Satoshi Nakamoto

Ślady Satoshiego obejmują ówczesne ogłoszenia, archiwalne wersje programu, korespondencję i wspomnienia współpracowników. Każdy rodzaj źródła odpowiada na inne pytanie. Wiadomość pokazuje, co autor twierdził w danym momencie; kod pokazuje implementację; wspomnienie dodaje doświadczenie uczestnika. Zgodność tych śladów pozwala opisać powstanie projektu, ale nie zamienia automatycznie pseudonimu w zweryfikowaną biografię. Nieznanej tożsamości nie wolno uzupełniać domysłami o wieku, miejscu zamieszkania czy zawodzie. [Satoshi Nakamoto Institute archive] [Archived original Bitcoin code releases]

31 października 2008 Satoshi ogłosił na liście Cryptography tekst Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System. Proponował płatności bez obowiązkowego zaufania do centralnego pośrednika. Podpis cyfrowy rozstrzyga uprawnienie do wydania, nie kolejność sprzecznych płatności; Proof of Work i połączone bloki mają umożliwiać wspólny wybór historii. Projekt korzysta z wcześniejszych prac, w tym Hashcash i b-money wymienionych w bibliografii. Wkładem Satoshiego jest połączenie ich w konkretny system, nie wynalezienie wszystkich elementów. [Original whitepaper announcement · 31 October 2008] [Bitcoin whitepaper]

Archiwum datuje ogłoszenie Bitcoin v0.1 na 8 stycznia 2009, 14:27:40 EST. Oferowało program dla Windows i kod źródłowy C++, opisywało łączenie węzłów i tworzenie bloków na zwykłym komputerze. Satoshi wyraźnie nazywał oprogramowanie eksperymentalną wersją alfa. Data ogłoszenia nie jest czasem utworzenia bloku ani datą później zarchiwizowanego pakietu. Ówczesne instrukcje nie są też dzisiejszym podręcznikiem: parametry i funkcje ewoluowały od pierwszej wersji. [Bitcoin v0.1 release announcement · 8 January 2009 EST] [Archived original Bitcoin code releases]

We wspomnieniu z marca 2013 Hal Finney opisał wczesne uruchomienie programu, zgłaszanie błędów Satoshiemu i otrzymywanie poprawek. Wspomniał także próbny przelew dziesięciu bitcoinów od Satoshiego. To późniejsze świadectwo bezpośredniego uczestnika, nie ówczesny zapis każdego kroku. Łańcuch potrafi wykazać kwoty i powiązania transakcji, ale nie wpisuje nazwisk nadawców i odbiorców. Historyczne przypisanie osób wymaga więc również źródła spoza samego łańcucha. [Hal Finney — Bitcoin and me]

Korespondencja opublikowana przez Malmiego pokazuje tworzenie strony i FAQ, połączenia węzłów oraz problemy operacyjne. W maju 2009 Satoshi oferował dostęp, lecz pierwsza wiadomość pomyliła konto dmp1ce z Malmim; jego odpowiedź wskazała sirius-m. Następne wiadomości dokumentują rzeczywisty udział w administrowaniu stroną. Przeczytanie jednego zdania dałoby zatem błędny wniosek. Malmi zaznacza też niekompletność archiwum: brak wiadomości sam nie dowodzi, że wydarzenie nie nastąpiło. [Satoshi–Sirius correspondence · 2009–2011]

W latach 2010–2011 kolejne prace przejmował szerszy krąg współtwórców, w tym Gavin Andresen. Publiczny rozwój mógł trwać bez stałego udziału założyciela, ponieważ kod, sieć i reguły nie istniały wyłącznie na jego prywatnym komputerze. Nie wyjaśnia to powodu odejścia ani życia prywatnego autora. Ostatni wpis publiczny, prywatna wiadomość i przekazanie określonego dostępu to różne wydarzenia; żadne samo nie ustala dokładnej daty definitywnego zniknięcia. [Satoshi Nakamoto Institute archive] [Satoshi–Sirius correspondence · 2009–2011]

Administrowanie repozytorium pozwala organizować zmiany programu, nie przepisywać oprogramowania wszystkich użytkowników. Operatorzy wybierają, co uruchomią, a węzły sprawdzają dane według własnych reguł. Ani Satoshi, ani późniejszy opiekun nie nakłoni niezmienionego węzła do przyjęcia nieprawidłowego bloku samą deklaracją. Nie wyklucza to wpływu społecznego: rekomendacja znanego autora może oddziaływać na decyzje. Trzeba jednak odróżnić przekonywanie i dystrybucję oprogramowania od egzekwowania reguły przez sam protokół. [Bitcoin whitepaper] [Bitcoin Developer Guide — Transactions]

Sergio Demian Lerner analizował wzorce wczesnych bloków i wyodrębnił grupę przypisywaną prawdopodobnie jednemu górnikowi. Nazwa Patoshi i oszacowania około miliona BTC zależą od tej klasyfikacji oraz założeń. Utożsamienie górnika z Satoshim jest kolejnym wnioskowaniem. Analiza nie ustala więc po prostu dowiedzionego dzisiejszego salda jednego portfela Satoshiego. Obserwowany wzorzec, przypisanie bloków, nazwisko osoby i obecna kontrola kluczy wymagają rozróżnienia. [Sergio Demian Lerner — Patoshi analysis]

Prawidłowy podpis nowej, wcześniej wybranej wiadomości może wykazać kontrolę konkretnego klucza prywatnego. Sam nie dowodzi autorstwa pierwotnego programu ani tożsamości cywilnej. Klucz mógł zostać przekazany lub skradziony; stary podpis można opublikować ponownie. Weryfikacja potrzebuje więc świeżości dowodu, historycznego związku klucza i niezależnych danych o osobie. Podobny styl pisania lub godziny wysyłania mogą wspierać hipotezę, ale nie zastępują brakujących dowodów. [Bitcoin Developer Guide — Transactions] [Satoshi Nakamoto Institute archive]

Whitepaper wyjaśnia pierwotny projekt, pierwszy kod jego ówczesną realizację, a korespondencja decyzje rozwojowe. Żadne źródło samo nie stanowi pełnej specyfikacji dzisiejszej sieci ani polecenia wiążącego przyszłych użytkowników. Dawne szacunki wymagają kontekstu, na przykład wydobycie zwykłym komputerem opisane w ogłoszeniu v0.1. Dziedzictwo można oceniać po sprawdzalnym wyniku: otwartym systemie, którego działanie da się badać bez znajomości prywatnej tożsamości założyciela. [Bitcoin whitepaper] [Bitcoin v0.1 release announcement · 8 January 2009 EST]