Adres Bitcoin

Wyjście ma kwotę i bajty scriptPubKey, nigdy tekst adresu. Portfel sprawdza sieć/checksum i tworzy skrypt; explorer odwraca znane skrypty dla prezentacji. Wczesny P2PK i skrypt niestandardowy mogą nie mieć kanonicznego adresu. [Bitcoin whitepaper — Transactions and Privacy] [Bitcoin Core — destination encoders and decoders]

Base58Check dodaje do wersji i payload cztery bajty SHA256(SHA256(dane)) i koduje Base58. Mainnet: 0x00=P2PKH, 0x05=P2SH, zwykle 1 i 3; testnet ma inne wartości. Pomija 0/O/I/l. 32-bitowy checksum wykrywa błędy, lecz nie podpisuje ani nie uwierzytelnia. [Bitcoin Core — Base58Check implementation] [Bitcoin Core — destination encoders and decoders]

Bech32 ma HRP bc/tb, separator 1, wersję witness, dane 5-bitowe i sześć znaków checksum. BIP173 tylko v0; BIP350 wymaga Bech32m dla v1–16 po odkryciu słabości wstawiania. Rejestr musi być jednolity, maksimum 90 znaków. Poprawny kod może mieć złą sieć lub niewspieraną wersję. [BIP 173 — Base32 address format for native v0 witness outputs] [BIP 350 — Bech32m format for witness v1 and later]

P2PKH/P2WPKH zobowiązują do HASH160 klucza, P2SH do HASH160 redeemScript, P2WSH do SHA256 witnessScript. BIP141 v0: 20 bajtów P2WPKH lub 32 P2WSH. P2TR v1 zawiera 32-bajtowy tweaked x-only output key Q i opcjonalnie zobowiązanie do korzenia Merkle skryptów. Pełna polityka nie jest widoczna. [BIP 141 — Segregated Witness consensus layer] [BIP 341 — Taproot validation and output keys]

P2PK ujawniał klucz, P2PKH opóźnił to do wydania. BIP13/16 dały P2SH, BIP141/173 witness i Bech32 v0, BIP341/350 Taproot v1 i Bech32m. To zmiany skryptu/konsensusu, nie kosmetyka; ręczna konwersja może zmienić warunek lub zablokować środki. [BIP 13 — Address Format for pay-to-script-hash] [BIP 16 — Pay to Script Hash] [BIP 141 — Segregated Witness consensus layer] [BIP 173 — Base32 address format for native v0 witness outputs] [BIP 350 — Bech32m format for witness v1 and later] [BIP 341 — Taproot validation and output keys]

BIP32 wyprowadza wiele kluczy. BIP44 używa purpose 44' dla P2PKH, BIP84 84' dla P2WPKH, BIP86 86' dla P2TR, dalej account, external/change i index. Seed nie zawsze zachowuje typ, ścieżkę, konta czy multisig. Output descriptors lepiej opisują klucze i skrypt; odzyskanie trzeba testować. [BIP 32 — Hierarchical deterministic wallets] [BIP 44 — Multi-account hierarchy] [BIP 84 — Derivation for native P2WPKH] [BIP 86 — Derivation for single-key P2TR] [Bitcoin Core — Output descriptors]

P2PKH/P2WPKH przy wydaniu zwykle ujawniają public key; P2SH/P2WSH redeemScript/witnessScript. P2TR już ma tweaked x-only key: key path pokazuje podpis Schnorr, script path leaf, control block i Merkle path, bez nieużytych liści. Adres nie zawsze ukrywa klucz. [BIP 141 — Segregated Witness consensus layer] [BIP 341 — Taproot validation and output keys]

Reuse łączy płatności i wzmacnia clustering; portfele tworzą nowy external adres i internal change. Adres nie jest osobą. Explorer ‘balance’ sumuje UTXO rozpoznanego skryptu, nie pole konta konsensusu; common-input/change są zawodnymi heurystykami. [Bitcoin whitepaper — Transactions and Privacy] [Bitcoin Core — Output descriptors]

Trzeba sprawdzić checksum, sieć, rejestr oraz v0/Bech32 kontra v1+/Bech32m. Clipboard malware lub fałszywy QR może jednak podstawić inny poprawny adres. Sprawdź całość na zaufanym hardware-display i ewentualnie testuj; tylko początek/koniec ulega look-alike. Potwierdzenia nie da się cofnąć. [Bitcoin Core — Base58Check implementation] [BIP 173 — Base32 address format for native v0 witness outputs] [BIP 350 — Bech32m format for witness v1 and later]

Adres to nie BIP21 URI bitcoin: z amount/label/message ani Lightning invoice, offer czy Lightning Address. BIP322 dowodzi kontroli skryptu, nie tożsamości lub całej własności. Do backupu polityk służy descriptor albo eksport portfela. [BIP 21 — URI scheme] [BIP 322 — Generic signed message format] [Bitcoin Core — Output descriptors]