Prywatność w Bitcoinie polega na ograniczaniu powiązań między publicznymi płatnościami, konkretnymi osobami i ich pozostałymi środkami. Zwykła transakcja nie wymaga imienia i nazwiska, ale pokazuje wykorzystane środki, nowe wyjścia i kwoty. Nazwisko może dopowiedzieć faktura, konto w usłudze albo odbiorca. Bitcoin nie jest więc automatycznie anonimowy.
Anna otrzymała za pracę 100 000 sat, czyli najmniejszych jednostek bitcoina. Później płaci z tych środków Pawłowi 20 000 sat; 79 000 sat wraca do jej portfela, a 1 000 sat stanowi opłatę. Wyjście zapisuje kwotę oraz warunki, które trzeba spełnić, aby ją wydać. Sieć widzi całą operację. Paweł zna swoją kwotę i Annę, więc może próbować ustalić, które inne wyjście jest jej resztą. Nie widzi w ten sposób automatycznie wszystkich oszczędności, ale dostaje wskazówkę. W przeciwieństwie do wyciągu bankowego zapis nie jest dostępny wyłącznie bankowi i właścicielowi rachunku. Każdy może wrócić do niego nawet po latach. [1]
Obca osoba widzi publiczny zapis, Paweł dodatkowo zna Annę, a giełda może mieć jej dokumenty. Dostawca portfela może wiedzieć, o jakie adresy pyta aplikacja. Ustalenie, przed kim i jakie informacje chcesz chronić, nazywa się modelem zagrożeń. Nie oznacza to uznawania wszystkich za napastników. Pozwala dobrać ochronę: ukrywanie dochodów przed klientami to coś innego niż ochrona połączenia sieciowego. Klucz prywatny to tajne dane, których portfel używa do utworzenia podpisu cyfrowego zatwierdzającego płatność. Samo utrzymanie go w tajemnicy nie ukrywa historii płatności. [1] [3]
Anna może przekazywać każdemu klientowi nowy adres odbiorczy. Utrudnia to proste sumowanie wszystkich wpłat na jeden wielokrotnie używany adres. Portfel zwykle tworzy też nowe adresy dla reszty wracającej do nadawcy, określanej jako change. To dobry początek, a nie gwarancja braku powiązań. Jeśli Anna później połączy środki z różnych adresów w jednej płatności, sama może stworzyć kolejną wskazówkę. Publiczny adres darowizn to osobny przypadek: przejrzystość może być zamierzona, ale wpływy na taki adres nie są wtedy prywatne. [1]
Portfel nie zarządza jednym niepodzielnym saldem. Przechowuje informacje o niewydanych wyjściach wcześniejszych transakcji, czyli UTXO, i wybiera niektóre jako wejścia płatności. Gdy kilka wejść występuje razem, analityk często zakłada wspólnego właściciela. To heurystyka, czyli pomocnicza reguła wnioskowania, nie dowód: wspólne transakcje wielu osób łamią to założenie. Coin Control pozwala wpływać na wybór. Etykiety pochodzenia środków pomagają zachować rozdzielenie, ale są tylko notatkami portfela i niczego nie wymuszają w sieci. Ręczny wybór bez zrozumienia reszty może pogorszyć prywatność i podnieść opłatę. [2] [7]
Rozszerzony klucz publiczny XPUB pozwala wyprowadzać kolejne klucze publiczne, a wraz z regułami portfela także adresy odpowiedniej gałęzi. Mając te dane, można śledzić jej płatności, ale sam XPUB nie pozwala podpisać płatności. Zakres zależy od udostępnionego klucza: nie musi obejmować całego portfela, ale nadal jest wrażliwy. Usługa może też powiązać wypłatę z nazwiskiem sprawdzonym przez KYC, czyli weryfikację tożsamości klienta. Internetowa przeglądarka transakcji może zapisywać, czego szukasz i skąd się łączysz. Nigdy nie podawaj słów odzyskiwania ani klucza prywatnego do sprawdzenia salda. Nawet publiczne dane udostępniaj tylko w potrzebnym i zrozumiałym zakresie. [1] [6]
