Delivery versus payment

Anna nie chce wysłać BTC Piotrowi, zanim otrzyma zapłatę. Piotr nie chce płacić, dopóki nie dostanie bitcoina. DvP rozwiązuje tę niepewność przez zasady rozrachunku, czyli faktycznego wykonania obu zobowiązań. Międzynarodowe zasady dotyczące infrastruktury rynku finansowego, PFMI, wymagają, aby ostateczny rozrachunek jednej strony zależał od ostatecznego rozrachunku drugiej. Ostateczność jest tu statusem transferu określonym przez reguły i ramy prawne systemu; przyjęcie zlecenia nie wystarcza. Nie chodzi po prostu o nakłanianie ludzi do większego zaufania. [1]

W naszym przykładzie Anna i Piotr umawiają się na 1 BTC za 60 000 USD; nie jest to aktualna oferta cenowa. Piotr nie dostarcza pieniędzy. Poprawnie działający DvP nie pozwala wtedy Annie nieodwołalnie przekazać bitcoina i pozostać bez zapłaty. Transakcja może pozostać nierozrachowana bez utraty dostarczonego aktywa przez sprzedającą. Ta sama ochrona musi przysługiwać kupującemu, gdy brakuje bitcoina. Chroni to przed utratą wartości przekazywanej przy wymianie, ale nie obiecuje powodzenia każdej umowy. [1]

Przy wielu transakcjach każde zobowiązanie nie musi powodować oddzielnego przelewu. Rozrachunek brutto obsługuje zobowiązania indywidualnie, a netto dotyczy salda po ich kompensowaniu. BIS wyróżnia model 1, z indywidualnym rozrachunkiem aktywów i pieniędzy; model 2, z indywidualną dostawą aktywów i rozrachunkiem pieniężnego zobowiązania netto na koniec cyklu; oraz model 3, z kompensowaniem obu stron. W środkowym modelu powiązanie zapewnia gwarancja zapłaty operatora. Wcześniejsza dostawa nie oznacza więc jedynie czekania na kupującego bez zabezpieczenia. Nazwa modelu nie zastępuje jednak oceny jego reguł i gwarancji. [2]

Pieniądze Piotra mogą być zablokowane na potrzeby transakcji, choć Anna ich jeszcze nie ma. Rezerwacja czasowo ogranicza dysponowanie środkami; nie jest jeszcze ich ostatecznym transferem. DvP może opierać się na koordynowaniu systemów lub rozrachunku w cyklach. PFMI wiążą ochronę z połączeniem ostatecznego wykonania obu świadczeń, a nie z wymogiem zakończenia wszystkiego natychmiast po kliknięciu. Dlatego w konkretnej usłudze ważny jest także czas rezerwacji i warunki jej zwolnienia. [1] [2]

Dwa powiązane rejestry nie muszą działać w jednej aplikacji. BIS i Bank of England badały to w Project Meridian w 2023 roku. Prototyp łączył rejestr nieruchomości z RTGS, systemem bieżącego, indywidualnego rozrachunku płatności w pieniądzu banku centralnego. Operator synchronizacji koordynował zmianę właściciela nieruchomości i transfer pieniędzy tak, aby były wzajemnie zależne. Był to opisany prototyp i konkretny eksperyment infrastrukturalny. Nie dowodzi, że każda usługa używająca oznaczenia DvP automatycznie zapewnia taką samą ochronę. [3]

Anna i Piotr nie uzyskują DvP tylko dlatego, że jednocześnie klikną wysłanie. BTC są przekazywane zgodnie z zasadami sieci Bitcoin, a zwykłe pieniądze według reguł systemu bankowego. Potwierdzenie transakcji Bitcoin mówi o jej miejscu w łańcuchu. Kolejne potwierdzenia zwiększają ochronę przed zmianą tej historii, lecz nie potwierdzają płatności bankowej. Usługa DvP dla BTC i zwykłej waluty musi wyjaśniać rzeczywiste powiązanie obu świadczeń oraz warunki ich ostateczności. Zrzut ekranu zlecenia bankowego ani identyfikator transakcji Bitcoin nie tworzą tego powiązania. [1] [4]

Jeśli transakcja nie dojdzie do skutku, Anna może zachować bitcoina, ale nie mieć pieniędzy na własną wymagalną płatność. Może też szukać innego kupującego po gorszej cenie. DvP ogranicza ryzyko oddania wartości bez świadczenia wzajemnego; koszty transakcji zastępczej i niedobór płynności nie znikają. Wciąż liczą się niezawodność operacyjna, zasady prawne oraz to, kto przechowuje środki podczas oczekiwania. Ochrona wymiany nie gwarantuje dobrej ceny, ciągłej dostępności ani bezproblemowego działania pośrednika. [1] [2]

W konkretnej usłudze ustal, kto kontroluje bitcoina i pieniądze, co uruchamia transfer i od kiedy nie można go jednostronnie odwołać zgodnie z obowiązującymi regułami. Następnie przeanalizuj brak płatności lub aktywa: co pozostaje zablokowane, kto decyduje i kiedy odzyskasz możliwość dysponowania środkami? Rzetelna weryfikacja DvP obejmuje awarię między etapami i wznowienie działania, a nie wyłącznie udaną demonstrację. Właśnie tu widać różnicę między udokumentowanym mechanizmem a uspokajającym napisem na ekranie. [1] [3]