Nayib Bukele

Bukele występuje w tej historii jako polityk mogący promować zmiany krajowych zasad. Na przykład salwadorski organ wyborczy TSE udokumentował 1 marca 2024 roku przekazanie zaświadczenia prezydentowi elektowi Nayibowi Bukele. Władza państwa nie obejmuje jednak całej sieci Bitcoin. Jej uczestnicy sprawdzają wspólne reguły. Prezydent może wpływać na to, jak jego kraj traktuje bitcoina, lecz nie może po prostu nakazać całej światowej sieci zmiany jej zasad. [1]

Przełom nastąpił we wrześniu 2021 roku, kiedy Salwador wprowadził Bitcoin jako prawny środek płatniczy obok dolara amerykańskiego. Nie chodziło tylko o możliwość kupowania bitcoina przez osoby prywatne: państwo nadało mu szczególny status i wsparło uruchomienie portfela Chivo. Raport Międzynarodowego Funduszu Walutowego, IMF, numer 25/58 opisuje również cel ułatwienia dostępu do usług finansowych i przekazów z zagranicy. Początkowe zasady przewidywały obowiązek przyjmowania. Późniejsze zmiany sprawiają jednak, że sam opis początku nie wyjaśnia obecnej sytuacji. [2]

Wyobraźmy sobie klienta, który chce zapłacić bitcoinem w sklepie. To, czy sprzedawca może odmówić, zależy od obowiązujących zasad, a nie starego nagłówka. W lutym 2025 roku MFW opisał reformy wprowadzające dobrowolne przyjmowanie w sektorze prywatnym i płacenie podatków wyłącznie w dolarach amerykańskich, USD. Możliwość zaproponowania płatności bitcoinem nie oznacza obowiązku jej przyjęcia. Z pierwotnej ustawy nie można też wywnioskować, że nadal można nim opłacać podatki. [3]

Chivo jest portfelem i usługą płatniczą, a nie samą siecią Bitcoin. Według komunikatu MFW z 3 września 2026 roku większościowy udział i kontrola operacyjna przeszły do prywatnego operatora. Rząd zachował jednak udział mniejszościowy oraz odpowiedzialność za przechowywanie aktywów klientów, czyli ich środków. Dla użytkownika to dwa pytania: kto prowadzi aplikację i kto ma obowiązki wobec jego pieniędzy? Prywatne zarządzanie nie oznacza więc całkowitego wycofania państwa. [4]

Gdy rosną publikowane zasoby bitcoinowe, może się wydawać, że państwo znów kupowało. Trzeba jednak udokumentować źródło przyrostu. We wrześniu 2026 roku MFW podał, że udokumentowane zwiększenie zasobów od pierwszego przeglądu programu pochodziło z prywatnych darowizn, bez środków publicznych. Darowizna i zakup mają inne znaczenie dla budżetu. Komunikat dotyczy określonego okresu; nie mówi, że wszystkie wcześniejsze bitcoiny otrzymano za darmo, ani nie oblicza pełnego kosztu projektu. [4]

Liczba pobrań portfela nie pokazuje, czy ludzie regularnie nim płacą. Fernando Alvarez, David Argente i Diana Van Patten zbadali użycie w pracy NBER 29968, zaktualizowanej w lutym 2023 roku. Połączyli reprezentatywne badanie prowadzone osobiście z danymi blockchain dotyczącymi Chivo. Stwierdzili niskie użycie, skupione w węższym gronie użytkowników i malejące z czasem. To pomaga odróżnić uruchomienie projektu państwowego od codziennego nawyku. Wyniki opisują badany okres; same w sobie nie mierzą sytuacji w 2026 roku. [5]

Załóżmy, że znamy liczbę posiadanych bitcoinów i dzisiejszy kurs. Oszacujemy wartość zasobu, ale nie cały wynik: brakuje kosztów zakupu, działania usługi i ewentualnych zobowiązań. We wrześniu 2026 roku MFW wspominał o dalszym wzmacnianiu zarządzania publicznymi kryptoaktywami i ich ryzykiem. Oświadczenie prezydenta czy rządowy panel zasobów nie jest samo w sobie niezależnym audytem. Do ustalenia zysku lub straty potrzeba spójnych danych księgowych, a nie tylko rosnącej liczby na ekranie. [4]

Do tej historii należą również rozmowy Salwadoru z MFW. Komunikat z września 2026 roku ogłaszał porozumienie na poziomie zespołu ekspertów w sprawie drugiego i trzeciego przeglądu programu, czyli okresowych kontroli jego realizacji. Był to krok w procesie, nie zakończone zatwierdzenie: wymagano zgody Rady Wykonawczej i wcześniejszych działań. Czytając taką wiadomość, warto sprawdzić, kto się porozumiał i co pozostało do zrobienia. Sam komunikat nie ustala, czy i kiedy nastąpiła ostateczna decyzja. [4]