Hughes odróżnił prywatność od tajemnicy, określił ją jako selektywne ujawnianie i wezwał do tworzenia anonimowych systemów transakcyjnych, które ludzie sami zbudują i opublikują. To praktyczna deklaracja polityczna, a nie specyfikacja techniczna.
Eric Hughes opublikował manifest w społeczności Cypherpunk w marcu 1993 roku. W krótkim tekście zawarł jej etykę pracy dotyczącą prywatności, kryptografii i oprogramowania. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [Satoshi Nakamoto Institute — Cypherpunk Manifesto archive] [Cypherpunks mailing-list archive]
Sprawa prywatna to coś, czego nie chce się mówić całemu światu; tajemnicy nie powinien znać nikt. Prywatność pozwala więc na wybrane udostępnianie i nie wymaga całkowitego ukrycia. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [Satoshi Nakamoto Institute — Cypherpunk Manifesto archive]
Hughes określił prywatność jako możliwość selektywnego ujawniania siebie. To jednostka powinna decydować, które dane wiążą się z jej tożsamością, a nie automatycznie instytucja. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [Satoshi Nakamoto Institute — Cypherpunk Manifesto archive]
Elektroniczne zakupy, wiadomości i umowy przekazują dane kontrahentom i pośrednikom. Ochrona wymaga mechanizmów ujawniających tylko informacje niezbędne dla danej wymiany. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [EFF — A Deep Dive on End-to-End Encryption]
Manifest postulował anonimowe systemy płatności i komunikacji z podpisami cyfrowymi, pieniądzem elektronicznym i pseudonimami. Współpraca nie powinna wymagać powszechnej identyfikacji urzędowej. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [Timothy C. May — The Crypto Anarchist Manifesto]
Według Hughesa prywatność nie może opierać się na rządach, firmach ani życzliwych obietnicach. Ludzie muszą chronić ją sami, gdyż już ujawnione dane osobowe mogą później zostać wykorzystane niewłaściwie. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto]
Najbardziej znana zasada praktyczna mówi, że Cypherpunks piszą kod. Dyskusja jest ważna, lecz dopiero użyteczne, możliwe do zbadania i rozpowszechniane oprogramowanie zmienia rzeczywiste możliwości ludzi. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [Cypherpunks mailing-list archive]
Według tekstu oprogramowania kryptograficznego nie da się trwale stłumić, ponieważ wiedza i kod źródłowy rozchodzą się globalnie. To wiara w publikowanie, a nie gwarancja bezpieczeństwa każdego urządzenia. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [Cypherpunks mailing-list archive]
Szyfrowanie chroni treść, a podpisy weryfikują pochodzenie i integralność podpisanych danych. Metadane, przejęte urządzenia, złe ustawienia domyślne i dobrowolne ujawnianie nadal jednak demaskują ludzi; kryptografia nie usuwa potrzeby bezpieczeństwa operacyjnego. [Eric Hughes — A Cypherpunk's Manifesto] [EFF — A Deep Dive on End-to-End Encryption]
Bitcoin odpowiada etyce budowania i publikowania oraz pozwala przekazywać wartość bez centralnego operatora. Jego publiczny rejestr jest pseudonimowy, nie automatycznie prywatny; cel manifestu wymaga dodatkowych praktyk i protokołów. [Satoshi Nakamoto Institute — Cypherpunk Manifesto archive] [Bitcoin.org — Protect your privacy] [Bitcoin whitepaper]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Eric Hughes, Cypherpunks, The Crypto Anarchist Manifesto, Prywatność w Bitcoinie, Pseudonimowość, Bitcoin. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Cypherpunks, Eric Hughes.