Nick Szabo jest autorem wczesnych prac o Smart Contracts, czyli warunkach umowy wykonywanych technicznie, oraz propozycji Bit Gold. Połączył pytania o zaufanie, własność i pracę obliczeniową. Jego projekty należą do historii cyfrowych pieniędzy, ale nie są inną nazwą Bitcoina.
Przy zakupie chcemy, by sprzedawca dostał zapłatę, a klient obiecany towar. Sprawdzenie obu stron zajmuje czas i czasem wymaga pośrednika. W Smart Contracts z 1994 roku Nick Szabo badał, które warunki umowy może wykonać protokół komputerowy: ustalony sposób wymiany wiadomości i podejmowania działań. Chodziło o ograniczenie oszustw i kosztów dotrzymywania umów. Pomysł nie ogranicza się do blockchainu: technika ma pomagać realizować konkretne ustalenia. Określenie programu jako inteligentnego nie oznacza, że rozumie on wszystkie ludzkie intencje. [1]
W pracy z 1997 roku Szabo łączy protokoły umowne z interfejsem użytkownika. Prostym przykładem jest automat sprzedający: klient widzi cenę, wrzuca monety i otrzymuje produkt. Interfejs przedstawia wymianę, a mechanizm ją wykonuje. W złożonej aplikacji ekran może jednak sugerować coś innego niż rzeczywiste działanie kodu. Poprawne uruchomienie nie wystarczy. Warunki muszą być zrozumiałe, czas uwzględniony, a granice algorytmicznego opisu rozpoznane. Automatyzacja powinna pomagać podejmować decyzje, zamiast ukrywać ich skutki. [2]
Plik cyfrowy łatwo skopiować. Szabo zastanawiał się, czy cyfrową rzadkość można oprzeć na udowodnionym koszcie wytworzenia. W Bit Gold komputer rozwiązuje zadanie i tworzy dowód pracy, Proof of Work. Usługi znaczników czasu dodają informację o czasie wyniku, a rozproszony rejestr własności dzieli zapisy między kilku operatorów. Poprzedni wynik dostarcza zadania dla następnego. Razem elementy te miałyby umożliwiać tworzenie, przekazywanie i sprawdzanie cyfrowych kawałków. Samo łączenie obliczeń nie stanowi jednak pełnego konsensusu Bitcoina, czyli reguł uzgadniania historii przez sieć. [3]
Wyobraźmy sobie, że Anna wysyła Tomaszowi plik z wynikiem obliczeń i zachowuje kopię. Do kogo należy teraz ten kawałek Bit Gold? Oboje mają bity, więc sam plik nie dowodzi wyłącznej własności. Projekt opiera ją na łańcuchu cyfrowo podpisanych przeniesień tytułu własności zapisanych w rejestrze. Tomasz ma sprawdzić tę historię, pracę obliczeniową i znacznik czasu. Dowód pracy mówi coś o powstaniu wyniku, a rejestr o tym, komu on przysługuje. Żadne zadanie nie znika tylko dlatego, że wytworzenie danych było drogie. [3]
Wynik tej samej długości nie musi kosztować każdego tyle samo wysiłku. Ktoś może mieć wydajniejszy komputer, a nowe urządzenia mogą potanić pracę kiedyś kosztowną. Bit Gold uwzględnia więc okres powstania i różnice sprzętowe. Kawałki nie są automatycznie zamienne jako równoważne jednostki tylko ze względu na długość danych. Projekt przewiduje pośredników łączących różnie wycenione kawałki w pakiety o zbliżonej wartości. To kolejna warstwa zasad i wyceny. Kosztowne wytworzenie samo nie zapewnia wszystkiego, czego oczekujemy od użytecznych pieniędzy. [3]
Tekst Szaba wspomina RPOW Hala Finneya jako powiązany, zrealizowany eksperyment. Nazwa oznacza Reusable Proofs of Work, dowody pracy wielokrotnego użytku. Ważne są chroniony serwer i zdalna atestacja, czyli sposób sprawdzenia, jaki program działa na odległym urządzeniu. Pomaga to zapytać, co można zweryfikować samodzielnie, a gdzie trzeba polegać na założeniach o sprzęcie lub operatorze. Bit Gold, RPOW i BTC nie są jednym systemem. Łączą je tematy, lecz różnią ewidencja, transfery oraz miejsca i sposób skupienia zaufania. [3]
Już w 1994 roku Szabo opisywał samochód kupiony na kredyt, w którym dostęp do kluczy mógłby zależeć od spłat. Brzmi prosto, dopóki nie wyobrazimy sobie auta na autostradzie. Unieruchomienie go wtedy byłoby niebezpieczne. Dlatego projekt uwzględnia wyjątki związane z bezpiecznym działaniem oraz usunięcie ograniczeń po spłacie pożyczki. Przykład pokazuje sposób myślenia autora: nie wystarczy wymusić warunku, trzeba zbadać moment, skutki i zakończenie ograniczeń. Techniczna możliwość nie jest jeszcze gotowym, bezpiecznym produktem. [1]
Whitepaper wyjaśniający konstrukcję Bitcoina ukazał się pod nazwą Satoshi Nakamoto. Tematy Szaba mają z nim związki intelektualne, lecz podobieństwa nie dowodzą autorstwa. Znajomość cyfrowych pieniędzy czy pisanie o zaufaniu nie wykazują używania tego pseudonimu. Więcej daje porównanie konkretnych propozycji: jak powstają jednostki, kto zapisuje transfery i co musi sprawdzić odbiorca. W ten sposób można ocenić wkład Szaba bez budowania historii na nieudowodnionym założeniu. [4]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Wei Dai, David Chaum, Bit Gold. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z b-money, Bit Gold, Reusable Proofs of Work, Wei Dai.