W Solo Mining górnik otrzymuje nagrodę za bloki znalezione dzięki własnej mocy obliczeniowej i przyjęte do łańcucha. Blok to grupa transakcji dodana do blockchaina, publicznej historii Bitcoina. „Znaleźć blok” oznacza uzyskać wynik obliczenia, który pozwala zaproponować tę grupę reszcie sieci. Pozostali uczestnicy nadal muszą sprawdzić zgodność ze wszystkimi regułami. Odkrycia innych nie zapewniają mu regularnego dochodu. Może używać własnej infrastruktury albo płatnego zewnętrznego serwera solo. „Solo” opisuje przede wszystkim podział nagród.
Jan kupuje ASIC, urządzenie wyspecjalizowane w obliczeniach potrzebnych do wydobycia. Panel pokazuje pracę, ale do portfela nic nie wpływa. W Solo Mining samo to nie świadczy o błędzie. Moc daje szansę znalezienia bloku, nie stawkę za godzinę. Zwykły Mining Pool dzieli nagrody według swoich zasad; solo Jan czeka na własny wynik. Korzystanie z serwera przez Stratum, protokół komunikacji dla górników, również nie oznacza automatycznie wspólnych wypłat. [1] [6]
Dla prostego przykładu przyjmijmy stały udział 1% w mocy sieci. To duży udział dobrany do wyjaśnienia rachunku, nie założenie dla domowej koparki. W kolejnych 100 blokach sieci oczekiwana liczba własnych odkryć wynosi jeden. Szansa na przynajmniej jedno to jednak tylko 1 − 0,99^100, około 63,4%. Wzór najpierw oblicza prawdopodobieństwo, że wszystkie te bloki znajdą inni górnicy, a następnie odejmuje je od pewności. Pozostaje szansa, że przynajmniej jeden znajdzie Jan. Może być ich kilka albo żadnego. Długie czekanie nie poprawia następnej próby: wydobycie nie pamięta wcześniejszych niepowodzeń. Zmiany trudności, względnej mocy i przerwy w pracy zmieniają też założenia modelu. [1]
Jan płaci za prąd niezależnie od wyniku, a także za sprzęt, chłodzenie i utrzymanie. Średni oczekiwany przychód nie jest więc kwotą dostępną co miesiąc na rachunki. Dzielenie przychodów w poolu ogranicza ich wahania; nie daje jednak temu samemu urządzeniu większego Hashrate, czyli liczby obliczeń na sekundę. Opłaty i reguły wypłat również się różnią. Przy domowym eksperymencie Jan może wyznaczyć koszt, który udźwignie nawet bez jednego odkrycia. Wiadomość o cudzym sukcesie nie jest prognozą jego zarobku. [1]
Solo CKPool to przykład usługi dostarczającej zadania, połączenie z siecią i statystyki. Nagroda za blok Jana nie trafia do podziału między innych uczestników jak w zwykłym poolu, choć usługa może potrącić opłatę. Trzeba znać adres wypłaty, warunki i postępowanie podczas awarii. Z kolei Full Node, węzeł sprawdzający zasady Bitcoina, sam nie zastępuje mocy ASIC. Wybór infrastruktury i podział nagród to osobne sprawy. Lista znalezionych bloków pokazuje zwycięzców, nie szanse każdej podłączonej maszyny. [6]
Urządzenie wielokrotnie oblicza hash, liczbowy odcisk nagłówka proponowanego bloku. Nagłówek to krótki zestaw danych o bloku, który wiąże proponowany blok z poprzednim i z zawartymi w nim transakcjami. Bitcoin Core sprawdza, czy jest on mniejszy lub równy celowi sieci, target, zapisanemu w polu nBits. Serwer może przyjmować też wyniki spełniające łatwiejszy cel: shares. W usłudze solo pozwalają śledzić pracę koparki; same nie są znalezionym blokiem ani prawem do drobnej wypłaty. Obniżenie ich trudności zwiększa liczbę zgłoszeń, nie szansę pojedynczego obliczenia wobec celu sieci. Nawet najlepszy share nie dowodzi znalezienia poprawnego bloku. [2] [6]
Przed szukaniem oprogramowanie przygotowuje projekt bloku, czyli szablon. BIP 22 opisuje interfejs getblocktemplate, który dostarcza między innymi previousblockhash, odwołanie do poprzedniego bloku, transakcje i coinbasevalue, maksymalną kwotę dostępną na nagrodę. Program tworzy coinbase, szczególną pierwszą transakcję wypłacającą nagrodę, oraz nagłówek; ASIC próbuje wariantów obliczeń. Kiedy sieć przechodzi dalej, potrzebuje aktualnego zadania. Szybka maszyna z błędnym odbiorcą nagrody lub starym szablonem nie jest dobrze skonfigurowana. [3]
Odpowiednio niski hash nie wystarcza. Inne węzły sprawdzają transakcje, coinbase i powiązanie z łańcuchem. Dwaj górnicy mogą znaleźć konkurencyjne bloki, a sieć kontynuować inną gałąź. Blok poza aktywnym łańcuchem określa się jako stale; jego nagrody nie można wydać w tym łańcuchu. Szybkie rozgłoszenie i aktualne zadanie mają więc znaczenie. Jan sprawdza przyjęcie całego bloku i kolejne potwierdzenia, nie tylko zielony komunikat o zaakceptowanym share. [3] [4]
Nagroda może obejmować nowo powstały bitcoin, czyli dotację blokową, i opłaty transakcji w bloku. Wysokość bloku określa jego pozycję w łańcuchu. W sieci głównej od wysokości 840000 do bloku przed 1050000 dotacja wynosi 3,125 BTC. Opłaty się zmieniają, a usługa może potrącić swoją część. Coinbase nie może wypłacić więcej niż łącznie dotacja i te opłaty. Obowiązuje też COINBASE_MATURITY: nagrodę można wydać dopiero w bloku o wysokości większej co najmniej o 100. To bloki, nie 100 minut. Znalezienie bloku, potwierdzona nagroda i pieniądze dostępne od razu to różne rzeczy. [4] [5] [7]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Wydobywanie, Mining Pool, getblocktemplate, Hashrate, Pay Per Share, Pay Per Last N Shares. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Mining Pool, Pay Per Share.