Institutional Allocation

Wyobraźmy sobie fundację finansującą stypendia z majątku otrzymanego od darczyńców. Chce go pomnażać, ale musi też terminowo wypłacać pieniądze studentom. CFA Institute zaleca zapisanie takich potrzeb w Investment Policy Statement, czyli IPS: pisemnej polityce inwestycyjnej. Określa ona cele, ograniczenia i odpowiedzialność za decyzje, zakupy oraz kontrolę. Zasady odpowiednie dla fundacji nie muszą pasować do funduszu emerytalnego ani firmy opłacającej bieżącą działalność z rezerw. [1]

Nasz fikcyjny IPS może dopuszczać BTC w przedziale 0–3 % majątku, z celem wynoszącym 2 %. Docelowa waga to planowany udział w wartości portfela. Górny limit wyznacza granicę, a nie nakaz jej wykorzystania. Samo zatwierdzenie zasady również nie dowodzi zakupu. Rzeczywisty stan trzeba potwierdzić zestawieniem rachunku lub aktywów na konkretny dzień; odstępstwa od planu wymagają odpowiedniego upoważnienia. [1] [3]

Jeżeli fundacja posiada rozpatrywaną inwestycję wartą 2 miliony USD, a cały jej majątek inwestycyjny wynosi 100 milionów USD, udział to 2 %. Obie wartości muszą dotyczyć tej samej instytucji, daty i waluty. Instrument pochodny, czyli umowa oparta na przykład na cenie bitcoina, wymaga dodatkowej uwagi: jego nominał jest podstawą obliczania płatności z umowy. Nie oznacza automatycznie wartości rynkowej ani wpłaconych pieniędzy. Tych wielkości nie można dowolnie zamieniać. [2]

Przyjmijmy własny model: 60 % akcji, czyli udziałów we własności spółek, 38 % obligacji, czyli papierów dłużnych, i 2 % BTC. Jeśli bitcoinowa część straci 50 %, a reszta się nie zmieni, portfel straci 1 %. Obliczenie pomija koszty i dźwignię, czyli zwiększenie ekspozycji za pomocą długu lub umów. Nie jest to zalecany skład inwestycji, a wynik obowiązuje wyłącznie przy tych założeniach. [4]

Pogorszmy ten sam scenariusz: akcje tracą 20 %, BTC 50 %, a obligacje pozostają bez zmian. Z początkowych 100 jednostek zostaje 48 + 38 + 1 = 87, czyli strata wynosi 13 %. To nie prognoza rynku. Przykład pokazuje jednak, dlaczego bitcoinowej pozycji nie należy oceniać oddzielnie. Fundacja musi uwzględnić również jednoczesne spadki kilku inwestycji, mimo których stypendia nadal trzeba wypłacić. [2] [4]

Bezpośrednie BTC, produkt giełdowy i instrument pochodny mają inne zasady własności, przechowywania i sprzedaży. Fundacja potrzebuje więc wiedzieć, kto kontroluje klucze, ile kosztuje handel i jak zdobędzie pieniądze na wypłaty. Płynność oznacza możliwość zamiany inwestycji na pieniądze we właściwym czasie i na akceptowalnych warunkach. CFA Institute wskazuje też ograniczenia prawne i zdolności operacyjne: złożony instrument wymaga ludzi i procedur pozwalających go nadzorować. [1] [3]

Wraz z cenami zmienia się udział BTC w portfelu. Rebalansowanie polega na dostosowaniu pozycji do wybranego podziału. IPS powinien określać, kiedy sprawdza się wagi, kto może działać i jak uwzględnia się koszty oraz przekroczenie limitów. Sam spadek ceny nie upoważnia do automatycznego dokupowania. Jeśli zmieniły się potrzeby fundacji, najpierw może być konieczna rewizja planu, a nie mechaniczne odtwarzanie dawnych proporcji. [1]

Czytając kolejną wiadomość o instytucjonalnej inwestycji w BTC, odróżniajmy zatwierdzony zamiar od udokumentowanego wykonania. Stopę zwrotu po kosztach można porównać z benchmarkiem, czyli z góry wybranym punktem odniesienia. Liczą się też ryzyko, przestrzeganie zasad i zdolność pokrywania zaplanowanych wydatków. Nawet duży zysk nie dowodzi prawidłowego procesu. Ten sam udział bitcoina może znaczyć coś zupełnie innego dla instytucji o różnych potrzebach. [1] [2]