Block Withholding Attack polega na tym, że górnik wysyła puli zwykłe dowody pracy, lecz celowo nie przekazuje znalezionego rozwiązania poprawnego bloku. Pula może więc zaliczać jego pracę, nie otrzymując odpowiadających jej szans na nagrody za bloki.
Mining Pool łączy pracę górników i dzieli nagrody według uzgodnionych zasad. Nie może czekać, aż każdy mały uczestnik znajdzie cały blok. Jak wyjaśnia Bitcoin Developer Guide, wykorzystuje shares: wyniki spełniające łatwiejszy warunek, które na bieżąco potwierdzają wykonaną pracę. Rzadki wynik spełnia również trudniejszy warunek sieci Bitcoin. Atakujący przekazuje zwykłe shares, ale odrzuca ten cenniejszy wynik. Urządzenie naprawdę wykonuje obliczenia i zużywa prąd; nie jest to bezkosztowe udawanie wydobycia. [3]
To zależy od modelu wypłat. Meni Rosenfeld rozróżnia Pay Per Share (PPS), w którym operator płaci za przyjęte shares, oraz Pay Per Last N Shares (PPLNS), w którym rzeczywiste nagrody za bloki dzieli się według ostatnio przyjętych shares z określonego zakresu. W PPS niedobór przychodów z brakujących bloków ponosi zatem operator, jeśli dotrzymuje obiecanych płatności. W PPLNS zostaje mniej pieniędzy dla uczestników, w tym atakującego. Ten sam odrzucony wynik może więc obciążyć inne osoby. Liczą się konkretne zasady puli, a nie sam napis „wydobycie” na panelu. [1]
Samo odrzucanie wyników może być kosztownym sabotażem. Atakujący płaci za sprzęt i energię, rezygnując z przychodów, które mógłby uzyskać uczciwie. Ittay Eyal analizuje także bardziej złożony przypadek: konkurencyjna pula częścią mocy kopie uczciwie, a pozostałą część kieruje przeciw innej puli. Przy określonych założeniach taki podział może zwiększyć jej łączny przychód. Wynik modelu matematycznego nie gwarantuje jednak zysku po wszystkich kosztach. Sama strata ofiary nie dowodzi, że atakujący zarobił na całej operacji. [2]
Oba pojęcia dotyczą nieopublikowanego bloku, lecz jego dalszy los jest inny. Eyal i Emin Gün Sirer opisują Selfish Mining jako wydobycie na prywatnej gałęzi łańcucha i strategiczne publikowanie jej bloków. Atakujący chce, by jego gałąź zwyciężyła i przyniosła nagrody. Klasyczny Block Withholding Attack wewnątrz puli odrzuca natomiast znalezione bloki; nie wymaga budowania zwycięskiej prywatnej gałęzi. Istnieją również warianty jedynie opóźniające przekazanie bloku. Czytając analizę, trzeba więc ustalić, jaką strategię rzeczywiście bada. [4]
Załóżmy okres, w którym uczciwy górnik przy danej mocy i trudności znajdowałby średnio 1 blok. Model Poissona, stosowany także przez Rosenfelda, opisuje niezależne losowe znaleziska przy stałym oczekiwanym tempie. Daje około 37% szans na brak jakiegokolwiek bloku. Przy oczekiwanych 3 blokach jest to około 5%. Nie jest to prawdopodobieństwo winy: liczymy szansę wyniku zerowego przy uczciwym wydobyciu, a nie oszustwa po zaobserwowaniu zera. Przykład zakłada odpowiednio stabilne warunki i z góry ustalony okres. Średnia nie wyznacza terminu, przed którym blok musi się pojawić. [1]
Eyal podkreśla trudność przypisania ataku konkretnemu małemu górnikowi. Konto bez znalezionego bloku nie wystarczy. Trzeba porównać przyjęte shares z blokami z tego samego okresu, uwzględniając trudność shares, czyli reprezentowaną przez nie pracę. Hashrate oznacza szybkość obliczeń; jej oszacowanie na podstawie tych dowodów również się waha. Należy sprawdzić awarie, braki zapisów i zmiany warunków. Pula może mieć powód do zbadania problemu, nie mając jeszcze podstaw do oskarżenia konkretnej osoby. [2]
Eyal omawia premię za znaleziony blok, budowanie reputacji i zadania kontrolne o znanym rozwiązaniu. Każda propozycja coś jednak zmienia. Premia przesuwa większą część nagrody do znalazcy i może zwiększać wahania przychodów małych górników. Zasady reputacyjne utrudniają zmianę puli; zadania kontrolne wymagają utrzymania i rzetelnej oceny. Nie jest to uniwersalna ochrona uruchamiana przełącznikiem. Operator musi ocenić skuteczność oraz skutki uboczne i jasno wyjaśnić, co jego środki rzeczywiście wykrywają. [2]
Bitcoin Developer Guide odróżnia znalezienie bloku od jego weryfikacji przez sieć. Zatajenie wyniku nie zmienia zasad poprawności transakcji i samo nie pozwala wydać cudzych monet ani przepisać potwierdzonej historii. Uderza głównie w opłacalność i zaufanie we współpracy górników. Pomagają trzy pytania: co zatajono, kto stracił pieniądze zgodnie z ustalonymi zasadami i jakie mamy dowody? Opis tego mechanizmu nie oskarża żadnej obecnie działającej puli. [3]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Mining Pool, Pay Per Last N Shares, Hashrate, Selfish Mining.