Laszlo Hanyecz

18 maja 2010 roku użytkownik laszlo zaproponował na forum 10 000 BTC za dwie duże pizze. Nie chodziło tylko o wysłanie monet na inny adres. Chciał, by ktoś zorganizował dostarczenie jedzenia do domu. Dla nowych pieniędzy takie spotkanie ma znaczenie: ich właściciel czegoś potrzebuje, a druga osoba zgadza się przyjąć monety. Samo opublikowanie oferty nie oznaczało jednak zawarcia transakcji. Najpierw trzeba było znaleźć kogoś chętnego do wymiany. [1]

22 maja 2010 roku laszlo poinformował, że wymiana się udała, i podziękował użytkownikowi jercos. To już relacja o dokonanym zakupie, nie tylko życzenie. Kilkudniowa różnica wyjaśnia, dlaczego data oferty nie jest datą słynnego zakupu. Historia dokumentuje wczesne użycie bitcoinów do zdobycia towaru. Nie dowodzi, że była to pierwsza transakcja bitcoinowa w ogóle: przesłanie monet i kupienie czegoś to różne zdarzenia. [1]

Pierwotna oferta z 2010 roku pozwalała drugiej osobie samodzielnie upiec pizzę lub zamówić dostawę. Wystarczy rozdzielić dwa związki: Laszlo przekazuje BTC komuś, kto organizuje jedzenie, a ten ktoś może zapłacić pizzerii inaczej. Zapis nie dowodzi więc, że sama pizzeria przyjmowała BTC. Zakup przez pośrednika nadal jest rzeczywistym użyciem pieniędzy, ale nie świadczy o bezpośrednim akceptowaniu ich przez sklep. [1]

Łatwo pomnożyć 10 000 BTC przez późniejszą cenę i wyobrazić sobie, co Laszlo mógłby kupić. Otrzymamy jednak hipotetyczną wartość zachowanych monet, a nie cenę jedzenia w 2010 roku. Podobne obliczenie można zrobić dla niemal każdej dawnej płatności aktywem, którego cena się zmieniła. Aby zrozumieć wydarzenie, lepiej zapytać, co udało się wtedy: ktoś przyjął cyfrowe pieniądze za coś, co ich właściciel chciał otrzymać. [1]

W czerwcu 2010 roku laszlo napisał, że oferta nadal obowiązuje, dopóki ma środki. W sierpniu ją zawiesił, wyjaśniając, że nie może już wytwarzać tylu monet co wcześniej. Była to decyzja osoby o ograniczonych zasobach, nie obietnica stałego kursu dla całego Bitcoina. Zainteresowanie innych i zmieniające się warunki wpływają na to, co ktoś chce zaoferować. Również ten szczegół czyni z historii zwyczajną wymianę, a nie opowieść o nieskończonym zapasie tanich monet. [1]

Laszlo pojawia się także w zapisach rozwoju oprogramowania. 4 lipca 2010 roku opublikował kompilację wersji 0.3 dla Mac OS wymagającą procesora Intel i systemu 10.5; 10.4 nie był obsługiwany. Satoshi poprosił innych o testy. Kompilacja to program przygotowany z kodu źródłowego do uruchomienia na określonym komputerze. Usuwa to praktyczną przeszkodę: trudno wypróbować ciekawy projekt, jeśli nie działa na własnym urządzeniu. Historyczny pakiet nie jest zaleceniem instalowania go na współczesnym komputerze. [2]

W dyskusji z czerwca 2010 roku Satoshi przypisał Laszlowi odkrycie optymalizacji i opisał haszowanie szybsze o około 20% niż w wersji 0.2.0. Wydobycie powtarza obliczenia w poszukiwaniu bloku spełniającego warunek sieci; szybsze haszowanie pozwala wykonać więcej prób w tym samym czasie. Podana liczba nie jest jednak uniwersalnym wynikiem dla każdego komputera. Sama szybkość nie wyznacza też zarobku: znaczenie mają inni górnicy, trudność i koszty. Ten historyczny wynik opisuje konkretne ulepszenie programu. [2]

W dyskusji z października 2010 roku przytoczono ogłoszenie m0mchil, że jądro obliczeniowe jego minera OpenCL korzystało z wcześniejszej pracy laszlo. OpenCL pozwala zlecać obliczenia różnym procesorom, w tym układom graficznym zwanym GPU. Miner jest programem wykonującym obliczenia wydobywcze, a jądro oznacza tutaj jego część obliczeniową. Zapis potwierdza ciągłość pracy, nie wyłączne autorstwo Laszla w odniesieniu do wszystkich minerów GPU. Obok słynnej kolacji widać więc drugi wkład: kod, który inni mogli rozwijać. [3]