Breakout Trading

Wyobraźmy sobie cenę, która wielokrotnie zatrzymywała się w podobnym obszarze. Górny nazywamy oporem, dolny wsparciem. W prostym teście górną granicą może być najwyższy ostateczny Close, czyli ostatnia cena świecy, z wybranego wcześniejszego okresu. Użycie High, najwyższej ceny wewnątrz świecy, dałoby inną granicę. Poziom, strefa i kanał wymagają więc własnych precyzyjnych zasad. Przede wszystkim nie wolno wyliczyć granicy z przyszłego ruchu i udawać, że była znana wcześniej. [2] [5]

Cena może na chwilę przekroczyć granicę i spaść przed końcem świecy. Reguła obserwująca bieżącą cenę zareaguje; reguła czekająca na Close powyżej już nie. Można też poczekać na kolejne zakończone świece albo powrót do przebitego obszaru. Timeframe, czyli czas świecy, wymagany dystans, ewentualny wolumen i dokładną równość z progiem ustalamy wcześniej. Dodatkowe potwierdzenia mogą odrzucić część sygnałów, ale także opóźniają decyzję. Nie tworzą niezawodnego filtra. [1] [2]

Ostateczny Close mówi, czy warunek był spełniony w danej chwili. Nie rozstrzyga przyszłości. Następna świeca może zakończyć się znów poniżej górnej granicy, bez oczekiwanej kontynuacji. Takie nieutrzymane wybicie nazywamy False Breakout; StockCharts pokazuje podobny powrót do wcześniejszego przedziału. Aby stosować nazwę konsekwentnie, trzeba wcześniej określić, jaki powrót i w jakim czasie unieważnia wybicie. Nie można później usuwać nieudanych prób tylko dlatego, że pogarszają wynik. [2] [3]

Wybicie w górę może być warunkiem kupna w oczekiwaniu wzrostu. Wybicie w dół może prowadzić do sprzedaży posiadanego bitcoina lub do innej strategii zarabiania na spadku, na przykład przez kontrakty futures. To nie to samo co sprzedaż własnych monet. Trzeba też ustalić, czy w ogóle handlujemy, wielkość pozycji i postępowanie z kolejnymi sygnałami. Dla Bitcoina liczą się giełda i źródło ceny: notowanie z jednego rynku może być niedostępne na innym, podobnie jak możliwość obrotu taką samą ilością. [1] [4]

Sygnał z ostatecznego Close znamy dopiero po zakończeniu świecy. W domyślnej symulacji TradingView realizuje zlecenie rynkowe przy następnej dostępnej aktualizacji ceny, często na początku kolejnej świecy. Wcześniejsze złożenie zlecenia stop aktywowanego na granicy jest innym sposobem. Ono też nie gwarantuje ceny: przy realizacji aktywowanego zlecenia rynkowego może wystąpić Slippage, różnicy względem oczekiwanej ceny. Stop-limit dodaje ograniczenie cenowe, lecz może w ogóle nie zostać wykonany. Test musi uwzględniać rodzaj zlecenia, czas, opłaty i różnicę ofert kupna i sprzedaży. [3]

Wraz z wejściem planujemy wyjście, wielkość pozycji, granicę unieważnienia i ewentualny termin. Uwzględniamy skoki cen i brak kontrahentów gotowych przyjąć zlecenie. Powtarzające się małe straty mogą przeważyć rzadsze zyski. Stop nie gwarantuje stałej straty maksymalnej, bo wykonanie może być gorsze. CFTC zwraca też uwagę na Leverage, czyli dźwignię: większa pozycja względem zaangażowanych środków wzmacnia niekorzystny ruch. Wybicie nie jest powodem do pomijania tych zagrożeń. [4] [3]

Niektóre reguły wymagają również zwiększonego wolumenu, czyli większej ilości aktywa sprzedanego i kupionego w danym okresie. To kolejny warunek wymagający źródła danych i progu. Bitcoin jest notowany na wielu platformach; wolumen jednej giełdy nie obejmuje całego rynku. Analiza ceny referencyjnej CME pokazuje znaczenie pochodzenia danych. Nawet duży wolumen nie gwarantuje kontynuacji. Użyteczność filtra sprawdzamy na innych danych niż te, na których go wybrano. [6] [2] [5]

Przed oceną zapisujemy rynek, okres, obliczenie granicy, sygnał, wykonanie, wyjście, wielkość pozycji i koszty. Uwzględniamy wszystkie próby według tej samej reguły, nie tylko efektowne wykresy. Ustawienia wybrane na jednym okresie sprawdzamy na innym, nieużywanym przy wyborze. CFA Institute ostrzega przed informacjami wtedy nieznanymi, pomijaniem nieudanych aktywów i zmianami warunków rynku. Wynik historyczny bez tego kontekstu nie jest wiarygodną wskazówką na kolejne wybicie. [5]