Cynthia Lummis

11 marca 2025 roku Cynthia Lummis przedstawiła BITCOIN Act. Jej biuro opisało ją wtedy jako republikańską senatorkę z Wyoming i przewodniczącą podkomisji do spraw aktywów cyfrowych. Celem było określenie w ustawie, kto zarządza rezerwą, skąd bierze środki i kto kontroluje zarządzających. Wniesienie projektu jest jednak etapem prac legislacyjnych. Nie daje senatorce osobistego prawa, by nakazać Departamentowi Skarbu zakupy bitcoina. [1]

Gdy pojawia się wiadomość o rezerwie, warto zajrzeć do dokumentacji legislacyjnej. Congress.gov odnotowuje wniesienie S.954 w 119. Kongresie 11 marca 2025 roku i skierowanie do komisji bankowej. Introduced oznacza „wniesiony”; samo w sobie nie potwierdza uchwalenia ustawy. Numer projektu i kadencja wskazują konkretny tekst. Starszy projekt z innego Kongresu to odrębne postępowanie, a nagłówek o poparciu polityków nie zastępuje sprawdzenia aktualnego stanu prac. [2]

Wniesiona wersja S.954 proponuje nabywanie 200000 BTC rocznie przez pięć lat, łącznie 1000000 BTC. Transfery przewidziane w sekcji 7 mogą jednak zmniejszyć wymagane zakupy. Wyobraźmy sobie przekazanie do rezerwy bitcoinów należących już do agencji federalnej: rezerwa rośnie, ale nikt nie kupuje w tym celu dodatkowych bitcoinów na giełdzie. Wielkość rezerwy i nowe zakupy rynkowe są więc różnymi wielkościami. Sam plan nie potwierdza też, że jakikolwiek zakup już nastąpił. [3]

S.954 proponuje co najmniej 20 lat od nabycia, podczas których rezerwowych bitcoinów nie można byłoby sprzedać, wymienić ani obciążyć, na przykład ustanawiając na nich zabezpieczenie. Okres zaczynałby się od nabycia bitcoinów, a nie od samej zapowiedzi politycznej. Ograniczenie dotyczy długoterminowego zarządzania. Nie wyznacza ceny rynkowej: wartość zasobu może rosnąć lub spadać. Proponowana reguła dla rezerwy państwowej nie nakazywałaby również prywatnym właścicielom trzymać bitcoinów równie długo. [3]

Sama liczba opublikowana na stronie nie wystarcza. S.954 proponuje kwartalne raporty o zasobach, transakcjach i wykazanej kontroli kluczy prywatnych, które umożliwiają wydawanie bitcoinów. Obejmowałyby publiczne poświadczenie kryptograficzne, czyli technicznie sprawdzalny dowód, oraz weryfikację raportów przez niezależnego audytora. Trzeba odróżniać wymóg kontroli od jej wyników. Zapis o obowiązkowym audycie nie dowodzi, że audyt przeprowadzono, a środki zostały zweryfikowane. [3]

Jednym z mechanizmów S.954 jest przeszacowanie certyfikatów złota posiadanych przez banki Rezerwy Federalnej. Nowe certyfikaty odzwierciedlałyby wartość rynkową złota utrzymywanego w ich pokryciu przez Departament Skarbu; banki przekazałyby mu różnicę wartości w pieniądzu. Projekt zakłada przeznaczenie tych środków na zakupy. Wyższa wycena księgowa nie tworzy jednak nowego złota ani zysku z inwestycji w bitcoina. Wyjaśnia źródło finansowania, nie opłacalność zakupu, i nie usuwa ryzyka inwestycyjnego. [3]

Sekcja 10 S.954 stwierdza, że projekt nie daje władzom federalnym nowych uprawnień do konfiskaty legalnie nabytych prywatnych BTC. Uznaje też własną kontrolę kluczy prywatnych: zarządzanie bitcoinami bez przekazywania kluczy innej instytucji. Dla zwykłego posiadacza to ważne rozróżnienie: rezerwa państwa i jego osobisty portfel są oddzielnymi rzeczami. Przepis nie uchyla jednak ogólnie innych obowiązków prawnych ani wszystkich już istniejących uprawnień ustawowych. [3]

6 marca 2025 roku Donald Trump wydał odrębne rozporządzenie ustanawiające Strategic Bitcoin Reserve. Jej zasób początkowy stanowią przede wszystkim określone rządowe BTC uzyskane w wyniku prawomocnego przepadku, z wyjątkami prawnymi, na przykład na zwrot ofiarom przestępstw. Dodatkowe strategie nabywania mają być neutralne dla budżetu. Rozporządzenie samo nie ustanawia harmonogramu zakupu 1000000 BTC z S.954. W wiadomościach trzeba więc rozpoznawać, czy mowa o rozporządzeniu, projekcie ustawy czy udokumentowanym transferze: każdy z nich oznacza coś innego. [4]