Bollinger squeeze oznacza względnie wąskie Bollinger Bands, czyli granice wokół średniej kroczącej ceny. Zwężenie wiąże się z mniejszym rozrzutem cen użytych w obliczeniach. Squeeze oznacza tu zbliżanie się pasm, a nie przymusowe zamykanie pozycji. Punktem odniesienia jest porównywalna historia tego samego rynku.
Jana obserwuje wykres bitcoina: pasma, które wcześniej były daleko od siebie, zbliżają się. Fidelity wiąże taki stan z niższą zmiennością, czyli mniejszymi wahaniami cen. Pasma otaczają średnią kroczącą, a ich odstęp zależy od rozrzutu cen w wybranym oknie. Jana widzi więc zmianę dotychczasowych danych. Porównanie ze ściśniętą sprężyną jest kuszące, ale rynek nie ma obowiązku wystrzelić w określonym momencie. Spokojniejszy stan może trwać dalej. [1]
Jana nie chce polegać tylko na wyglądzie wykresu, który można powiększyć lub pomniejszyć. TradingView stosuje BandWidth: od górnej granicy odejmuje dolną, dzieli różnicę przez wartość środkową i mnoży przez 100. Otrzymuje szerokość w procentach wartości środkowej, a nie cenę w USD/BTC. Środek oznacza linię średniej, nie medianę, czyli środkową cenę po uporządkowaniu obserwacji. Gdyby wynosił zero, ilorazu nie dałoby się obliczyć; dlatego poniższy przykład używa dodatniego środka. [2]
Jana znajduje małą wartość BandWidth i chciałaby stosować ją wszędzie. TradingView przypomina, że znaczenie zwężenia zależy od rynku oraz interwału. To, co jest nietypowe na wykresie dziennym, może być zwyczajne na godzinowym. Warto więc porównywać ten sam rynek, interwał, długość obliczeń, mnożnik odchylenia i źródło cen. Historię porównawczą i próg określający squeeze trzeba wybrać przed oceną, nie dopiero po znalezieniu ładnego wyniku. [2]
John Bollinger rozróżnia BandWidth, mierzące szerokość, i %b, określające położenie ceny względem granic. Jana zadaje zatem dwa pytania: czy korytarz się zwęża i gdzie znajduje się w nim cena? Odpowiedź na pierwsze nie określa przyszłego kierunku. Późniejsze poszerzenie może towarzyszyć wzrostowi lub spadkowi. Wybicie, czyli ruch ceny poza wybraną granicę, to kolejne zdarzenie, którego regułę trzeba zdefiniować osobno. [3]
Po zwężeniu cena wychodzi nad górne pasmo i Jana oczekuje dalszego wzrostu. Może jednak wrócić do środka i ruszyć w przeciwną stronę. Fidelity ostrzega właśnie przed takim początkowym mylącym ruchem. Dopiero z perspektywy czasu często widać, który scenariusz się zrealizował. Jeśli Jana ocenia tylko udane wybicia, pomija doświadczenia, które również spotkałyby ją na żywo. Korzystny wykres sam w sobie nie dowodzi przewidywalnej przewagi. [1]
Jana widzi wybicie w trakcie otwartej świecy, czyli trwającego jeszcze przedziału wykresu. TradingView wyjaśnia, że jej Close jest zmieniającą się ostatnią ceną, a nie już znanym ostatecznym zamknięciem. Wraz z ceną mogą zmieniać się pasma. Reguła reagująca od razu na dotknięcie oraz reguła czekająca na zamknięcie poza pasmem są więc różne. Test historyczny nie może opierać wcześniejszej decyzji na końcowej wartości, która wtedy jeszcze nie była dostępna. [4]
Nazwa Bollinger squeeze nie mówi Janie, ile kupić, kiedy wyjść ani kiedy uznać, że oczekiwany ruch nie nastąpił. TradingView oddziela reguły strategii od symulacji ich wykonania. Dopiero po ustaleniu wejścia, wyjścia i warunku unieważnienia można ocenić wynik wraz z opłatami i slippage, czyli różnicą ceny oczekiwanej i rzeczywistej. Kolejna pułapka to overfitting: ustawienia dopasowane do dawnych zwycięzców mogą zawieść na innych danych. Pomaga test na niewykorzystanych danych; kolejne dostrajanie do jego wyników nie daje już tak samo niezależnej oceny. [5]
John Bollinger mówi wprost, że samo dotknięcie pasma nie jest poleceniem kupna ani sprzedaży. Dla Jany squeeze może być sygnałem, że pojawił się stan wart dalszej obserwacji. Oddziela zwężenie, późniejszy ruch poza granicę oraz rzeczywisty wynik ewentualnej transakcji. Nawet rosnąca szerokość nie gwarantuje wyboru właściwego kierunku ani straty, którą można udźwignąć. Narzędzie pomaga precyzyjniej opisać sytuację, ale nie podejmuje decyzji i nie bierze za nią odpowiedzialności. [3]
Węższy korytarz nie jest prognozą
Na pierwszym wymyślonym obrazie środek wynosi 100000 USD/BTC, górna granica 102000, a dolna 98000 USD/BTC. BandWidth = (102000 − 98000) / 100000 × 100 = 4 %. Na drugim zachowujemy środek, a granice ustalamy na 100500 i 99500 USD/BTC: (100500 − 99500) / 100000 × 100 = 1 %. Względna szerokość spadła do jednej czwartej. Porównujemy podane stany, nie pełny szereg cen. Same nie pokazują, czy sytuacja jest wyjątkowa wobec dłuższej historii, kiedy się skończy ani w którą stronę ruszy cena.
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bollinger Bands, Zmienność, Breakout, False Breakout, Backtesting, Technical indicator. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Bollinger Bands.
01Czy squeeze oznacza, że bitcoin wkrótce wzrośnie?+
Nie. Oznacza względnie spokojniejszy przebieg cen użytych w obliczeniach. Pasma mogą później poszerzyć się podczas wzrostu lub spadku, ale mogą też pozostać wąskie przez pewien czas. Samo zwężenie nie określa kierunku ani terminu.
02Czy mogę używać jednego progu procentowego dla wszystkich wykresów?+
Nie bez sprawdzenia. Liczą się rynek, interwał i ustawienia obliczeń. Ustal okres porównania i próg przed testem. Wybierając je po fakcie tylko na podstawie udanych wybić, oceniasz wybranych zwycięzców, a nie regułę na nieznaną przyszłość.