Hardware Wallet przechowuje klucze prywatne i tworzy nimi podpis cyfrowy, czyli możliwą do zweryfikowania zgodę na płatność. Komputer lub telefon przygotowuje transakcję, a urządzenie podpisuje ją po twojej kontroli. Klucze powinny przez cały czas pozostać wewnątrz urządzenia. Po zgubieniu lub awarii dostęp można odzyskać z właściwej kopii; sama znajomość PIN-u nie wystarczy.
Wyobraź sobie, że Ewa używa portfela sprzętowego, który pewnego dnia przestaje działać. Jej bitcoiny nie zepsuły się razem z nim: zapis o nich nadal istnieje w sieci. Musi odzyskać klucze służące do podpisywania płatności. Do tego służy kopia zapasowa, często zapisana jako Seed Phrase, czyli lista słów odzyskiwania. Urządzenie i kopia mają różne zadania. Pierwszego używasz do zatwierdzania płatności, drugą chronisz na wypadek konieczności odzyskania dostępu. Pełną kopię przechowuj offline i oddzielnie od urządzenia, aby jedna kradzież lub wypadek nie zniszczyły obu. [1] [5]
Na laptopie otwierasz strony, załączniki i nowe programy. Jeśli przechowujesz na nim również klucze prywatne, włamanie może zagrozić dostępowi do środków. Hardware Wallet przenosi operacje na kluczach do osobnego urządzenia. Komputer nadal wyświetla portfel i komunikuje się z siecią, lecz do podpisania potrzebuje współpracy urządzenia. Nie wysyłasz monet do pamięci USB. Oddzielasz możliwość wydawania od komputera używanego do wszystkiego innego. [1]
Ewa wpisuje w aplikacji adres odbiorcy i kwotę. Aplikacja przygotowuje propozycję transakcji i przekazuje ją urządzeniu. Ewa sprawdza dane na jego ekranie i zatwierdza; urządzenie tworzy podpis i zwraca wynik. Następnie aplikacja rozgłasza transakcję w sieci Bitcoin. Nie potrzebuje do tego kluczy prywatnych. Podobnie Ewa sprawdza na urządzeniu adres odbiorczy przed jego użyciem. Później może otrzymać pieniądze nawet przy wyłączonym urządzeniu: odbiór nie wymaga jej podpisu. [3] [1]
Przejęty komputer może podmienić skopiowany adres albo pokazać inne dane niż te wysyłane do podpisu. Porównaj cały adres odbiorcy, kwotę i opłatę na zaufanym ekranie urządzenia. Transakcja może też zawierać change, czyli resztę wracającą do twojego portfela. Urządzenie lub procedura podpisywania musi sprawdzić, czy to wyjście rzeczywiście należy do ciebie, zamiast przyjmować etykietę z komputera. Jeśli dane są niezrozumiałe albo się nie zgadzają, nie zatwierdzaj. [2]
Przy samodzielnym przechowywaniu to ty kontrolujesz podpisy, a nie giełda czy inny powiernik. Nie potrzebujesz więc jego zgody na płatność. Na ciebie przechodzi jednak również odpowiedzialność za kopie i prawidłowe zatwierdzanie. Producent zazwyczaj nie uzupełni zapomnianych danych odzyskiwania. Bezpieczeństwo to więcej niż zakup dobrego urządzenia: potrzebujesz procedury, którą rozumiesz i potrafisz wykonać także po dłuższej przerwie. [1]
Hardware Wallet może ograniczyć możliwość kradzieży kluczy przez złośliwy program na komputerze. Nie zna jednak twojego rzeczywistego zamiaru, kiedy sam zatwierdzasz błędną płatność. Nie ochroni też kopii ujawnionej oszustowi. Ochrona zależy od urządzenia, jego wewnętrznego oprogramowania zwanego firmware oraz od rzeczywistego sprawdzania danych. Kabel, połączenie bezprzewodowe czy kod QR to tylko sposoby przesyłania informacji; żaden sam nie dowodzi bezpieczeństwa. [1] [4]
Zacznij od tego, co może się wydarzyć w twojej sytuacji. Kopia obok urządzenia może zginąć w tym samym pożarze; wymyślnej kryjówki mogą nie odnaleźć spadkobiercy. Phishing to podstęp nakłaniający do ujawnienia tajnych danych, choćby fałszywa wiadomość od pomocy technicznej. Malware to szkodliwe oprogramowanie na urządzeniu. Uwzględnij także włamanie, przymus, awarię i własne zapomnienie. Dodawaj zabezpieczenia tak, by nie utracić możliwości odzyskania portfela. [1]
Polegasz również na tym, kto wyprodukował urządzenie, jak do ciebie dotarło i jaki firmware na nim działa. Droga od produkcji do dostawy to łańcuch dostaw. Niektóre modele używają secure element, specjalistycznego układu utrudniającego fizyczne ataki. Jego obecność nie gwarantuje bezpieczeństwa całego produktu, a różne urządzenia wykorzystują go inaczej. Równie ważne są wiarygodne wyświetlanie transakcji, wsparcie aktualizacjami i zrozumiała procedura odzyskiwania. [4] [6]
Kup urządzenie ze sprawdzalnego źródła i skonfiguruj je sam według oficjalnej instrukcji danego modelu. Sprawdź opakowanie i dostępne metody potwierdzania autentyczności; nienaruszone pudełko nie daje gwarancji. Nie używaj słów odzyskiwania wpisanych wcześniej przez sprzedawcę. Zapisz kopię, ustaw PIN i przetestuj odzyskiwanie bezpieczną metodą producenta, zanim wpłacisz większą sumę. Zacznij od małego wpływu i płatności próbnej. Przed aktualizacją sprawdź, czy kopia jest użyteczna. Kopia podzielona na udziały wymaga określonej ich liczby; nie chodzi o dowolne pocięcie listy słów. [1] [5]
PIN odblokowuje konkretne urządzenie. Pełna kopia pozwala odtworzyć klucze na innym kompatybilnym urządzeniu, więc PIN pierwotnego sprzętu jej nie chroni. Opcjonalna passphrase jest dodatkowym sekretem używanym wraz z kopią do wyprowadzenia portfela. Jeśli jej używasz, do odzyskania potrzebujesz także jej dokładnej treści; inna passphrase daje inny portfel. Nie wysyłaj słów odzyskiwania pomocy technicznej ani nie wpisuj ich na stronie do „weryfikacji” czy „synchronizacji”. Zwykła płatność ich nie potrzebuje. Gdy kopia wycieknie, sama zmiana PIN-u nie rozwiąże problemu. Odzyskiwanie musi też uwzględniać pierwotny format kopii i ustawienia portfela. [1] [5]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Cold Storage, Trezor, Seed Phrase, PSBT. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z BIP 39, HD Wallet, Cold Storage, Watch-only Wallet.