Aplikacja musi rozpoznać należące do niej płatności. Wysyłając listę adresów na obcy serwer, może ujawnić ich związek. Full Node to komputer z programem, który samodzielnie sprawdza transakcje i bloki Bitcoin zgodnie z regułami sieci. Własny Full Node pomaga wtedy, gdy portfel rzeczywiście pobiera przez niego dane, ewentualnie za pośrednictwem własnej usługi indeksującej. Samo zainstalowanie węzła obok portfela nie wystarczy. Lekkie portfele mogą korzystać z kompaktowych filtrów BIP 157 i szukać dopasowań lokalnie zamiast wysyłać listę adresów. Inne ślady sieciowe jednak pozostają. Tor może ograniczyć ujawnianie adresu IP, czyli adresu połączenia internetowego, ale nie zmienia publicznych kwot ani powiązań transakcji. [1] [3]
Obserwator nie musi poznać nazwiska bezpośrednio z adresu. Może wystarczyć publiczna faktura z dokładną kwotą, czas ogłoszonego zakupu i późniejsza płatność. Budowa transakcji lub prawdopodobna reszta dostarczają dalszych wskazówek. Żadna pojedyncza cecha nie dowodzi niezawodnie własności, ale kilka razem wzmacnia przypuszczenie. Podział pieniędzy między portfele również nie pomoże, jeśli później znów je połączysz. Zaawansowana funkcja avoid partial spends w Bitcoin Core może wybrać wyjścia tego samego adresu do wspólnego wydania. Ogranicza to stopniowe łączenie kolejnych płatności z tego adresu, ale może dodać wejścia i zwiększyć opłatę. Wynik zależy także od ustawionego limitu opłaty; nie jest to uniwersalny sposób na anonimowość. [1] [5]
CoinJoin łączy środki wielu osób w jednej transakcji. Może utrudnić obserwatorowi przypisanie nowych wyjść do pierwotnych właścicieli. PayJoin działa inaczej: odbiorca dodaje własne wejście do płatności nadawcy, więc proste założenie o jednym właścicielu wszystkich wejść zawodzi. Żadna metoda nie usuwa historii ani nie gwarantuje anonimowości. Wynik zależy od protokołu, uczestników, wiedzy innych osób i dalszych płatności. Przed użyciem trzeba też zrozumieć koordynację, opłaty i skutki przerwania procesu. Sama nazwa funkcji niczego nie gwarantuje. [2] [7]
Silent Payments według BIP 352 pozwala publikować stałe dane do płatności, z których nadawcy wyprowadzają różne wyjścia docelowe. Odbiorca nie musi wcześniej wysyłać każdemu nowego zwykłego adresu. Jego portfel musi jednak obsługiwać protokół i przeszukiwać dane, aby rozpoznać wpływy. Specyfikacja oddziela klucz wyszukiwania płatności od klucza wydawania. Kopia zapasowa i odtworzenie muszą pasować do portfela; użyte etykiety również mogą być ważne. Etykiety Silent Payments nie tworzą odrębnych tożsamości: ich publiczne dane płatnicze mają wspólny publiczny klucz skanowania. Ta technika też nie ukrywa wszystkich późniejszych ruchów środków. [4]
Dla każdej zwykłej wpłaty używaj nowego adresu, nie publikuj niepotrzebnie potwierdzeń płatności i dowiedz się, skąd portfel bierze dane. Zachowuj informacje o pochodzeniu środków i oddzielaj cele, których nie chcesz łączyć. Przed ręcznym wyborem wejść lub użyciem zaawansowanej techniki zrozum jej skutki: błędy nie są nieuniknioną ceną prywatności. Sprawdzanie adresu, kopii zapasowych i opłat pozostaje równie ważne. Chodzi o ujawnianie mniejszej ilości zbędnych informacji, a nie o fałszywą pewność, że nikt nigdy nie powiąże cię z żadną płatnością. [1] [3] [4]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Pseudonimowość, CoinJoin, Coin Control, KYC, Bitcoin, Adres Bitcoin. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Watch-only Wallet, Coin Control, Change Address, Extended Public Key (xpub).