Pay Per Last N Shares (PPLNS) to rodzina metod puli dzielących przy znalezieniu bloku określoną nagrodę według pracy w ostatnim oknie. Implementacja określa rozmiar i ważenie okna, uwzględnienie opłat oraz warunki akceptacji.
W odróżnieniu od prostego podziału jednej rundy PPLNS śledzi ostatnie share niezależnie od poprzedniego odkrycia. Przy następnym bloku ten sam share może nadal być w oknie i otrzymać kolejną część. Jeśli opuści okno bez odkrycia, może nie otrzymać nic. Nie jest to automatyczna zapłata za każdy zaakceptowany udział jak w PPS. [Rosenfeld — PPLNS windows and scoring myths]
Najprostszy model bierze ostatnie N udziałów o jednakowej trudności całej puli. Przy zmiennej trudności należy odwzorować porównywalną pracę, a nie bezmyślnie liczyć wiadomości. Metody mogą używać ważonych jednostek lub wielokrotności trudności sieci. Samo N nie oznacza więc godzin, liczby urządzeń ani stałej ilości przesłanych danych. [Rosenfeld — PPLNS windows and scoring myths]
W prostym pełnym oknie N=1000 jednakowo ważonych udziałów górnik ma 100. Jeśli po prowizji puli do podziału są 3 BTC, jego część wynosi 100/1000 × 3 = 0,3 BTC. Przykład zakłada tę pulę środków i zaakceptowane udziały; nie mówi, że subwencja wynosi 3 BTC ani że taka suma przyjdzie codziennie. Następne odkrycie może mieć inne okno i opłaty transakcyjne. [Rosenfeld — PPLNS windows and scoring myths]
Powiększenie okna rozkłada wycenę pracy na więcej przyszłych odkryć. Zmniejsza składnik wariancji związany z krótkim oknem, lecz wydłuża czas udziału pracy w możliwych nagrodach. Nie usuwa szczęścia ani pecha całej puli. Pokazany oczekiwany przychód nie jest zatem już stałą wymagalną należnością za wszystkie niewynagrodzone udziały. [Rosenfeld — PPLNS windows and scoring myths]
Po dołączeniu własna część okna się zapełnia; po odejściu dawna praca pozostaje czasowo, aż wyprze ją nowsza. W poprawnie zaprojektowanej metodzie jej starzenie nie zależy od dalszego wydobycia. Przerywana praca może dawać większe wahania, ale nie jest automatycznie karana utratą oczekiwanej wartości każdego udziału. [Rosenfeld — PPLNS windows and scoring myths]
PPLNS ogranicza korzyść wejścia na początku rundy, bo okno przekracza jej granice. Rosenfeld rozróżnia jednak proste stałe N i unit-PPLNS: naiwny wariant może być podatny przy zmianie trudności lub wartości bloku. Zmiany parametrów powinny zachowywać istniejące oczekiwane uprawnienia. Sama nazwa nie gwarantuje uczciwości każdej implementacji. [Rosenfeld — PPLNS windows and scoring myths]
Kwota do podziału zależy od faktycznie zaakceptowanych bloków i opublikowanego traktowania opłat transakcyjnych. F2Pool wyraźnie opisuje wahania PPLNS związane z odkryciami i opłatami. FPPS wycenia pracę na podstawie oszacowania; PPS+ może używać PPLNS tylko do opłat. Procent potrącenia nie wystarcza do porównania bez znajomości tej podstawy. [F2Pool — Payout schemes] [F2Pool — PPLNS reward fluctuations]
Sprawdź akceptację bloku, obliczenie udziału, naliczenie salda i rzeczywisty wypłacony przelew zgodnie z harmonogramem oraz minimum. Zmiana metody może obowiązywać dopiero od następnego okresu rozliczeń; F2Pool publikuje na przykład własny termin. Porównuj pracę przed i po zmianie, włącznie z wygasającym oknem. PPLNS nie usuwa ryzyka wypłaty puli ani kosztów górnika. [F2Pool — PPLNS reward fluctuations] [F2Pool — Changing payout schemes]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Mining Pool, Mining Share, Full Pay Per Share, Pay Per Share, Pool Fee, Payout Threshold. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Mining Pool, Braiins Pool, Solo Mining, Pay Per Share.