Range Trading

Jana obserwuje Bitcoin: spadki wielokrotnie zatrzymują się w podobnym miejscu, a wzrosty wyżej. Dolny obszar nazywa wsparciem, górny oporem. IG opisuje taki ruch bez wyraźnego kierunku przy omawianiu Range Trading. CME Group przypomina, że wsparcie i opór to zwykle strefy, nie dokładne ceny. Jana tworzy więc roboczą hipotezę. Dotychczasowe odbicia nie mówią jej, czy nastąpi kolejne. Znaczenie mają też giełda i długość odcinków czasu na wykresie. [1] [2]

Aby można było sprawdzić jej metodę, oznacza dolny poziom odniesienia jako S, a górny jako R. Zapisuje, z jakich zakończonych danych je wyznaczyła, jaki dopuszcza odstęp od granicy i kiedy może ją przeliczyć. Przesuwanie granic z każdą nową ceną to inna reguła niż stały przedział. Test historyczny potrzebuje więc granic znanych Janie przed daną decyzją, a nie prostokąta narysowanego dziś. Późniejszy szczyt nie może poprawiać wcześniejszego sygnału. [2] [6]

Jana może szukać zakupu blisko S, a później sprzedaży lub zmniejszenia pozycji blisko R. „Blisko” wymaga jednak konkretnego warunku. Liczy się cena w trakcie odcinka czasu czy dopiero Close, czyli jego cena zamknięcia? Co przy dokładnej równości? Kiedy wyjść? To osobne decyzje. Range Trading może częściowo pokrywać się z Mean Reversion, oczekiwaniem powrotu do wartości odniesienia. Tutaj celem może być jednak przeciwległa granica, a nie średnia wcześniejszych cen. [1] [3]

Jeśli Jana czeka na ostateczny Close, poznaje sygnał dopiero po zakończeniu odcinka czasu. W domyślnym modelu TradingView nowe zlecenie rynkowe zostanie wykonane najwcześniej przy następnej dostępnej aktualizacji ceny, często na kolejnym Open, czyli cenie otwarcia. Zlecenie z limitem określa akceptowalną lub lepszą cenę, ale może pozostać niewykonane. Samo dotknięcie linii nie dowodzi transakcji. Wynik zależy też od spreadu, różnicy między najlepszą ofertą kupna i sprzedaży, opłat oraz Slippage, różnicy między oczekiwaną a rzeczywistą ceną wykonania. [3] [4]

Załóżmy, że cena wychodzi ponad R. Jana mogła wcześniej postanowić, że ostateczny Close powyżej tej granicy zatrzymuje nowe wejścia oparte na starym przedziale. Nie określa to jeszcze losu otwartej pozycji; dla niej potrzebna jest osobna reguła. Nie dowodzi również początku trwałego wzrostu. Cena może wrócić do środka, a wybicie okazać się fałszywe. Ostatni ruch nie wyznacza więc automatycznie nowego przedziału. [1] [2]

Ruch między granicami musi najpierw pokryć koszty. W wąskim przedziale mogą one pochłonąć dużą część planowanej różnicy. Ważne są też wielkość pozycji i płynność, czyli możliwość handlu bez znacznego przesunięcia ceny. Zlecenie stop aktywuje się po spełnieniu warunku, lecz nie gwarantuje dokładnej końcowej straty. Zakup samego bitcoina różni się od pozycji short, nastawionej na spadek, czy futures, kontraktów powiązanych z aktywem bazowym. CFTC ostrzega, że dźwignia wzmacnia wpływ zmian cen i może wymagać dodatkowego zabezpieczenia lub przymusowego zamknięcia. Warunki produktu i giełdy są istotne. [4] [5]

Na ukończonym wykresie Jana już widzi, czy cena odbiła od dolnej granicy. Podczas zakupu tego nie wiedziała. Licząc tylko udane powroty, sprawdzałaby swój wybór przeszłości, a nie wykonalną metodę. Rzetelny zapis oddziela zatem wyznaczenie przedziału, sygnał, możliwe wykonanie i późniejszy ruch. Uwzględnia niewykonane zlecenia oraz sytuacje, w których cena opuściła przedział przed planowanym wyjściem. [6] [3]

Reguły zapisujemy przed oceną wyników i sprawdzamy je również w okresie, którego nie użyliśmy do wyboru ustawień. Oprócz spokojnych powrotów potrzebne są gwałtowne ruchy, fałszywe wybicia i rynki o wyraźnym kierunku. CFA Institute zwraca uwagę na używanie przyszłych informacji nieznanych w danej chwili oraz zmiany warunków rynkowych. Dobry test na innym rynku lub w jednym okresie nie dowodzi przewagi naszej reguły dla Bitcoina. Chodzi o ustalenie, czego metoda naprawdę wymaga i gdzie zawodzi. [6] [1]