OCC Interpretive Letter 1170 to pismo amerykańskiego organu OCC z 22 lipca 2020 roku, interpretujące istniejące uprawnienia banków do przechowywania kryptowalut. Przechowywanie oznacza opiekę nad aktywami klienta, a nie ich zakup na własny rachunek banku. Pismo wyjaśnia możliwości i warunki prawne, nie ofertę konkretnego produktu.
Osoba, która nie chce sama chronić kluczy do swoich BTC, może szukać depozytariusza. Bankowi nie wystarczy jednak zainteresowanie klientów: musi też mieć prawo świadczyć taką usługę. W piśmie 1170 z 22 lipca 2020 roku OCC, amerykański organ nadzoru nad określonymi instytucjami bankowymi, potwierdził, że przechowywanie kryptowalut, w tym związanych z nimi kluczy, może mieścić się w istniejących uprawnieniach bankowych. To najważniejszy wniosek. Nie było to ogłoszenie, że bitcoina można już oddać w każdym oddziale. Uprawnienie, decyzja o uruchomieniu usługi i jej faktyczne działanie są różnymi etapami. [1]
Banki przechowywały dokumenty i kosztowności na długo przed Bitcoinem. Pismo pyta, czy tę samą funkcję można wykonywać elektronicznie. Odwołuje się do 12 CFR 7.5002, amerykańskiego przepisu bankowego pozwalającego wykonywać elektronicznie czynności dozwolone na innych podstawach. Przy BTC bank nie wkłada cyfrowych monet do fizycznego skarbca. Chroni klucze prywatne, czyli tajne dane potrzebne do utworzenia podpisu zatwierdzającego przelew; same transakcje zapisuje sieć Bitcoin. Technologia się zmieniła, cel przechowywania pozostał. Nie czyni to jednak bitcoina prawnym środkiem płatniczym ani nie nadaje bankowi nieograniczonych nowych uprawnień. [1]
Wniosek dotyczy amerykańskich national banks, czyli banków z federalną licencją, i wprost także federal savings associations, instytucji oszczędnościowych z federalną licencją. Pismo 1170 nie jest światową regułą dla wszystkich banków. National bank nie oznacza tu banku państwowego ani centralnego. Przy konkretnej usłudze trzeba więc ustalić, jaka osoba prawna ją świadczy, gdzie ma licencję i jaką rolę przyjmuje w umowie. Sama ta amerykańska interpretacja nie zapewnia klientowi spoza USA lokalnej oferty. [1]
Pismo rozróżnia przechowywanie powiernicze i niepowiernicze. Rola powiernicza oznacza szczególną odpowiedzialność prawną przy zarządzaniu cudzym majątkiem, na przykład spadkiem; nie jest tylko uprzejmym określeniem godnej zaufania firmy. Dla national banks z wymaganymi uprawnieniami pismo wskazuje 12 CFR Part 9, a dla federal savings associations — Part 150. Z kolei dostawca, który jedynie przechowuje klucze i wykonuje polecenia klienta, może działać bez roli powierniczej. Zarządca spadku z BTC i taki dostawca nie muszą więc mieć tego samego zakresu uprawnień. Obowiązek powierniczy nie gwarantuje też dodatnich zysków ani ochrony przed każdą stratą. [1]
Przypis 37 opisuje zarówno przechowywanie kopii klucza klienta, jak i przekazanie aktywów pod kontrolę banku. W przykładzie, w którym do przelewu wystarcza podpis jednym kluczem, dwie kopie tego samego sekretu pozwalają obu posiadaczom działać samodzielnie. To nie jest Multisig, czyli układ określający, ilu podpisów różnymi kluczami wymaga przelew. Wspólne stanowisko regulatorów z lipca 2025 roku przy opisie safekeeping wyjaśnia kontrolę, przy której ani klient, ani inny podmiot nie może jednostronnie przesłać aktywów poza kontrolę banku. Stara kopia klucza sama tego nie dowodzi. Stanowisko nie tworzy nowych oczekiwań nadzorczych ani nie zakazuje po prostu usługi kopii z pierwotnego pisma; trzeba odróżnić faktycznie świadczone usługi. [1] [4]
Przypis 39 wymienia również powiązane usługi: wykonanie i rozliczenie transakcji, ewidencję, wycenę oraz raportowanie. Dopuszcza subcustody, gdy inny depozytariusz wykonuje część przechowywania, a jego mechanizmy kontroli operacyjnej wymagają sprawdzenia. Pismo 1184 z maja 2025 roku potwierdza zakupy i sprzedaż na polecenie klienta oraz udział podmiotów trzecich w dozwolonych usługach. Polecenie sprzedaży 2 BTC nie daje bankowi swobody inwestowania całej reszty rachunku. Zakres uprawnień określają umowa i konkretne polecenie, a nie ogólne słowo custody. [1] [3]
Pismo wymaga bezpiecznego i prawidłowego działania oraz omawia zarządzanie ryzykiem, rozdział obowiązków, ochronę aktywów, wiarygodne zapisy i audyt, czyli niezależne sprawdzanie mechanizmów kontroli. Przykładowo dwie osoby mogą zatwierdzać wypłatę w aplikacji bankowej. Nie dowodzi to jeszcze, że nikt nie ma niekontrolowanego dostępu do kluczy ani że po awarii da się odzyskać dostęp. Przed przyjęciem rachunku bank powinien ocenić potrzeby klienta, wymagania operacyjne i własne możliwości. Powołanie się na OCC w umowie czy reklamie nie poświadcza, że konkretny system pomyślnie przeszedł taką kontrolę. [1]
W marcu 2025 roku pismo 1183 uchyliło szczególną procedurę z pisma 1179 z 2021 roku i potwierdziło wnioski 1170. Usunięto odrębną procedurę uprzedniego uzyskania stanowiska nadzoru o braku sprzeciwu, a nie bieżący nadzór czy obowiązki prawne. Majowe pismo 1184 doprecyzowało transakcje i outsourcing, czyli udział zewnętrznego dostawcy. Dla dzisiejszej usługi nie wystarczy więc pojedyncze zdanie z 2020 roku. Liczą się także dalsze zmiany i konkretna umowa. Żadne z tych pism nie zmieniło BTC w ubezpieczony depozyt pieniężny: amerykańska FDIC nie obejmuje samych kryptoaktywów. [2] [3] [5]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Bank Bitcoin custody, Institutional custody, Private Key, Counterparty risk. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Bank Bitcoin custody.