzyko overfitting, czyli nadmiernego dopasowania do przypadkowych cech konkretnej historii zamiast znalezienia użytecznej reguły. TradingView omawia ten problem przy testowaniu strategii. Pomaga zapisywanie sprawdzonych wariantów i testowanie gotowej reguły na oddzielnych danych bez dalszego dostrajania. Nawet taki test nie obiecuje jednak tego samego wyniku w przyszłości. [4]